Bugging In Tagalog Novels & Stories

Naguguluhang tanong ko. " Nandito ka sa isang pribadong Lugar upang magamot. Nabangga ka nang kotse at dahil doon ay nagtamo ka ng mga injuries. Kaya ka din hirap mag-salita ay dahil na din sa tinamo mong pinsala. " Ngunit kahit na anong sabihin nito ay naguguluhan pa din ako, hindi maalala ang mga sinasabi nito, " H-hindi ko p-po m-matandaan... "

“Vernice, bakit tila ba problemado ang itsura mo?" “Ikaw pala, anong kailangan mo? Kanina ka pa ba diyan?" “Hindi, kanina pa ako naghihintay sa pagbabalik mo. Kaya lang umalis ako." pabalang at mapagbiro pa rin itong sumagot sa tanong ko. “Bakit ba ang tagal mo?" “Baliw! Kanina ka pa nga dito. Bakit ba ang taray mo? Ano bang kailangan mo?"

Tahimik ang paligid, pero ang katahimikang iyon… mas nakakabingi pa kaysa sa sigawan ng konsensya ko. Ang lamig ng hangin ay parang mga daliring dahan-dahang gumagapang sa balat ko, paalala ng lugar na hindi ko alam kung kailan ko malalabasan. Sa bawat kisap ng mata ko, naroon pa rin ‘yong imahe ng lalaking may malamig na titig—si Nikolas Valente. Ang lalaking sinasabi ng lahat na walang puso. Napaupo ako sa gilid ng kama, at sa wakas… bumigay na rin ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan. Isa, dalawa, hanggang sa tuluyan na akong napahagulgol.

Paninigurado niya na kinatango kong nakangiti. Hindi kami kumain agad dahil inantay pa namin si papa at hinarap muna namin ang TV at nanood. Halos puro disgrasya, patayan at mga problema sa bansa ang laging binabalita. May ilang ding chismis mula sa mga artista at kasama roon ang anak na lalake ng Del Villa. Isang modelo at hindi maitatanggi ang gwapong mukha at kakisigan nito.

I got really pissed. Itinuloy namin ang pag-gogrocery at paglilibot sa malapit. Sa puregold na muna kami bumili ng ibang isstock tapos ay sinilip namin iyong building malapit sa mcdo. Tatawid pa kami sa kabila kaya noong nakatawid na ay tawa kami ng tawa. Nakakatakot kasi dahil mabibilis iyong mga sasakyan. Masyadong matagal kung magooverpass pa kami kaya noong nakakita kami ng mag-jowang tumatawid ay nakisabay na kami.

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

Hindi agad nawala ang bigat sa dibdib ni Bella matapos ang gabing nakita niya si Raf kasama ang ibang babae Kahit anong pilit niyang magpakatatag, parang may malamig na kamay na humihigpit sa puso niya tuwing naaalala niya ang eksenang iyon You’re the only one I want Pero bakit parang may kulang? Bakit parang may hindi tugma?

BUM-BUM-BUM-BUM! Hindi ito tunog ng mga Taiko drums ng Japan. Ito ang walang humpay na tunog ng mga sumasabog na granada, basag na semento, at umuulan na bala sa pinakamadilim na bahagi ng Maynila. Bumubuhos ang napakalakas na ulan, humahalo sa makapal na usok ng pulbura at amoy ng sariwang dugo na umaagos sa kalsada.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.