Bittersweet Feeling Novels & Stories

Isang tahimik na kasunduan na walang label pero may bigat. Kakagaling ko lang sa heartbreak. Wasak, pagod, at emotionally drained. Pero with Chanton around, parang dumaan lang iyon sa buhay ko. Hindi na kasing sakit, hindi na kasing bigat. Parang naging background noise na lang ng isang mas malinaw na kasalukuyan.

Sabay kindat. Paki pulot nga po ng puso ko, mukhang nakawala sa hawla eh! Naramdaman ko na naman ulit ang pag init ng aking pisngi na sigurado akong kasing pula na ng kamatis ngayon. Iba ang isang Lucas, shutek!

But he used to act so differently; he used to be immature, impetuous, and inconsiderate. Why is it so difficult to let go of the pain of the past? What keeps us stuck on this never-ending merry-go-round of self-pity and wishing harm on those who have harmed us? Bitterness is a strong emotion that is defined as wrath and bitterness about being treated unfairly. If left unchecked, it has the potential to inflict far more harm than you can imagine, and the worst thing is that the majority of the harm will be done to you, not the one who wounded you.

Napakahilig ko pa naman sa mga sweets. Nakiramdam at lumingon-lingon pa ako sa paligid bago ko iyon binuksan. 'Yong totoo, wala naman akong paki kung mahuli man ako ni Francisco. Dinala niya ako rito kaya wala siyang magagawa dahil gagawin ko lahat ng gusto ko. At wala rin akong paki kung hindi iyon para sa akin. As if naman kakain siya ng ganito. Hindi akma para sa kaniya. Ang bagay niyang lamunin ay papaitan, tulad ng mindset niyang bitter at mahirap maunawaan.

Napakaganda ng ngiti nito na nagdulot ng kakaibang haplos at kaligayahan sa kaniyang puso. At ang kaligayahan na iyon ang naging dahilan kaya mabilis na napawi ang lungkot na kanina ay agad niyang naramdamari pagka tapos ng ipinagtapat sa kaniya ng binata. "Darating ang time alam ko na magiging mas successful ka kaysa sa akin," hindi niya alam kung bakit niya iyon nasabi pero sa kabila ng lahat ay walang maramdaman na

A bittersweet taste slipped into my mouth, nullifying me, stealing away my sanity. "This is more than enough." I slightly groaned. Ninamnam ko ang lasa nitong natira sa aking bibig. Bahagya ko pang kagat-kagat ang pang-ibaba kong labi nang mapansing mariing nakatitig sa akin ang lalaking kaharap ko. His stare is strangely sent me heat. Mali, baka dahil lang sa alcohol.

💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’. Bakit sweetness? Kasi kapag nagmamahal ka, ipaparamdam niya ang tamis ng pagmamahal. Kahit na plastik lang ‘yung pagmamahal ng iba, kikiligin ka pa din. Sweetness is the best thing that you can feel when you are in love.

Pero sana, kung ano man iyong naranasan natin noon ay mananatili na lamang iyon sa ating kahapon. Ang malamig na bakal ng bibig ng kaniyang baril ay nagmistulang kuryenteng dumaloy sa aking buong katawan. Ang kaniyang boses na magaspang sa aking pandinig ay nagbigay lamang ng kasiraan sa aking sistema. Mas lalo akong nawalan ng lakas nang maramdaman ko ang kamay niya na hinawakan ang aking buhok. “Sweetheart, I miss you.”

Gusto ko nang matapos ang gabing ito at magising na sana'y wala na akong maalala pa sa nangyari. Nanginig ang kamay ko nang hilahin ko sa aking daliri ang malamig na metal. Binato ko ang singsing sakaniyang dibdib. Umawang ang kaniyang labi. Bumagsak ang singsing sa semento kasabay ng pagguho ng puso ko. The pain feels so cold. This bereavement feels like darkness and ruination. A concrete drying in my chest, like a giant hole was pummeled into me, with no hope of repair.

Ngunit alam ko na sa ilalim ng kanyang kalmadong mukha, may damdamin siyang hindi niya kayang ipahayag. Habang nagpapakita si Brienne ng slides sa financial report, nakaramdam ako ng kakaibang kirot. Hindi dahil sa kanya, kundi dahil sa kakulangan ni Sylvant sa pagpapahayag ng nararamdaman. Kung minsan, ang tahimik na pagmamahal niya ay masakit kaysa sa anumang agresibong paninindigan ni Brienne.