Novel & Cerita Azrael Dc

Hurri is his alone. Azrael was still there, hiding inside. But since his trauma has been exposed to his true self, he knows he's much stronger than him now and his brutality has been decreased. But overall, they are still inside his head. Living on its shelves in peace. Sabi nga nila, walang gamot sa sakit niya and they will live with him forever. And since Nahara knows and accepts their existence, they're not threatened with her around him. "They're fine…"

“May mission lang kami ng aking pinaglilingkuran na dapat namin mahanap at maibalik sa demon realm, ikaw? Bakit ka nasa mundo ng mga tao ang isang arkanghel at nasa wangis ng tulad ng sa mga tao, Azrael.” Dahan-dahan na inalis ni Azrael ang pagkakatutok niya ng punyal nito sa leeg ni Endemion na dahan-dahan na ikinaharap nito sa dating kaibigan ay kasamahan sa celestial realm na seryosong nakatingin sa kaniya.

O baka sadyang gusto lang niyang isampal sa akin na kanya lang si Azrael pero---teka… Nagtatanong na nag angat ako ng tingin kay Azrael. Nagsalubong ang tingin naming dalawa. Mas lalo pa akong nasaktan dahil sa nakita ko. Punung-puno nang sigla iyong mga mata niya. Malayung-malayo ang kislap noon ngayon kumpara sa nakasanayan ko. At iyong ngiti niya, may kakaiba rin sa mga iyon. “Lara, this is Maecy. She’s a worldclass designer, a famous one and an incredible professional in her field---”

Wala siyang sinasabi, ngunit dama ko ang bigat ng kanyang titig na tila hindi man lang ako inaalis sa kanyang paningin. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong nginunguya ang pagkaing nasa harapan ko. Kahit anong pilit ko, hindi ko mapigilang mangatal. Napansin iyon ni Azrael. Bahagyang umusog siya palapit sa akin, at agad kong naramdaman ang bigat ng kanyang presensya. “You’re trembling…” His voice was low, laced with quiet amusement and danger as his piercing gaze locked on me. “Are you that nervous in my presence?”

"Kailangan may gawin ako. Hindi pwedeng makulong ako. Ayaw kong makulong." Umalis si Angel. Para puntahan ang taong iyon, na maaaring makatulong sa kanya. Pagkarating nito sa parking lot ng kumpanya ni Azrael ay agad itong sumakay sa kanyang kotse at pinatakbo iyon paalis. Azrael POV Nandito ako ngayon sa sementeryo. Dinalaw ko ang puntod ni Ain. Hindi ko mapigilan ang lumuha muli. Dahil sobrang sakit lang ng nararamdaman ko.

pagbibigay alam ni Vaughn. "Let her be." plain na ani lang ni Azrael. Azrael is the mafia boss of black crimson clan, and he was blind for almost two years at nakasanayan na niya ang dilim. He lost his eyesight, yet mas naging sensitibo ang iba niyang mga senses. He can still do his duty as the mafia boss, and he can still kill with no mercy. "If you don't like the marriage, bakit ginawa niyo parin ang nasa will ni Don Facundo? He's already dead, hindi na niya malalaman kung ginawa niyo or hindi ang gusto niya." pahayag ni Luther kay Azrael.

Sila ay lahat mula sa anim na Hermit Families. Pagkatapos makita ang ekspresyon sa mukha ni Harvey, lumakad si Azrael na may ngiti bago tinapik ang kanyang balikat. "Mag-usap tayo habang naglalakad, okay ba?" “Sige.” Nagbigay ng senyas si Harvey kay Prince na siya ang mag-asikaso sa paglilinis bago siya naglakad kasama si Azrael. Sinindihan ni Azrael ang kanyang sigarilyo at humithit ng ilang malalalim na hithit.

Tahimik ang buong bakuran, at tila walang sinumang dumaan. Bumalik ang tingin niya sa laruan na hawak ni Azrael, at doon niya napansin ang paper bag na pinaglagyan nito. May nakaimprentang maliit na initials sa gilid—M.F. May kung anong kumurot sa kanyang dibdib. Hindi niya maipaliwanag, pero may nararamdaman siyang hindi maayos tungkol dito.

Hindi ako sanay maglakad nang ganoon kataas na hagdan. “Where are you going?” boses iyon ni Azrael mula sa itaas ng hagdan. Napatingin ako. Nakatayo siya sa may pintuan ng ika-5 floor. Nakahalukipkip. Nakasuot ng dark gray na suit. Nakatingin siya sa akin na para bang may ginawa akong katangahan. “Sa meeting po, Sir,” sagot ko, hinihingal pa rin. “Busy kasi ang elavators.”

Chapter 244 Pero biglang umayos sila ng tayo nang makita nilang nakatayo ako doon, parang napatanto nila kung sino ako. Nanlaki ang mga mata ni Azrael, halatang nagulat—o may biglang naalala. "Holy… moly… shit." bulong niya bago tuluyang nag-shift ang expression niya mula gulat… papunta sa isang ngiting hindi ko ma-decipher kung totoo ba o pilit.