Novel & Cerita Azrael Movie Explained

“Hindi ko alam kung bakit mo ito sinasabi ngayon pero ayoko munang makita ang kahit na sino sa inyo! Lubayan niyo ako! Tantanan niyo akong lahat!" “Vianna-" “Layas!" Nanlaki ang mga mata ni Azrael bago napalunok ng laway. “Please… umalis ka na…” mahinahong wika ni Vianna habang patuloy na umiiyak. Nanatiling nakatitig si Azrael kay Vianna at may kung anong sakit na gumuhit sa mukha nito. Hindi na ito nagsalita pa. Sa halip, tahimik itong naglakad palabas ng bahay. At sa sandaling nagsara ang pinto…parang biglang nawala ang natitirang lakas ni Vianna. Napaupo siya sa sahig habang yakap ang sarili at tuluyan ng humagulgol.

tanong niya. "They let my parents die, I want to know what happen that day at sino ang dapat kong sisihin," sagot ko habang naka-kuyom ang kamao. "They know who killed my parents." I AM WAITING for Ross and Riggs here in my hotel unit. I asked them to bring me that man that I found out his name is Azrael. I have no choice but to take him in my own way. Pen already investigated him and found out that he himself is not a threat.

Hindi siya nagdalawang isip na sampalin ang bawat taong malalapit. Lahat sila ay pinalipad bago bumagsak sa lupa. Panay ang pagkibot ng kanilang mga katawan habang humahagulgol sa sakit. Hindi sila maglalakas loob na ipakita ito kahit na puno sila ng poot at paghihiganti. Alam nilang pupunta lang si Azrael para linisin ang lugar kung papatayin pa rin sila ni Harvey.

Pero sa pagkakataong ito, hindi iyon ang nangyari. Inilapag ni Azrael ang kanyang briefcase at dahan-dahang niluwagan ang kanyang tinitirang kurbata. "Anong pinapanood mo? Mukhang tuwang-tuwa ka," tanong ni Azrael. "Ah, nanonood lang ng mga tangang nag-aartista," sagot ni Shuvee nang hindi inaalis ang tingin sa screen. "Mukhang masaya ka naman kapag mag-isa ka lang," mahinang natawa si Azrael.

Tapos ay inakbayan niya ako at iniharap pang mabuti sa'kin ang magazine cover kung nasaan si Zach. "Can't you see that god-like masculine beauty, huh? That prominent jawline, kissable pinkish lips, pointed nose, and his small yet mesmerizing brown eyes? See? See? If Leonardo D'Caprio and BTS V has a love child, it was him!" pagfa-fangirl niya habang pinaglalandakan sa'kin ang magazine na hawak niya. Marahas kong tinanggal ang braso ni Ate Aphrodite na nakaakbay sa'kin dahil naiirita na ako.

I feed my curiosity at nag punta sa comment section para mag basa ng comments, I was tagged and mentioned there many times. "Si Azhthrielle Aelazar ba ’yan? yung ex girlfriend ni Wayde?" "Kaya pala nakipag-break kasi may iba na" "Kalandian nga naman" "Ito siguro yung reason kaya sila nag break" "Third party?" "Who's that guy?"

Kapag nagtatanong siya tungkol sa kapangyarihan, sinasabi ko sa kanya na ang korona niya ay kasing-rupok lang ng bildo sa harap ng tamang bato. “You’re not a protege,” sabi ni Azrael habang sumisikat na ang araw sa labas. Nakaupo kami sa sahig ng balcony, pinapanood ang hamog sa Ivy Heights. “You’re a survivor who’s pretending to be a slave. Tell me, if I give Viveca the codes, what do you get?” “Nothing,” sagot ko, tinititigan ang dulo ng sapatos ko. “I get another day of breathing. And for me, that’s enough for now.”

Ang buong lugar ay tila isang eksena mula sa isang fairytale. Nasa isang gilid lang si Azriel, suot ang isang black tailored suit habang inaayos ang cufflinks niya. Kahit na sanay siya sa pressure, hindi niya maitatangging kinakabahan siya ngayon. “Damn, bro. Ngayon lang kita nakitang ganito ka nerbyos,” pang-aasar ni Dylan habang hinihigpitan ang tie niya. Miguel chuckled. “Yeah. Hindi ko akalain na matatakot ang great Azriel Dela Vega sa isang babae.”

Sina Ange at Carmen ang mga bangkay na ito. "Aingelle, look at me. Please, look at me." Tumingin sa akin ang mga mata nito na walang buhay. Nang makita niya ako ay may namumuong nga luha dito. Pero nanatili ang mga mata nitong walang buhay. "Azrael, bakit ako nandito?" walang emosyong tanong nito, nakatulala at umaagos sa pisngi nito ang mga luha. "Di ba, dapat ay ikakasal tayo ngayon?"

Nakita ko kung paano sumilay ang pinakamalaking ngiti sa mga labi ni Solenne—isang ngiting mas masaya, mas maliwanag, at mas buhay kaysa sa ngiting ibinigay niya sa mga bulaklak kanina. Humarap siya sa lalaki at sinalubong ito ng yakap. "Azrael! Ang tagal mo naman." "Sorry, traffic was terrible. Did you wait long?" sagot ng lalaki—si Azrael Valdemir, kilala ko siya, anak ng isang kaalyado sa negosyo. "Hindi naman. Nandito lang ako, tinitingnan ang mga Aster. Alam mo naman kung gaano ko ito kagusto," sagot ni Solenne nang masaya.