Bride Seats Mga Nobela at Kwento

Hindi ko pa rin kabisado ang tono pero kilala ko ang bigat. “About the seating arrangement,” sabi niya, kalmado pero malinaw, “may special request ang bride. She wants immediate family and close friends near the center.” Tumango ako. “Noted. We can adjust Table A and B. I’ll have my team revise the layout.” Nagkatinginan kami saglit. Isang segundo lang. Pero sapat para bumalik lahat ng hindi ko inanyayahan mga gabing tahimik pero may kulang, mga tanong na sinarado ko nang walang sagot.

Makikita sa mukha nito ang pagmamalaki dahil sa pagkakaroon ng magandang asawa at gwapong mga anak. Nakapaskil ang magandang ngiti sa mga labi ng lahat habang matiyagang naghihintay sa paglabas ng bride. Wala pa ni isa sa kanila ang nakakakita sa mukha ng asawa ni Storm, maliban kay Xavien at Summer. Ilang sandali pa ay may dumating na isang mamahaling puting kotse, ang sasakyan ng bride. Huminton ito sa likod ng malaking kurtina na sinadyang ilagay upang magsilbing entrance ng bride.

Hanggang ngayon ay pinaiimbestigahan pa rin niya ang aksidenteng kumitil ng buhay ng mga magulang niya. Bago pa pumasok ang bride ay isang batang babae ang humakbang papasok. Si Leona—isang simpleng puting gown na may lace at pearl details, gawa sa magaan na tela na dumadaloy sa bawat hakbang. Nakangiti ang paslit at tuwang-tuwa habang nagtatapon ng bulaklak sa bawat madanan niya.

Naglakad si Charlie papunta sa co-driver seat ng Aston Martin bago niya itinaas ang kanyang kamay para buksan ang pinto ng kotse. Pagkatapos, si Magnolia, na may suot na custom-made na Vera Wang wedding dress, ay lumabas sa kotse na may kinakabahang ekspresyon sa kanyang mukha. Walang reaksyon ang pamilya Scotson nang makita nila siya. Ang una nilang naisip ay, kaninong bride ito? Anong klaseng mayamang tao siya, at may dalawang top super sports car na ginamit bilang wedding car para sunduin siya?

reklamo niya. Napakarami ring pamahiin ang sinusunod ng matatanda dito, pati ba naman ang makita ang kanyang Bride ei hindi pa pwede. Pero kelangan niyang sumunod kesa naman makagalitan siya ng matatanda. Pumwesto na nga siya sa may tagiliran ng lamesang tila ginawang altar, nasa unahan naman ng lamesa ang pareng magkakasal sa kanila. Sa kanyang tabi ay ang kanyang Daddy at Mommy na kapwa mababakas ang kasiyahan sa mga mukha. Ang mga Ninong at Ninang, mga abay at iba pang malalapit na kamag-anak ay pawang nakapwesto na sa kani-kanilang mga upuan. At ang karamihan ay nakapalibot lamang sa kanila.

May maliliit na beads at lace sa manggas, ngunit ngunit walang sobrang dekorasyong magpapabigat sa damit. Nang tumingin si Cassandra sa salamin, bigla siyang hindi nakapagsalita. Hindi lang maternity gown ang nakikita niya. Hindi lang isang buntis na babae ang nakikita niya. Para siyang bride. “Bes?” mahinang tawag ni Blessie. Nangilid ang luha ni Cassandra. “Ang ganda.” “Mas maganda ang nagsusuot,” sagot nito.

Para bang walang naririnig si Red at nag dire diretso lamang sa kanyang pwesto. Nang maka upo ay agad siyang nilapitan ng isang flight attendant, "Would you like something to drink, sir?" Tanong nito sa kanya. Umiling naman si Red at inilipat na ang atensiyon sa bintana. “Ladies and gentlemen, the Captain has turned on the Fasten Seat Belt sign. If you haven’t already done so, please stow your carry-on luggage underneath the seat in front of you or in an overhead bin. Please take your seat and fasten your seat belt. And also make sure your seat back and folding trays are in their full upright position....”

Kung hihingi man ito ng tulong ay tuwing kakain o pupunta lang ng banyo. Kaya naman pinakiusapan ni Cressida ang tiyahin niya na ilabas at alalayan ang nanay niyang maglakad-lakad sa labas. Para kahit papaano ay makalanghap din ito ng sariwang hangin. Kapag may bakante naman siyang oras ay siya na ang nag-aasikaso sa nanay niya. "Tiyang papasok na ako. Kayo na po bahala kay nanay. Nilista ko na po ang mga kailangan gawin nilagay ko sa mesa."

Ang kanyang mga labi ay nagbukas, malamig at puno ng lungkot. “Ako si Elara Villarreal. Ang unang Bride.” “Ako ang dahilan kung bakit umiikot ang sumpang ‘to.” BACK TO PRESENT Nagising si Ayesha sa biglaang pagputok ng hangin. Ang paligid ay bumalik sa kasalukuyan—pero ngayon, iba na ang itsura ng hall. Ang mga pader ay puno ng lumang ukit ng mga mukha ng babae, lahat ay may kaparehong singsing.

Akala ko nga ay hindi na kami magkikita ulit! 8 seaters ang lamesa kung saan kami nakapalibot. May isang bakanteng upuan sa pagitan namin ni mommy dahil nando'n ang bag niya. At ang isang bakante ay sa gitna nina Tita Beatrice at Blake. "Can I seat here?" tanong niya kay mommy. Kaparehas kong nalaglag ang panga ni mommy. He choses the vacant seat beside me rather than beside his brother's!