Basketball Championship Quotes นิยาย & เรื่องราว

Walang buhay naman na bati sa kanya ni John. Ngitian nya lang ito. ‘Guys celebrate tayo!’ Sigaw ng kateam mate ni Stan. ‘Hindi pa to championship no!’ ‘Team kapag nagawang mag champion ng volleyball team at basketball team, mag rerequest ako ng celebration sa principal!’ Masayang anunsyo ng coach nila. “YEAH!!!”

Then, tinapunan niya ng tingin ang mga nasa likuran ko. "Magsiuwi na kayo. Anong oras na rin. Hindi ba't may championship pa bukas ang basketball?" Agad na nag si-tutulan ang lahat. Nagulat pa nga 'kong pati yung kambal ay halatang hindi sang ayon.

Pagkatapos ng laro, nagkusa si LeBron na anyayahan si Jordan para sa ilang kasiyahan sa kanilang yate. Karamihan sa mga atleta na dumating sa Olympic Games ay nanatili sa Olympic Village. Gayunpaman, ang mga Amerikanong manlalaro ng basketball na ito ay madalas na nanatili sa mga mamahaling yate sa halip na sumunod sa mga opisyal na kaayusan. Tumingin si Jordan kay Victoria at sinabing, “Samahan mo ako sa yate.” Umiling si Victoria at tumanggi, “Hindi, puro lalaki ang mga yate nila. Bukod kay Curry, wala akong kilala sa ibang mga atleta.”

"Kung magaling ka, dapat nanalo ang team mo." "Paano nga kami mananalo kung laging hindi maka-shoot ang bestfriend mo?" "Ang sabihin mo, hindi ka magaling." "Magaling kaya akong mag-shoot." "Patunayan mo." "Paano?" "Talunin mo ako sa basketball," mayabang na sabi sa kanya ni Jillian.

“Sa mundong ito, walang martial art ang walang pagkakamali. Bilis lang tanging paraan para sa mahabang tagumpay.” “Kapag naintindihan mo ito, ang iyong kakayahan ay sobrang matindi.” Sumingit si Harvey sa pagitan ni Lebron at Rachel at kalmadong sinabi, “Hayaan mong turuan ka ng move. Panoorin mo ng malapitan.” Nalalamig na tumawa si Lebron. “Turuan siya?” “Harvey, nararapat ka ba?” “Ikaw…”

"Awts, ayos lang 'yan, Enna. Mamimiss ka rin nun!" "Ayaw ko na rin mag-assume," sabi ko, "Tutal, may championship pa naman sa Friday kaya ayos 'yun!" "Paano nalang kung hindi kami mapasok sa Championship?" sabi ni Ed. "Gusto mo ba?" napa-iling naman siya, "Oh, siguradong-sigurado na pasok kayo! Huwag negative!" "TAMA! Kaya team tayo e, think positive!" sabi pa ni Timothy at napalakas pa nga ang boses niya dahil tumingin na ang tao sa gawi namin.

“Well, Thailand is a strong team. I always tell my team that hindi kami pupwedeng mag-relax. We should give our best and we should also follow Coach Choty's game plan. At the last minute of the game, nung hawak ko na yung bola I heard Coach Choty shouting na i-shoot ko na daw because we don’t have time. Actually, I just throw the ball. Maybe luck was on our side kaya siguro ayon, pumasok and we won Gold!” Sean is the most famous and known professional basketball player in the Philippines. Pero kahit kailan, hindi ito kakikitaan ng pagiging mayabang sa bawat interview niya. Bukod sa galing sa basketball ay magiliw din ito sa mga fans, kaya madami itong taga suporta. “Any words sa ating mga ka

He wanted further confirmation that he is doomed, and ask what pushed their adviser to give him such difficult task! Nakakatakot kaya ang mga kasama ni Zachariel sa basketball team! Ang tatangkad! Although, he is also tall, Gian just could not see himself standing around them. They are all intimidating. His anxious ass probably can't keep up. He might even lose his consciousness while interviewing those people! Kung bakit ba naman kasi intimidating ang mga athlete!

“Oo naman. Dahil isa akong mabait at gwapong Coach, paglalaruin pa kita. Naawa ako sa’yo, baka hindi ka makatulog ng isang buong taon kakaisip sa araw na ito kapag hindi kita pinaglaro. Isa pa, alam ko kasing mayroon ka pang unfinished business kay Zane Espinoja. Tapusin mo na ngayon para makausad ka na, boy.” Nabuhay ang dugo ni Enrique sa sinabi ng kanilang coach. Seryoso na niyang inihanda ang sarili para sa 4th quarter ng laro. Para sa kanya, hindi lang basketball ang laban na kailangan niyang tapusin. Personal ito.

“W-wala.” Nginisihan niya ito. “Paano ba ‘yan, nanalo ako?” Mayabang na iminuwestra niya ang kamay sa ring. “Diba sports ng mga lalaki ang basketball? Eh bakit ang bano mo?” Nagtaka siya ng ngumisi ito. Pero agad din iyong nawala, sumeryoso ito bigla ng makita ang tingin niya rito. “Bakit hindi tayo sumubok ulit, Hazel? Kapag nanalo ka ulit this time ay dalawang beses kitang ililibre. Pero kapag nanalo ako… ililibre mo ako.”