Romans & histoires Bugtong Tagalog Mahirap At Sagot

sagot ko. "Marunong ka bang bumasa?" tanong ulit niya. "Uhmm..oo" "Bulag ka ba?" tanong ulit niya. "Hindi." "Marunong ka ba bumasa?" "Oo nga." "Bulag ka ba?" "Hindi nga, bakit ba?" "Marunong ka ba bumasa?" "Oo!" "Bulag ka ba?" "Hindi!" Teka?teka? marunong ka ba bumasa? Bulag ka ba? Anong konek?

Biglang may nagtanong pa, "Kahit kailan po ba, Tata Dodong, umibig kayo?" Biglang napalitan ng matamis ngunit may halong pait ang ngiti ni Tata Dodong. "Siyempre naman, Lahat naman tayo, umiibig 'diba? Aba'y abno'y ka na kapag hindi ka umibeg." Saka ito mapait na tumawa. "Ibig-sabihin, umibig na kayo? Magkwento naman po kayo." Sabi ni Dan.

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

sagot at tanong niya sa akin. Mas lalo naman akong naguluhan dahil sa tanong niya. "What do you mean? What are you talking about?" kunot noo kong tanong sa kaniya. Bahagya naman siyang natawa at napainom sa juice niya kaya nanatili akong naka-upo roon at hinintay ang sasabihin niya. "Nevermind. Marami lang pumapasok sa isip ko ngayon kaya hindi ko alam ang mga nasasabi ko," paliwanag niya.

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

“Tagalog.” “Tagalog na kanta… medyo mahirap hulaan, boss. Pakantahin ko na lang sila nang kung ano ang kinakanta nila kanina. Tagalog din ‘yon.” “Ano bang kinakanta nila kanina?” “Hindi ko rin alam, boss. Basta may…” tumigil ito sabay buwelo para kumanta. “Ibon mang may layang lumipad…. Kulungin mo ay umiiyak… bayan pa kayang sad—”

kibit balikat niyang sagot habang inaalalayan akong bumaba ng sasakyan. "Hmm, ngayon ko lang narinig yan eh. Well, that good may bago akong nalaman na word, I just know how to speak tagalog pero kapag sobrang lalim na at parang walang english meaning ay kadalasan hindi ko alam ang ibig sabihin" pagkukwento ko. "Hm, that's cool. Don't worry, marami ka pang tagalog words na pwedeng malaman in the future." He said before opening the door and letting me in first.

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Kelerki naman ‘tong si Shana, ‘di ko siya keri. “ Shana tama na ‘yang kakasabi ng kung ano-anong emeng English mo. Sumakay ka na, ” sabi ng Ate niya kaya pumasok na siya. “ Babush mga difficult! ” Ngumiti siya ng matipid bago isara ang pinto. “ Ano ba ‘yang pinag sasabi mo Shana. Anong difficult-difficult ha? ” Umupo ng maayos si Shana at humarap sa ate niya. “ Mahirap. ‘Di ba ang tagalog ng difficult ay mahirap. Kaya difficult sila. ”