Basketball Championship Quotes นิยาย & เรื่องราว

Kaya pumayag ang referee at announcer dahil company activity lang naman iyon at patas lang sa bawat team dahil pareho silang coach na naging baskatball team players, ''Good luck, babe!'' Sigaw ni Dianne kay DJ. ''Ibabalik ko na sa'yoang magic na binigay mo noon sa akin'' dagdag pa niya. Ngumiti si DJ kumindat pas sa kanya at tumakbo na ito palapit sa kasamahan na nasa loob ng basketball court.

Basketball game pa ba ito o cheering competition na? Pinasadahan ko ng tingin ang players ng aming kalaban at napanguso nang dumapo ang tingin kay Avanzado na seryosong nakikinig sa kanilang coach. Kahit naman mas bata ang department namin sa kanila ay sigurado akong hindi nila basta-bastang matatalo ang basketball team namin! Our star player, Archimedes Vaughn Valderrama, was already being scouted by the college team this year despite knowing that he still has two more years in senior high school. Naniniwala naman akong magaling ang ilan sa mga miyembro ng team ng pambato ng senior high school ngayon, pero hanggang doon na lang iyon! Our team has more room for improvement and I know that th

Dahil wala naman siyang alam na lagi itong pinagseselosan ni Luke. Tumikhim ulit si Luke. " Manood kayo sa championship ha, kung sino ang manalo na team iyon ang makalaban namin." nakangiting sabi ni Luke. Agad akong napalingon dito, seryoso ba ito sa pinagsasabi nito. Si Luke Sebastian,marunong din magbasketball? akala ko ibang sports lang ang alam nito.

Mula nang magretiro sina Yao Ming at Allian, talagang lumala nang husto ang eksena sa basketball ng mga lalaki. Nakaramdam ng sobrang kahihiyan si Jordan sa mga sinabi ni Rong Bingshao. "Kung hahayaan kong lahat ng lalaki sa basketball team natin ay ma-inject ng Mirakuru serum, sa tingin mo ba hindi tayo makakasali sa Olympics? Matatalo pa ba kami sa iyo ng dose-dosenang puntos?"

After our bonding hindi na kami muling nagkita pa ni Chris, Bakasyon na rin kasi at umuwi na ako sa bahay namin sa city. Besides, alam kong busy na rin 'yon sa pagsali ng mga liga sa basketball sa kanilang baryo. Malapit na rin kasi ang pista sa kanila and I think sa susunod na buwan na. Minsan kasi nabanggit niya ito sa akin n'ung lagi pa kaming nag-uusap sa school. Naalala ko pa, nu'ng sinabi niya, "Hoy, dumalo ka sa championship namin ha. Kapag wala ka du'n, hindi talaga ako gaganahang maglaro."

aniya. "Basta ikaw, go lang," ani Osang. "Ikaw, Juness? Fan ka rin ba ng basketball?" tanong ni Yatco. "Hmm, hindi masyado. Sakto lang," matipid kong sambit. "Ay, fan na fan siya huwag kang maniwala riyan. Magkakasama kaya kaming nanuod ng championship game," pambubuko ni Osang. "Huy, ang daldal mo talaga," ani ko sabay hampas sa braso ni Osang.

Hindi na niya natapos ang sasabihin, nilamon ng ingay ang natitirang salita. Sa ring, itinaas ng referee ang kamay ni Jonathan at malakas na inihayag ang resulta. “Congratulations kay player Jonathan! Pasok siya sa finals at may tsansang maglaban para sa national championship!” Tinabunan ng sigawan at palakpakan ang mahihinang daing ng nasugatang manlalaro. Pilit itong pinapatahan ni Coach Albi, hinahaplos ang balikat. “Huwag ka nang magsalita. Okay lang ‘yan. Hindi ngayon ang araw mo, pero bata ka pa. You still have a chance. Babalik ka, mas malakas ka pa.”

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Nakatingin lang ako sa labas ng bintana hanggang sa hindi ko na namalayang nasa tapat na kami ng gate namin. Pinagbuksan niya ako ng pinto. Ngumiti naman ako sa kanya. "Thank you," He smiled at me too then handed me the bag. "Sunduin kita bukas uli." "Asher, okay lang seryoso. Kahit hindi mo na ako sunduin o ihatid." "I want to Yna, just let me.." I sighed. "Tomorrow's the championship game, doon sa ibang school 'yung court. Ichecheer mo ako diba?"

Sumagot agad si Kazuki, “May kasabihan din sa Oskia na walang dapat ikatakot hangga’t may lakas ka pa. Kapag may buhay, may pag-asa! Pero, kung masusugatan ka nang malala sa laban, masisira nang tuluyan ang career mo sa hinaharap!” Determinadong sumagot si Nanako, “Master, sa wakas ay tiningala na ako ni Charlie at nagkaroon ng ilang respeto sa akin pagkatapos ng paghihirap ko ngayong araw. Kung susuko ako sa laban nang hindi lumalaban, siguradong kamumuhian at mamaliitin niya ako. Kaya, hindi ako tatakbo. Sa kabaliktaran, siguradong gagawin ko ang lahat ng makakaya ko sa finals. Kung aabante ako para ibigay ang lahat ng makakaya ko sa laban, matatalo ako nang may dignidad kahit na matalo ak