Ano Ang Paksa Ng Tula นิยาย & เรื่องราว

Binasa niya ang papel para lang mapangiti nang mapagalaman kung tungkol saan ang nakasaad doon. Patalastas para sa lahat ng may angking talino sa pagsulat ng tula at maikling kwento. Natawa siya ng mahina. Hilig niya ang magsulat ng tula at short stories. Sa katunayan marami narin siyang published poems sa school journal ng high school na pinagtapusan niya. Masubukan nga. Ang isip niya habang nagpatuloy siya sa paglalakad ng nakayuko dahil sa ginagawa niyang pagbabasa sa flyer.

“Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.” Mga katagang tulad ng nagdaang mga tula ay nakaukit din sa sanga. Mariin siyang napapikit sa nabasa, nahihinuha ang hindi magandang mangyayari. Ang mga bugtong na ito ay batid niyang mga palatandaan. Walang ano-ano’y hinablot nito ang isang kuwaderno at ang plumang nasa harapan ng mga nakasalansang libro.

Tila buhay ko’y nawawalan ng pag-asa Mundo ko’y umiikot sa apat na sulok ng silid Tanging karamay, isang munting makinilya Kaulayaw sa kalungkutan, Itong aking munting Talento. Sa mundo ng mga tula, kalungkuta’y napapawi Tanging pangarap ay masilayan ang mundo Ngunit sadyang ipinagkait sa kaawa-awang nilalang “Saglit na huminto sa pagtipa ang aking mga daliri mula sa makinilya ng marinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan.

“Salamat po. Umo-okay na rin naman po ang pakiramdam ko.” “Mabuti. Pwede ka nang magsimula.” Kumumpas pa si Mr. Macato kay Elm na humarap na sa buong klase. Tahimik ang lahat at pinapanood lang siya. Nagsimula siyang basahin ang isinulat niya sa papel na hawak. “Ang pamagat ng tula na isinulat ko ay ‘Sa Taong Dumurog Ng Puso Ko’.”

Vengeance Paghihiganti ang tula ng pusong sugatan na isinusulat sa apoy, binibigkas sa dilim. At sa bawat taludtod ng poot, ang kalaban ay unti-unting nilulunod sa sariling kasalanan. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS

sabi niya habang hinahaplos yung buhok ko. Bumalik ako sa music room ko kinabukasan. Tinignan ko yung mga lumang kanta ko. Marami sa kanila tungkol sa lungkot, pag iisa, at takot. Ngayon gusto kong magsulat ng iba. Gusto kong magsulat tungkol sa pag asa, kahit mahirap. Sinimulan ko magsulat. “Sa gitna ng luha, may liwanag pa rin

Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman! Ang punto ko lang sa tulang ito Alekhine, I like you too! DJ Toyang ♥ “Sira ka talaga, self…” humahagikhik na sambit ko nang basahin ulit ang ginawang malayang tula. I felt satisfied with my poem, though. One way of writing a heartfelt poem was reflecting the person that you are in your piece. Bibo akong tao kaya gusto kong lumikha ng klase ng tula kung saan kapag binasa ni Alek ay maririnig niya ang boses kong nagna-narrate roon.

Ang tinutukoy na tula niya ay ang pangatlo sa listahan namin. Gawan ko daw ng tula si Grayson about my love for him. Pwe! Kahit nakokornihan ako sa ideya ni Chloe ay susubukan ko pa din. Heller? It’s 2015 na kaya. Hindi na uso ang mga tula-tula sa nagliligawan ‘no. Ni hindi nga ako mahilig sa pagbabasa ng tula tapos gagawa pa ‘ko? “Anong tula?” Sabay kaming napatingin ni Chloe kay Sai na nakaguhit sa mukha ang pagtataka.

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi