Bakit Minamanas Ang Buntis Novels & Stories

“Buntis ako?” “Oo Angela, buntis ka kaya simula ngayon ingatan muna ang sarili mo. Kaylangan mong uminom ng vitamins na irereseta namin sayo at kailangan mo din ng sapat na pahinga. First semester is very critical stage sa pagbubuntis. Maaari kang makunan kung hindi ka mag-iingat.” Paliwanag niya sa akin.

Halos pabulong na lang iyon na anas ni Lucas. Hindi siya kaagad nakasagot. Ang tanging nakakaalam na buntis siya ay si Manang Minda dahil ang matanda ang bumili ng pregnancy test para sa kaniya. Masaya siya nung araw na iyon na nalaman niyang buntis siya pero sa kabilang bahagi, malungkot siya. Sobrang lungkot dahil hindi niya makikita ang pagbilog ng kaniyang tiyan. Hindi niya makikita ang pag-iba ng kaniyang katawan habang dala-dala niya ang anak nila ng lalaking labis niyang minahal.

“Buntis ako, hindi ba?” Tahimik siya. Napakabigat ng katahimikang bumalot sa amin. Masyado iyong mabigat para hindi ko mapansin. “Ha?” pilit siyang tumawa. “Baby, baka nananaginip ka lang. Paano ka naman mabubuntis?” Pinilit niyang maging normal ang kanyang tono. “Kaya ka dinugo ay dahil sa kondisyon ng atay mo. Walang ibang dahilan.”

aniya at nanlamig ang kanyang katawan. Being pregnant is alright but thinking about the future of their child made her shiver in fear, why? It's because their child will probably suffer from bullying. "Bakit naman? Ayaw mo ba mabuntis? Sayang naman magandang lahi ni Angkol mo–"

Suporta naman ni Nanay Isay kaya nginitian ko ang dalawa para hindi na mag alala pa. "Ayos lang po kami ni baby, huwag niyo na po kaming alalahanin. Ganito po talaga siguro kapag buntis nay. Pero exercise na rin ito para naman hindi ako mamanas." Sagot ko sa dalawa dahil iyon din ang obserbasyon ko sa mga buntis na kapitbahay namin noon.

Mayamaya pa ay siya na rin ang nag kusang lumapit dito upang bumulong. “Is it normal to be too horny kapag buntis? Because right now, I think I want you in my bed again…” Seryosong sabi ni Amara habang ingat na ingat na hindi marinig ng dalawang kasamabahay ang pinag uusapan nila. Mabilis pa siyang napa simangot nang makuha siyang tawanan nito. “Don’t lie to yourself baby, we both know how hot you always are, buntis ka man o hindi…”

"Ang sama-sama ng loob ko kuya, hindi ko 'to matatanggap!" Huminga ito ng malalim sa kabilang linya. "Ano bang sabi ko sa'yo? Kilalanin mo muna bago mo pakasalan. Nasaan ka?" Hikbi s'ya ng hikbi. "Buntis ako, buntis ako pero pinirmahan ko ang annulment. U-Uuwi na'ko, sorry na." "Good job then, we'll wait you here.Mag-ingat ka sa pagmamaneho ha. Anong gusto mong kainin? Magpapaluto ako kay Manang."

"Alam pala ni Manang buntis ka dahil lagi raw niya pinagmamasdan dahil sa pag-iiba ng katawan mo." "Oo nga okey lang naman. Tama rin siya kailangan ko ingatan ang pagbubuntis ko dahil first time ko ito." sagot ko. "Sige, chat mo na lang ako at isent mo sa akin pic niyan kapag lumabas na dahil ako ang unang ninang niya."

Kumuha muna ito ng wine glass na may lamang dugo bago bumalik sa pagkakaupo sa tabi niya. "Ewan ko lang saiyo. Pero kung sakali man mabuntis ka, magiging delikado 'yon para sa'yo," dugtong pa ni Eda sa kanya. Kumunot naman ang noo niya. Paanong delikado? Alam naman niya mahirap ang magbuntis ngunit gaano kadelikado ba ang tinutukoy nito? "Bakit delikado?" naguguluhan tanong niya.

Nakatingin lang naman ito sa'kin at tila hinihintay ang sasabihin ko. "I'm pregnant, love " Masaya kong saad at niyakap siya. Pero imbes na yakapin ako nito pabalik ay agad nya akong tinulak, muntikan pa akong natumba buti nalang at na balance ko ang aking katawan. Nag tataka naman akong napatingin sakanya. "W-why—" Hindi ko naituloy ang sasabihin ko nang kalampagin nya ang lamesa na syang dahilan kung bakit nahulog ang mga nakalagay doon