Bittersweet Feeling Novels & Stories

Ni hindi man lang nya ako tinapunan ng tingin. Napahawak naman ako sa dibdib ko na sobrang bilis parin ng tibok hanggang ngayon habang natangin sa likuran nya. What's this feeling? I feel happy that I want to cry. Bulong ng isip ko. Wala na akong pakialam kung ano man ito, basta ang alam ko lang... ...it feels good.

Wala na kasi akong ibang alam na lugar dito sa Manila kaya wala na talaga akong ma-suggest sa kaniya. Kung saan-saan niya ako dinala. Kahit na nakalimutan ko kung saan kami nagpunta buong maghapon, hindi ko makakalimutan kung gaano kapayapa ang puso ko, ang sarili ko. Sobrang gaan ng lahat. Sobrang smooth lang. I’ve never felt this kind of feeling to anyone. Maski kay Zubby na mismong matalik kong kaibigan, hindi ko naramdaman ang ganitong kapayapang buhay. It’s like finally, after those mourning years of my life, I’ve savored serenity. The serenity of life I never thought I would experience in my entire life. This is the life I wanted. The life I never had.

Brainna Kung malamig ang hangin sa araw ay doble naman ang lamig sa gabi. Nakasuot na nga akong makapal na sweater ay nararamdaman ko pa rin ang lamig sa aking katawan. Ngunit kahit nakakapanginig ang lamig ay masarap pa rin sa pakiramdam. Hindi kasi mararamdaman sa kapatagan ang ganitong pakiramdam.

Tila iyon lamang ang hinihintay ng aking sarili upang tuluyang maanod sa mapangahas niyang halik. Kapwa kami hinihingal ng magbitaw ang aming mga labi, doon ko naramdaman ang hiya kayat awtomatikong naitulak ko siya. Matatalim ang mga tinging binato ko sa kanya pagkatapos kong makabawi ngunit galit na tingin naman ang isinalubong niya sa akin.

Bakit parang hindi siya masaya? Tahimik siyang napatingin sa mga mata ni Ben. Nakangiti ito nang buong saya... ‘yung ngiti ng isang taong nakamit na sa wakas ang matagal nang pinapangarap. Pero sa kanya, parang may mabigat na bato na nakapatong sa dibdib niya. Hindi niya maintindihan kung bakit, pero imbes na kilig ang maramdaman, kaba at lungkot ang namayani.

Sex lang daw period. Hinila ko nalang sila paalis dun at pumunta sa kung saan dapat kami pupunta. BUSY sa pakikipag talasan ng isip ang mga kaibigan ko sa libro habang ako di pa rin mawala yung nakita ko kanina, bakit ako nasasaktan? Eh wala naman kami ah. He is my professor, and i'm just his student… with benefits?! Ahhh gross!!!! Why do i need to feel this feeling?

I felt seen and care. Hindi namin namalayan na patapos na pala ang sweet music. Magkayakap pa rin kami habang nakapikit. Maya-maya naramdaman kong huminto na ang music kasabay ng pag-alis ng mga bisitang sumayaw kanina. Kami na lang ang naiwan sa gitna habang magkayakap pa rin. "This is the best birthday gift ever…" rinig kong bulong niya sabay bitaw sa 'kin.

"Pero bakit ganon, Calyx? Kahit anong iwas ko sa kanya, kahit ilang beses kong sabihing okay lang, bakit parang ang hirap niyang bitiwan?" Tahimik siya sandali, tapos mahina siyang tumawa yung tipo ng tawang bittersweet. "Kasi minsan, kahit alam mong masasaktan ka, gusto mo pa ring manatili. Kasi ‘yun lang yung paraan para maramdaman mong masaya ka." Napatingin ako sa kanya. Hindi ko alam kung bakit, pero parang tumama lahat ng sinabi niya.

takang tanong nya. "hindi kaba nag sasawa mars lahat nalang sa tuwing nag hihiwalay iiyak, katulad ko nong broken hearted din ako your there para e comfort ako, o kaya sa mga pelikula, mapa teleserye or even sa mga writing plot forms laging Ang scenario is iiyak sa tuwing mabibigo, naisip ko pwedi nating e bahin." suhistyon ni Bethy na napapa pitik pa sa eri. "pano? e durog nga yong puso." angil parin nya.

Hugot baon muna ng dahan dahan ang ginawa nya. Bagamat nasasaktan si Julia, tiniis nya iyon. Maya maya kakaiba na ang nararamdaman nya. Parang ang sarap, nakakakiliti, pinagsama ang pakiramdam ng kirot at kiliti. Hindi maipaliwanag. Hanggang sa puro kiliti at sarap na ang kanyang naramdaman. Napaungol sya sa sarap, ganun din si Benedict. Mula sa mabagal na pagkadyot, unti unting bumibilis ang bawat ulos ni Benedict.