Bakit Naghuhukay Ang Aso นิยาย & เรื่องราว

Hindi niya pa nga mapigilan ang mapahito sa paghakbang lalo nan ang marinig niya ang tahulan ng mga aso sa likod ng bahay. “Dito po tayo, Mam. Mahilig po talaga si sir sa mga aso kaya marami siyang mga alaga sa likod. Iba-ibang lahi pero huwag po kayong mag-aalala. Lahat po sila nakakulong na ayon na din sa utos ni Zakari.” Nakangiting wika ni Manong.

tinanggal ko sa loob ng plastic bag ang pagkain na galing sa isang sikat na fast food chain. "Feed the filthy dog with that food, tsk." Masungit nitong sagot bago pumasok sa kwarto niya. Ipakain sa aso? Nasaan ang aso? "Sir! Wala ka naman pong aso dito?" sigaw ko sa kaniya na hindi niya naman pinansin dahil wala akong sagot na natanggap.

"Bakit gising ka pa? Bawal sa buntis ang magpuyat." "Inaantok na rin ako. Gusto ko lang maramdaman 'yung hangin." Tatayo na sana ako nang biglang tumahol ang aso sa kalapit na property. Hindi 'yung ordinaryong tahol—parang may nakita silang hindi dapat nandoon. Napatingin ako sa dilim, sa dulo ng kalsadang puno ng niyog. "May tao ba?" bulong ko.

At mula nang pumasok siya sa bahay, para bang may kulang. Mabilis siyang bumaba at nagtungo sa likod ng sofa kung saan nakalagay ang bahay ng aso. Mula nang pulutin ni Shiena ang maruming asong iyon, sobra niya itong inalagaan. Parang gusto pa nga niyang katabi ito habang kumakain at natutulog. Ngunit bakit hindi man lang ito tumahol nang pumasok siya?

Hindi nagtagal ay natagpuan ko ang isang malaking aso na nakahiga sa likod ng bench na inuupuan ko. Its fur was a combination of gray, black, and white. Halos kasing haba niya ang bench na inuupuan ko. It looked like the wolf in Twilight! Napaatras pa ako dahil masyadong malaki ang asong ito. Ngunit kita kong nanghihina ito at may mga sugat. Maingat akong paunti-unting lumapit sa aso.

Lalapit na dapat ako kay Eyan para mabatukan siya nang may bigla namang tumakbong aso sa akin at tinataholan pa ako. "Kyaaaaah. Bakit may aso?" Fudge naman. Takot ako sa aso okay. Kahit maliit o malaki basta aso ayoko. Di pa rin naman ito tumitigil at mas lumapit pa ito sa akin at inaamoy amoy pa ako

Dumaan din siya saglit sa grocery para bilhan ng pagkain ang sosyal na aso ng kaibigan niyang si Noah. Sabay silang kumain ni Puchito sa sala habang nanonood ng TV, pero bigla rin siyang natigilan nang may marinig na ingay sa pangalawang palapag. “Puchito,” tawag niya sa aso, na agad namang tumayo para sundan siya. “May tao ba sa taas? Can’t you smell him?” tanong niya sa aso. Tinitigan lang siya ni Puchito na para bang nagpapacute lang. Tama nga si Noah—pagpapacute at pagkain lang ang alam nitong gawin.

Maya-maya pa ay umihip ng malakas ang hangin kasabay ng pag-alulong ng aso. "Wahhh, katakot naman huhu. Bakit nga uli ako lumabas?" tanong nya sa sarili. "Ayy oo nga pala, para maghanap ng kahit na anong kasagutan sa lahat" dagdag nya pa habang tumatango tango na tila ba ay kinakausap ang kanyang sarili. Umalulong ulit ang aso kaya mas lalo syang natakot at niyakap ang sarili.

humihingal na ako kaya bahagya akong tumigil sa pagtakbo. Laking gulat ko nang bigla akong habulin ng malaking aso. I automatically freeze. Takot pa naman ako sa aso. My god! Help! 'wag 'nyo po hayaang makagat ako ng aso 'to, baka mamatay ako sa rabbies, hindi pa ako nagkaka jowa!

Puno ng tensyon at inggit ang mga mata ng batang lalaki habang nakatingin na sa kargang aso ng pinsan niyang si Haya. “Dad, bakit wala tayong aso sa bahay? Bakit sila mayroon?” Nakakainis itong tanong para kay Gabriano. Bukod pa riyan, ang makakita ng aso ay nagpaalala sa kanya kung paano alagaan ni Ceska ang aso noong Golden Retrievier sa bahay ni Benedict na kanyang Manager. Noong panahong nanuluyan dito si Ceska. Hindi sila kailanman mag-aalaga ng aso sa kanilang pamilya. Sumulyap na siya sa kanyang anak.