Novel & Cerita Bittersweet Feeling

AN: Salamat po sa mga nag-add sa library nila nito. Sanay mag-enjoy kayo sa pagbabasa nito. Enjoy reading. Dahil mahaba po ito. ========================================= Mazel Ugh!! Asar sigaw ng isip ko dahil sa Duncan na 'yon. Sobra na talaga siya. Napaka bayolente niya talaga pinananalangin ko pa naman na sana magkita kami muli tapos ito nga nagkita kami pero hindi masaya ang pagkakakita namin muli.

Tumambol ang puso ko ng bonggang bongga na para bang nagkaroon ng biglaang rally ang mga daga sa dibdib ko. Natuod at literal na nahigit ko ang hininga ko sa biglaan niyang yapos sa akin. But i felt suffocated. My lungs suddenly can't catch air and it's too hard to breath. Her arms wrapped around my body used to be my dreamed but now that is already happening?I don't know but the feeling is foreign. I am not even sure kung nagugustohan ko ba o hindi.

he whispered, his voice laced with something raw and bitter. And then—silence. His chest rose and fell evenly, sleep claiming him once more. I stood there, my heart pounding, his words echoing inside me like a wound freshly cut open. What did he mean? Was he talking about me? The bitterness in his tone carved deep, leaving me breathless. He sounded broken, like he had been carrying this weight for so long in silence.

First time ko 'to eh, pero bakit pakiramdam ko naghahabol ako sa taong iba pala ang gusto? Napahagulgol ako habang nakatitig sa cellphone ko. Wala sa sariling itinype ko iyong nararamdaman ko kahit alam kong baka maging huli na iyon. "Itigil na natin 'to, Charles. Ayokong makasakit ng ibang tao. Kung wala talaga kayong feelings sa isa't isa, bakit ganoon kayo ka-sweet at mag-harutan sa social media? Mamaya akala mo lang pala wala kayong feelings sa isa't isa pero meron pala kasi iyong ang nakikita ko eh. Parang ako yung epal sa inyo na nakikisiksik lang. Kaya kaysa makasakit pa ako, ako na lalayo. Thankful ako sa'yo, sobra."

Buti na lang at nasa unahan ito kaya hindi kuna kailangan pang maghanap. Holding tightly all of her sweets, dali-dali akong lumabas para habulin siya but before I could even get out, I saw two familiar figures, hugging each other tightly yet its full of love and care. No matter how tightly I hold on into something I always end up letting them go, just like the sweets in my arms. Dali-dali akong yumuko para pulutin ang mga iyon, kasabay nang pagtulo ng mga luha ko ay siya ring pagbitaw ko sa kaniya. The little hope I have in my heart finally gone into nothing.

" Doon ko lang napansin na wala na rin sa kanya ang dala niyang basket kanina. Siguro tinotoo niya ang sinabi niya but still, I don't care. "Hoy, sis, galit ka ba?" Umiling ako at binagalan ang paglakad. Ako rin kasi ang napapagod. "'Di ba dapat maging masaya ka? Kasi nandito na ang Tatay ni Totoy?" I smiled bitterly as I tasted the familiar bitterness. "How can I do that when I know that in the first place, I wasn't deserving to feel happiness?" Natahimik siya at nakatingala na lang sa langit. Bilog na bilog ang buwan at maraming nagkalat ng bituin, I wanted to smile because it was my favorite scene before but I couldn't because those memories was replaced by nightmares.

Pagkatapos ng pangyayari na 'yon ay hindi pa rin siya tumitigil na suyuin ako at humingi ng tawad, palagi pa rin siyang gumagawa ng paraan para makausap ako, minsan pumupunta siya sa bahay pero hindi ko siya hinaharap. Ilang araw kung iniyak ang nangyari. Halos mawalan ako ng ulirat. Masyadong masakit para sa akin ang ginawa niya. Hanggang sa nagkaroon ako ng depresyon to the point na nagawa kung mag commit ng suicide pero hindi niya iyon alam. I love him so much that's why I'm hurting.

Wala ako sa mood na bumalik sa room namin, dederetso sana ako sa labas para bumili ng sweets pero ‘wag na lang. Nawala ang mood kong kumain ng kung anong matatamis ngayon. Sobrang pait ng pakiramdam ko hindi iyon matutumbasan ng kahit na anong sweets. Kahit ilang baldeng chocolate pa ang kainin ko pakiramdam ko hindi mawawala ang pait na nararamdaman ko.

Kakaiba talaga ang pakiramdam kapag narinig mo ang sorry na matagal mong hinintay—it’s bittersweet. Ibinuka ko ang mga kamay ko at niyakap siya. Pagkatapos, hindi na namin napigilan ang pag-iyak. Wala nang paliwanag na kailangan kasi naiintindihan na namin ang isa’t isa.

Alam kasi niya na she will never do anything good kapag ganito ang kaniyang kalagayan dahilan kung bakit she's so eager to be calm ang relax. Habang mabilis niyang pinatkbo ang kaniyang sasakyan at hindi alintana ang paligid ay hindi niya napansin na may biglang nag overtake na sasakyan dahilan kung bakit mabunggo niya ito. Sa sobrang lakas ng pagkabunggo ay agad na nawalan ng malay si Aki.