Boredom Quotes Novels & Stories

Nagyayaya ang mga ito na mag-inom, gustong-gusto niya mang pumunta at hindi naman pwede dahil nakabantay sa kanya si Xavier at alam niyang hindi niya ito matatakasan. Na bored na naman siya sa social media niya kaya naisipan niyang manuod na lang ng mga videos ngunit hindi pa din sapat. Nababagot na talaga siya kaya lumabas siya at pinuntahan si Xavier na manonood pa rin ng palabas sa TV. "I'm bored." Anunsiyo niya pa sa harap nito.

Hindi ito nakapunta dahil may mahalagang lalakarin daw. “Okay naman, eto medyo bored.” Agad na reply ko naman sa kaibigan. “Bored? Maghanap ka ng gwapo dyan, tiyak madami!” “Baliw, puro estudyante lang ang nandito. Parang mga kapatid ko na! Ano ako sugar mommy?” Reply ko dito na dinagdagan pa ng emojis. Nalibang ako sa pakikipagchat sa kaibigan ng may nadinig akong music. Aba, mukhang may intermission number pa.

"The penthouse feels completely empty and lifeless without your shoes by the front door, your makeup scattered on the counter, and your voice complaining about my coffee choices every single morning." "Nasanay ka lang na may nanggugulo sa boring mong buhay," balik ko kahit ramdam ko ang matinding kurot ng kilig sa aking dibdib. "Dito muna ako sa bahay ko ngayong linggo. Namiss ko rin dito kahit papa'no. Dito na ako magpapalipas ng oras."

Napabuntong-hininga ako at walang ganang naupo sa sofa. Nag-talumbaba ako habang nakatingin sa kawalan. Ano bang gagawin ko dito buong araw? Nakakabored. Wala akong kausap. Wala akong ginagawa. Maya-maya, bigla akong napaisip. Napaupo ako nang maayos. Pwede akong mag-drawing! Matagal na rin simula nang huli akong gumamit ng sketchpad.

Katuwaan lang pero mas napapabilis ang misyon namin sa ganitong paraan. Ilang araw na ganito ang ginagawa namin. Nararamdaman ko na ang pagka-bored. Kailan ba kami titigil? Halos lahat na ata ng lugar ay napuntahan na namin. Pabagsak akong humiga sa kama pagkarating sa kwarto dahil pagod na pagod ako ngayong araw. Kung saan-saan kami napapadpad.

Ang tahimik na talaga na mag-isa na lang siya. Tanging ang banayad na ugong ng air conditioner at ang mahinang huni ng mga ibon mula sa labas ng balkonahe ang kaniyang naririnig. Pati yata pagkabog ng dibdib niya, naririnig na rin niya eh dahil sa sobrang tahimik. Napabuntong-hininga siya. "Ano ba naman 'to..." Mahina niyang bulong sa sarili. "Wala pa ngang isang oras pero bored na bored ka na. Kagigil ka talaga."

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

And why the hell did it make my stomach do a cartwheel? … The silence was louder than ever. No music. No phone. No social media. No chika. No tsismis. No toxic office updates. Nothing. Nada. Zilch. I sat up on the bed, looked around, then sighed dramatically like some bored Marites trapped in a telenovela subplot. “Okay,” I muttered. “Shet, I’m bored.” I swung my legs off the bed. My ankle? Still tender. But better. I could walk—kinda. Parang slight limp lang. Nothing a little drama couldn’t exaggerate.

"Okay. What do we need to talk about?" "I want to keep doing this. For until we get tired of each other." "Do you think we'll get tired of each other?" mas lalo niyang diniinan ang pagdantay ng paa sa ilalim ng mesa. "We'll I'd like to think that maybe, eventually we'll get there." I sighed. Nakakalungkot isipin na pwedeng mangyari 'yun. A sudden surge of boredom started attacking me. "So what do you have in mind?"

I knew that this won't bring me any good. Tumikhim ako at matapang siyang hinarap. "I'm bored. Wala akong makausap sa bahay at isa pa, walang ibang ginawa 'yong magagaling kong mga pinsan kundi ang bigyan ako ng sakit ng ulo." Umangat ang dalawang kilay niya at pagak na natawa. "You're bored? Iyon ang dahilan kung bakit ka nandito? Nagpunta ka rito dahil bored ka? Parang napakababaw naman yata niyon?"