Because It's My First Life Mga Nobela at Kwento

[ELIZABETH PATRICIA MEYER] Unang araw ko sa ART LIFE.. Baka this is a way of God para makapag simula ako. Baka ito talaga ang destiny namin ni Lara. Okay na ako sa ngayon na okay siya at ako pwede kong ituloy ang dati kong buhay gaya ng sabi ni ELton. Pero paano kapag kinailangan ko ng humarap kay Lara?

Marahil, ang pagtulong ko sa ibang tao ang naging paraan upang simulan ko ang bagong yugto ng buhay—bilang isang ina. At sa bawat tibok ng puso ng munting nilalang sa aking mga bisig, alam kong hindi na ako nag-iisa. May dahilan na ang bawat araw, may patutunguhan na ang bawat paghakbang. Ito na nga ang simula ng bagong buhay ko. At sa simulaing ito, wala nang atrasan. Para sa anak ko, lalaban ako.

aniko na nanginginig pa ang boses. Teka, totoo ba ‘to? Nangyayari ba talaga sa buhay ko ‘to? Kasi ito ang unang beses na ginawa ko ang sabihin ang pangalan ko sa isang total stranger tapos ako pa talaga ang unang nakipag-shake hands.

Alam kong sobrang bilis ng pangyayari at hindi ko magawang makasunod pero nagawa ko. I made my first kill, yet I am happy.

Sa unang pagkakataon sa loob ng mga linggo, naramdaman ko ang kaligtasan, pagiging buo, at tunay na buhay. At sa sandaling iyon, habang yakap-yakap ko si Cairo at ang mga anak ko, alam ko na—ito ang simula ng bagong kabanata. Isang kabanata kung saan ang pag-ibig, katotohanan, at pamilya ang laging una.

sagot ko agad, ngiti ko hindi na maitago. Habang patuloy ang biyahe, walang imikan saglit. Pero sa loob-loob ko, isa lang ang malinaw: Baka ito na ang unang gabi ng bagong simula namin. Hindi ko man ito mabawi sa isang hapunan lang, pero ang mahalaga—hindi na ako titigil.

Nakangiti akong pinagmamasdan ang paligid. Unang beses ko kasing makasakay ng ganito, well, pangalawa. But I was too young to remember. "Wow," bulalas ko nang makita kung gaano ka ganda ng mundo. Sobrang ganda ng mundo, pero ginagawa nating komplikado ang buhay. I mean, look at this unbelievably beautiful nature. Sa sobrang ganda, hindi ko man lang makita ang kagandahan ng buhay dahil sa lumaki akong mahirap, mapait ang buhay at walang ibang dala kundi ang problema ng pamilya.

Hindi niya hahayaang pagtatawan ng mga tunay na talunan sa buhay. Nagising si Blake na maliwanag na ang paligid. First time itong nangyari sa tanang buhay niya. Nang maalala ang nangyari kagabi ay mabilis niyang kinapa at nilingon ang katabi. Ngunit unan na lang ang naroon. Napamura na lang siya sa isipan at parang siya itong napagsamantalahan kagabi at tinakasan ang responsibilidad sa kaniya.

sabi niya na parang isang salita na sanay na sanay na siyang bigkasin ‘yon. Kinilig ako. Hindi ko pa rin lubos maisip— this is our first day as husband and wife. Ramdam ko ang init ng kilig sa dibdìb ko, para bang ang bawat salita niya'y nagpapatunay sa bagong simula ng aming buhay. Ngumiti ako, at sa loob-loob ko, hindi ko mapigilang magpasalamat na siya ang kasama ko sa simula ng journey na ito.

O lalaki bagong kapatid? "Harayyyy harayy ano ba mader!" D***g ko ng bigla nyang hinila ang tenga ko. Huhuh muntik na ngang matanggal sa sobrang lakas ng pagkahila ni mader sigurado akong namumula nato ngayon. "Yung ringtone mo!" "Bakit ano bang meron sa reyntong ko? Inaano ka ba? Huhuh, grabe ka mader ang sakit ng tenga ko."