Because It's My First Life Novels & Stories

Kitang kita ang mga ngiti at sa mga mata niya kahit na nakabelo pa siya. "Uhm.. Hi! How should I start?" She chuckled. She's so cute. My baby is so cute. Inayos niya ang pagkakahawak niya sa mic bago tumingin muli sa akin. "You are the first man who entered my life except to my Dad and of course, Nate. The day we met, we're like cat and dog who wanted to scratch each other's faces." I chuckled. I love to tease my baby, that's why.

Idagdag pa ang gabing ito. Reen is my life. She's my world, my love, my everything. I can't live without her— isipin ko pa lang na mawawala siya sa buhay ko, para na 'kong pinapatay. Kahit pa ako ang nakauna sa kanya. Hindi ko ipinagmamalaki ang pagkuha at pag-angkin ko sa kanya simula nang mag-first move ako, hanggang sa maulit na lang nang maulit sa tuwing magkakasama kaming dalawa.

“Mambobola ka talaga.” Tumawa ito. Muling nanahimik at ginaya ang pagtingala sa itaas. “Thank you. Thank you for making my life a lot easier.” Kumawala siya sa yakap nito at hinarap ito. Sinuyod niya ng titig ang mukha nitong natatamaan ng malamlam na ilaw mula sa labas. The first time na nakita niya ito, sa ganito ring anggulo. Naalala niya kung paanong tila tumigil ang mundo at paghinga niya. Hanggang ngayon, hindi pa rin naman nagbabago ang pagmamahal niya. “Hindi ko lubos maisip kung paano ang buhay ko kung wala ka sa tabi ko."

Sa tanang buhay ko ay ito ang unang beses na ginusto ko ang isang bagay maliban sa pera. Hindi lang din maiwasang magsumiksik sa utak ko kung kaya ba niya akong buhayin ng hindi kami nagugutom, kung hindi ba niya ako bubugbugin gaya ng naranasan ni mama sa kamay ni papa, at kung kaya ko bang hayaan ang sarili na tuluyan nang mahulog dito.

At ang batang nasa tiyan ko, palalakihin ko ito kahit ako lang mag-isa. Simula ngayon, I will live only for myself and my child.

Isang bagong simula. Sa unang pagkakataon, nakaramdam ako ng kakaibang katahimikan. Sa gitna ng sakit, may magandang nangyari. Isang bagay na hindi ko plinano, pero hindi ko na kayang isipin na mabuhay nang wala ito.

Habang nakatitig ako, pakiramdam ko ang sama sama kong tao. "I'm the first man in her life!" Sabi ko sa utak ko. Nadala ako ng matinding tawag ng laman kagabi kaya hindi na ako nakapag-isip ng matino. Hanggang ngayon, paulit ulit pa ring bumabalik ang alala ng eksena ng mainit na p********k namin. Ang bawat ungol nito at bawat pag-igtad nito sa haplos ko.

Mahirap ka na nga, mas lalo ka pang pinahirapan dahil sa mga pinagdaanan mo sa buhay. Hindi ako maganda. Mahirap ako. Walang nakakapansin sa akin. Alikabok ako sa earth kaya automatic daw na wala akong karapatan sa lahat ng bagay. Pero no’ng makilala ko siya, no’ng aksidente akong nakapasok sa buhay niya, sa unang pagkakataon sa buhay ko… pinangarap ko na sana naging ka-level ko na lang sila, mas mapapadali siguro ang buhay at mas lalong hindi ko sisisihin ang sarili ko sa nangyayari ngayon sa leche kong buhay.

Pero hindi ako gano'n kahayok lalo na't sumusunod rin naman ako sa mga uto. Ayaw kong maging failure ang unang misyon namin na 'to na matagal na naming pinaghandaan. This is our first biggest mission in our circle and if we fail, that's another story to tell. I don't want to disappoint anyone in the group especially the mafia boss and Virgil who did everything to make us grow stronger and braver. They were the reason why I always wanted to become skillful as they made me realize that I still have a life to live. I still have a reason to survive.

is one of the many reasons I never want to come back here. Simula kasi nang makatapak ako sa pamamahay na 'to, wala nang kahit anong magandang nangyari sa buhay ko. Not that my life before was anything grand anyway, but at least it was a bit more peaceful than this.