Novel & Cerita Ano Ang Ama

“Sumama siya kay Ameira. May sakit daw si Ameira kaya dinala niya sa condo niya. Inaalagaan niya.” Nanlaki ang mga mata ni Adam at namula ang mukha sa galit. “ANO?! Yung babaeng ‘yon?! Nagpapanggap lang ‘yon! Alam kong nagpapanggap lang ‘yon! Eh ikaw nga itong halos mamatay na dito!”

Hindi puwedeng dalawa o tatlo. At ngayong wala ang kinikilala niyang anak, ako ang pumalit pero hindi bilang Amora. Ano ba si Amore? Mabait ba siya? Katulad na katulad ko ba? Siguro ay mabait nga siya pero bakit parang takot na takot ang mga kasambahay nang nakita ako? Maybe she’s strict? Napalunok ako.

s'yong kasal ate! 'Bakit napaka bilis ni Ama ipakasal AKO SA Hindi KO kilala at Hindi KO Naman Mahal, ani KO SA akin Kapatid?! Mauunawaan mo din si Ama ate, Hindi lamang kayu nang kakaintindihan na dalawa, parehas?! Kasi kayo Nang ugali, ngiti pa nito, SA akin? At tuloyan nga Ito lumabas! SA akin silid?!

papuri ni Amara kay mama mosang. To tell you honestly mama is like 20 years younger in her exact age, she really knows how to take care of her health and physical features. I know that she’s in her forties but looking at her now I feel like I am older than her. “Kayo talaga! Ano bagay ba?” nakangiti si Mama ng tanungin niya kami, nagkatinginan muna kami ni Amara Bago kami sumagot. “BAGAY NA BAGAY!!” sabay na sigaw namin na agad namang sinaway ni mama.

“K-Kamusta po si ma- si mama?” Basag ang tinig na tanong ni Amara sa ginang, nakita niya pa ang sandaling pag lungkot ng mukha nito na halatang pinilit palitan ng tuwa kahit paano. “H-hindi niyo po kailangan na huwag sabihin sa akin ang totoong lagay ng nanay ko, huwag niyo po akong isipin, mas gusto ko po sanang marinig ang totoo.”

"Wag mong basta-basta ibigay na lang ang katawan mo parang nakakababa iyon ng pagka-ina mo sa mga anak mo. Just ask my help and I will help you." Nakikita ni Amara na parang lumambing na ito sa kanya at hindi kagaya nung nagkita sila ulit na malamig ito. Kung naging ganito sana ito noon pa man ay hindi na sana niya ito iniwan noon pa man. "By the way, hindi naman sa nanghihimasok ako. Nasaan ang ama ng mga anak mo? Bakit parang ikaw ang nahihirapan ngayon sa position mo at hindi ko siya nakikita."

Pwede ko bang sabihing kalahating tao kalahating tae? "A-ang Ama ko po ay isang mestizo samantalang si Ina ay isang Indio na may lahing Intsik" Panimula ko. Tama ba yung mga sinasabi ko? "Naging mahirap po ang pamumuhay namin dahil itinakwil si Ama ng kanyang pamilya at hinayaan kaming mamuhay na parang daga, si Ina ay nagkasakit na siyang kinamatay niya. Si Ama naman ho ay nalunod sa dagat ng siya ay naabutan ng taib (high tide/Atab sa katutubong salita.),tungkol naman po sa Pangalan ko, Azalea Felicia Avalon po ang buo kong ngalan" paliwanag ko.

“They are handsome. Mukhang maganda ang genes ng ama nila.” Natigilan ako ng bangitin nito ang salitang ama ng kambal pero pinilit kong ngumiti upang hindi niya mahalata. “Sinasabi mo bang pangit ako?” Iniikot nito ang mata. “Hindi ka pangit pero halata namang hindi mo kamukha ang mga anak mo.”

Ngunit nahinto siya sa kalagitnaan ng kaniyang pagbabalak. “ORLANDO…” mahinang banggit ni Amara sa pangalan ng aking ama. Mula sa bintana ng kaniyang mga mata ay nakikitaan ko siya ng emosyon. Sakit, pagsisisi at takot. Sandali akong natigilan dahil sa nakikita kong halo-halong emosyon mula sa kanya.

Wala siyang halos masabi, hindi alam kung ano ang sasabihin nang malaman niyang hindi alam ng kanyang anak kung ang kanyang asawa sa loob ng walong taon ay may peklat. Napakabigalat naman... "Parang may hugis-buwan na peklat si Amara sa kanyang katawan. Nakita ko ring may ganitong uri ng peklat ang batang babae. Tandang-tanda ko na sinabi ni Amara noon na may ganitong uri rin ng peklat ang kanyang ina, na kulay rosas at medyo kakaiba ang hugis." paliwanag ni Amanda.