Bittersweet Feeling 소설 & 이야기

Kasunduan lang naman ito na ginagamit ko para mapalapit sa kaniya. Bitterness stirred in the pit of my stomach. Walang nagawa ang matamis na Japanese pancakes. “Tutupad ako sa usapan natin,” dagdag niya pa. “I know. I'm sorry I doubted you,” I try to be sincere despite hiding the pang of bitterness behind it. “Okay lang, naiintindihan naman kita,” she fakes nonchalance but I see through her that she was hurt.

Silent and dangerous. "That's the logic behind flowers. Men are predators, Bree. Lahat ng gawin namin o ibigay sa inyo, atensiyon man 'yan o regalo, lahat iyon may kapalit. Walang libre sa mundo. Love equates pain. Smile with tears and birth with death." "You're bitter." "I prefer melancholy." He shrugged his broad shoulders and maneuvered.

Ang medyo malakas at medyo malamig ang boses ng lalaki. Maasim ang puso ni Felicity, at ibinaba niya ang kanyang ulo at tumigil sa pagsasalita. Suddenly, she became so sad again. The aggrieved feeling is like the sand in the eyes

Ang halik ay mabagal, marahan, pero puno ng init at emosyon na matagal nang tinatago. Niyakap siya ni David, mas mahigpit. At sa sandaling iyon, nagpaubaya si Avril. Ang matagal na niyang pinigilang damdamin—sumabog sa isang iglap. Hindi nila namalayang tumagal ang gabi. Sa ilalim ng liwanag ng mga bituin, sabay silang bumigay sa damdaming matagal na nilang nilabanan. Walang kailangang salita, dahil sapat na ang bawat tingin at bawat haplos para maintindihan ang isa’t isa.

Siguro ito na ang huling pagkakataon na magpapakababa ako para sa lalaking ni minsan ay hindi nagbigay ng pagtingin sa akin. As we walked away from each other, realizations dawned on me, and I'm at a loss for words. I feel betrayed. This damn feeling is killing my inner self. And once again, I feel a tight hug from the darkness. It really did happen. Life is full of plot twists, indeed.

Tinaas ko ang kamay ko at humaplos sa malapad nyang dibdib habang sya naman ay tila nagmamadaling kinakalas ang sinturon ng kanyang slacks. Nahigit ko ang hininga ng muli kong masilayan ang pagkalalaki nyang tila naghahamon na. Nangangalit ang ugat sa paligid nito at nangingintab ang mamula mulang ulo. May nakikita pa nga akong puting likido sa maliit na butas nito. Napalunok ako. Kaba at excitement ang nararamdaman ko. Kaba dahil baka maramdaman ko ulit ang sakit at excitement dahil muli kong mararamdan ang walang kapantay na sarap.

Sa bawat hakbang, may kalungkutan na sumasabit sa kanyang isipan, isang pakiramdam na hindi siya ang nararapat dito. Pumunta siya sa isang hardin kung saan naroroon ang ilang madre na nagtatanim ng mga bulaklak. May ilang madre na nagdarasal, nakapikit ang mata at malalim ang pagka-isip. Ang hardin ay tahimik at puno ng mga makukulay na bulaklak, mga rosas at lila na masarap titigan, ngunit hindi kayang punan ang walang laman na bahagi sa puso ni Celeste. Napansin niyang ang mga madre ay may mga pormal na ngiti sa kanilang mga labi, ngunit sa mga mata nila ay may mga hindi naipapahayag na saloobin. Bawat madre ay tila may isang lihim na hindi kayang ibahagi.

Nais niyang lumanghap ng sariwang hangin para kahit paano ay maibsan ang nararamdaman niyang pag-iinit. "Damn it!"usal niya dahil sa pagkakasama lang naman nila sa iisang bubong ni Shaina ay hindi niya mapigilan matigasan. Matagal na rin ng huli siyang makaramdaman ng ganitong kakaibang excitement sa isang babae. Oo active pa rin naman siya sa pakikipag-sex sa ibang babae, pero intimacy lang ang nararamdaman niya pagdating sa mga ito.

Dapat ba tayong magbigay ng space sa sarili natin para mag-enjoy ng solitude? Naga-stagger na ako. Sobrang whiskey na inom ko ng walang control. Pathetic na ata ako ngayon at hindi ko na alam ano susundin. Parang naliligaw na ako. Ganito ba kasakit yung heartbreak? Baka totoo nga sinabi ni Bri; sobrang bilis ko mag-decide tungkol kay Kay. Lahat ng ginawa ko, dahil siguro sa effect ng heartbreak.

My flight supposed to be tomorrow pero dahil nakikisama rin sa akin ang panahon, napaaga ang flight namin. Isang mapait na ngiti ang pinakawalan ko nang makarating sa pilipinas. I don’t know why I’m feeling bitter when I suppose to be happy dahil sa wakas ay lulubayan na talaga ako ni Spring but still I can’t really make myself happy and I don’t know the reason why. Tama nga lang ang desisyon ko na gawin ‘yon. I’m really clingy, mabigyan lang ng kaunting atensiyon, gusto na agad na angkinin ito. Tama lang habang hindi pa ganoon kalalim.