Ano Ang Palaisipan นิยาย & เรื่องราว

"Hindi ba ito ang hindi natapos na gusali sa southside? Bakit maraming mga helikopter ang lumilipad sa paligid at pumapalibot sa buong gusali?" Nagkaroon ng mainit na talakayan ito sa group chat. "Hindi ko alam ang sitwasyon pero sa oras na iyon, ang ilan sa amin ay naghahanda na lumabas para sa mag-piknik. Nagkataon na nasa eksena kami sa oras na ito. Hindi maipapaliwanag ng litrato sa isang tingin ang nangyari noon. Dapat ay pumunta na kayo sa eksena para makita ito para sa inyong sarili! Sobrang nakakagulat ang nangyari!"

pang-asar ko sa kanya habang niyayakap yung unan na hinagis niya. “Uncle... Ang weird po.”biglang sambit ni Anaiah. “Ano ‘yun?”kunot noo kong tanong. “Bakit po pinalitan na po ng mga hayop ang mga tao na nakalagay sa pera natin?”clueless na tanong ng pamangkin ko sa akin. “Hindi ko nga rin alam kung anong nangyayari sa pamamalakad ng bansa natin e.”sagot ko sa pamangkin ko.

Sa isang tahimik na bayan, ang araw ay tila naging maaliwalas habang nagkakaroon ng isang malaking event. Ang mga tao ay abala sa pagbibigay ng kanilang mga opinyon tungkol sa mga bagong produkto, mga paanyaya sa mga aktibidad, at iba pang mga usapan. Sa gitna ng lahat ng ito, ang mag-asawang Custodio, sina Eduardo at Norma, ay masayang nag-uusap sa mga kaibigan.

“NAGKAMALI KA NG KINALABAN, MAYA! PAPATAYIN KA NAMIN!” Isang singhap ang kumawala sa labi ko ng magising ako. Nang kapain ko ang pisngi ko ay tama nga ako, umiiyak ako! Pero bakit? Hindi ko maintindihan kung bakit palagi akong nananaginip ng mga pangyayari na hindi ko matukoy kung panaginip nga lang ba o mga alaala. Hindi malinaw ang mukha nilang lahat, pero ang labis na pinagtataka ko ay…

anunsyo ni Alice. Ang comment section ay sumabog sa ikalabing pagkakataon nang gabing iyon. Dapat tandaan na ang batis ay halos puno ng mga tao na hindi nakikita ang kanilang mga sarili na lumalabas sa isang petsa kasama ang alinman sa mga nangungunang dilag, kaya ang pagkakataong ito ay parang isang kaloob sa kanila.

May papasok pa kaya? Hindi niya nasaksihan ang mismong pagbagsak ng kanyang ama, ngunit madalas niyang napapanaginipan ang eksenang iyon. Sapat na ang paulit-ulit niya itong marinig sa bibig ng iba at mabasa sa mga balita noong kasagsagan ng pangyayaring iyon.

Alora's POV Wala akong kaalam-alam kung saan kami papunta ngayon. Mamayang gabi ay selebrasyon na ng new year, hindi ko nga alam kung tama bang sabihin ang mga salitang mamayang gabi dahil gabi na naman ngayon kase ang oras ay alas syete na. Hindi ko pa rin alam kung anong klaseng surpresa ang nag-aantay sa akin kaya sobrang excited pa rin ako tulad nang mga nakaraang araw.

Paalala Sa Mga Mambabasa: Ang akdang iyong mababasa ay hindi makatotohan at pawang kathang-isip lamang. Ang mga pangalan, tauhan, negosyo, lugar, kaganapan, lokal, at insidente ay produkto ng imahinasyon ng may-akda. Ang anumang pagkakahawig sa mga aktwal na tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay nagkataon lamang.

" APOLLO'S POV" Palaisipan parin sakin lahat ng nangyayari ngayon Hindi ko alam kung sino at ano Siya Yung mga tanong na Yun at naka rehistro parin sa utak ko ngayon.

Hindi nagtagal ay gumaling ako at niyakap ang aking bagong buhay single. Ginawa ko ang lahat ng gusto ko at naglakbay kung saan ko gusto, madalas kasama si Vivian sa tabi ko. Inakala kong tapos na ang lahat, ngunit hindi nagtagal ay napagtanto kong minaliit ko ang kawalang-kabuluhan ni Tia. Isang araw, pagkalapag namin sa bansa, tiningnan ni Vivian ang kanyang social media feed at nakasimangot. "Miss McPherson, ano sa tingin mo ang kabaliwan ni Tia ngayon?"