Novel & Cerita Ano Ang Ama

Xonnia "ANONG asal ba ang pinakita mo Xonnia?!Bakit gano’n ang ginawa mo?” Tila kulog na dagundong na tanong ng aking ama. Hindi ako nagpatinag pero sa totoo lang may malaking takot na akong nararamdaman sa kalooban ko.

Umalingawngaw ang galit niyang boses sa paligid. “Igalang? Gusto mong igalang kita pagkatapos ng pinaggagawa mo sa buhay ko? Sa buhay namin ni mama at ngayon kung paano mo guluhin ang gusto kong buuing pamilya?” Pagak akong natawa ng mahina. Hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman. “Gusto mong igalang pa rin kita bilang ama kahit harap-harapan mong sinabi na ikaw mismo ang nagpabaril sa kapatid ko? Kahit ikaw mismo, hindi ka maalam gumalang sa salitang AMA. Because you're not acting like one, papa. Binastos at binaboy mo ang salitang AMA!” "FERON!”

Kabanata 4 Maaga pa lang ay gising na si Amara. Sa unang pagkakataon mula nang dumating siya sa Blackmoon territory, tahimik ang paligid. Wala ang malamig na presensya. Wala ring mga alulong ng mga nilalang sa labas. Tanging ang mahinang huni ng mga ibon at hampas ng hangin sa mga dahon ang kanyang naririnig.

aniya ng babaeng kamukhang-kamukha ang yumaong asawa niya. She examines her body. Amaiah is petite samantalang ang babae ay mas may shape ang katawan. Ang balakang nito ay malapad at ang bewang ay napakaliit. Maputi si Amaiah while the lady is Morena type. " Basta ikaw ang pumili, okay na okay na sa akin!" sagot naman ng lalakeng kasama nito. " Sige na, bayaran mo na 'yan!" anas ng babae at lumayo na sa kasama nito.

" naguguluhan kong tanong. "Angeline, the truth is....ako, a-ako ang totoong ama mo. A-ako ang, biological father mo. Anak Kita Angeline. Mag-ama tayo, ng buong-buo" "Anm-ano?"

Pero hindi na pinansin ng dalaga ang lalaki. Nagpalinga-linga si Amara, hindi niya makita kung may mga baging ba sa paligid. Wala kasi sa bahaging iyon. May malalaking puno at malalago, ang nakita niya ay malalapad na dahon at matataas na uri ng damo at halamang may malalambot na katawan.

“Alagaan natin si ate, mama. “suhestiyon ni Sanya Mae. “Ibigay natin sa tatay niya ang baby. Baka kapag hindi na nakikita ni ate ang bata ay bumalik na sa dating pag-iisip.” Saglit na natigilan si Aling Elena. Sa totoo lang kasi ay gusto na rin niyang mawala ang sanggol dahil palagi siyang kinikilabutan kapag pinagmamasdan ito. Dahil sa sobrang panget ng kanyang apo ay kung minsan ayaw na niya itong kalungin. Mabuti na lamang at matiyaga si Sanya Mae na alagaan ito. “Alam mo ba kung nasaan ang ama niyan?”

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

Gusto rin akong matuto ni Ama kung paano pumana. “Tanggapin mo ito Anak… kung makikipaglaban ka dapat marunong ka rin lumaban kahit na malayo ang distansya mo saiyong kalaban” wika ni Ama. Hindi ko nakikitang masaya siya, hindi rin naman siya galit o nalulungkot. Ako ay nagtataka, parang gusto akong turuan ni Ama pero parang ayaw niya, “Ama, akala ko ba ay ayaw mo akong matutong makipaglaban?”

"Oh, Mrs. Pearce, ng ibunton mo ang lahat ng sisi sa akin, naisip mo ba na hahantong sa ganito? Kung peke ang report, paano naman ang blood type? Pareho kayong may O na dugo, so paano nagkaroon ng A na dugo si Hanley?" Si Hanley, nagulat pa rin, sa wakas ay naabutan. "Ama, anong ibig sabihin ng report na ito? Paanong hindi ako ang anak mo?" Walang pagdadalawang isip na sinampal siya ni Kennard sa mukha. "Huwag mo akong tawagin Ama. Tanungin mo ang ina mo kung sino ang tunay mong ama!" Nilingon niya si Nicole na nakatingin pa rin sa kawalan. "Ma, magsalita ka!"