Basketball Championship Quotes Novels & Stories

Naupo siya sa tabi ko saka nagpunas at uminom ng tubig pagkatapos niyang gawin yun ay humarap siya sa'kin. " Ayos lang ba laro ko? " tanong niya. " Yeah, it was great. You're good at it. " sagot ko naman, ngumiti siya pagkasabi ko nun. " Syempre andiyan ka ba naman mas lalo ako gagaling. Alam mo bang nasabi mo sa'kin noon na sana sumali ako sa NBA pero ang sabi ko sa'yo noon hindi ko kaya kasi di ako masyadong magaling. Tapos ang sagot mo sa'kin na balang araw gagaling ako maglaro at makakasali ako sa NBA. Ang laki ng tiwala mo sa'kin at yun ang lagi kong pinanghahawakan. " mahabang sabi niya. Hindi ako makapaniwalang ako pa pala ang nagimpluwensya sakanyang pag butihan ang basketball.

Akala mo may championship sa basketball na labanan at naghahabol ng oras para maka kuha ng puntos sa court. And the whole crowd was shocked and in a few minutes biglang nag sigawan lalo na't nang magsalita muli ang host "Ay! Iba din, grabe ka sir, basketbolista yarn? Olats ang iba kasi tinalon mo talaga, parang may gusto kang ipahiwatig," biro nito. Sabay tingin naman kay Milagrosa na katabi nito. Napansin naman niya ang tingin ng isa sa kaibigan nito na ang lagkit kong makatingin. I know him, hindi naman siya ganyan ka aggressive sa pagkaka kilala ko. Iba yata ang tama niya kay Milagrosa.. "Anyway! Sabagay kong ganiyan naman kagandang dilag ang susuotan ko nang garter aba baka hindil lang t

May iba na mukhang confident, may iba namang halatang kinakabahan, at may ilan na para bang pumunta lang dito para magpakitang-gilas. “Bukod kasi sa basketball, sikat din ang Montefalco University sa sports na ’to kahit na hindi nagchachampion,” sagot ni Denise habang naka-cross ang arms at nakatingin din sa mga players. “Ang higpit ng tryout pero walang championship. At higit sa lahat, kagaya niyang si Christine, akala mo naman kung makapabida eh siya ang magdadala sa team sa championship.”

Lagi niya kasi akong kino-compliment pagdating sa basketball. Pero sa totoo lang ay hindi naman ako gano’n kagaling— sakto lang, hehehe. “Pero totoo naman, mas magaling ka kaysa sa ‘kin.” Natuwa ako sa compliment niya pero hindi ko pinahalata at idinaan na lang sa pagdi-dribble ng bola. “Excited na akong maisuot ang jersey uniform ng team,” ang pahayag ko dahil gustong-gusto ko talaga mapabilang sa basketball team ng school.

“Pumirma kami na hindi ipagsasabi kung anong nangyari noong gabing ‘yon. Kung hindi ako nagkakamali, kasama ‘yon sa parteng kasama ka. Wala rin naman akong mapapala kung sasabihin ko sa kanila.” Ilang minuto silang natahimik nang ibahin ni Carlo ang usapan. “Maraming salamat nga pala. Alam kong ikaw ‘yong nagbigay ng scholarship sa ‘ming mga atleta. Hindi na namin poproblemahin ‘yong gastos sa pag-aaral namin.” Napangiti si Stephanie. “You need to work hard for it. Kailangan mo pa ring mapagsabay ang paglalaro mo ng basketball at ang pag-aaral mo.”

ang paninigurado ni Sheena. Natahimik na lamang si Daniel sa isang tabi, habang lihim siyang nagseselos... ================================= INILIBOT ni Bethany ang kanyang paningin sa basketball court ng San Carlos High School, while feeling nostalgic. Ilang dekada na ang nakakalipas nang maganap sa mismong lugar na iyon ang Basketball Championship Game. Halo-halong emosyon ang naramdaman niya noon.

What if some will noticed me? "Don't worry. Ako'ng bahala sayo," she winked. "Go... Maroon Wizard! Oleos! Calvin! Go!" tili ng mga nanunuod. Napatakip kami sa aming tenga dahil sa sobrang ingay. Championship game na at punong puno ang gym. Naghiwahiwalay nga lang kami dahil may ibang nagsusupport sa basketball, soccer, swimming team at sa iba pa.

Doon na lang nila puntahan para mas safe. “Final exams na nila eh. Hindi na muna siya magpupunta rito.” Paliwanag ko. “Ay, aayain pa naman sana naming manood ng basketball sa Friday.” Nangunot ang noo ko, pasakalye niya pa lang. “Ang ganda ng laban, Rekdi. Isang panalo na lang, champion na ang team namin.” Sabi naman ni Michael na nakaupo sa kaliwa ko, mukhang hindi pansin nag pagbabago sa hitsura ko ngayon.

Nova told us. Hindi na lang din namin pinansin pa ang dalawa dahil panigurado na mas hindi sila magbabati kapag nakisali kami. They can figure it out on their own. "Score big with tourism! Score big with tourism! Score big with tourism!" We chanted as the championship for basketball began.

I'm D Castillion, and no one can scare me aside from my parents. Today is the championship of the baseball league that is being held at our school, the University of Elite and Dreamers. We are leading the game, and I know we will be the champion again. We are born to be champions. In all the leagues we have participated in, we have always won the championship trophy. I never accept any spot in this game but the championship. I'm the captain of the Basketball Elite Team. We scored more than half of their total because I hit the home run with full bases. Full bases mean every base has a runner, and if we hit the home run, we will have consecutive scores. I can't blame them for hating me becaus