Can T Stop The Feeling Novels & Stories

Umahon siya saglit. "Hmmm." Sinunggaban niya ng halik ang labi ng babae. Minsan ay tumitigil siya sa paghalik. He must stop himself from going further. Well, if he could. He was totally out of his mind, and what was reigning over him was the lust he was feeling. Sobrang init ng pakiramdam niya. Hindi niya na kayang pigilin ang sarili niya.

You have bigger problems, why are you entertaining your heart? Pero hindi ko mapigilan. At siguro nga, hindi napipigilan ang puso. Maybe we can't really stop the heart from it's feelings for someone, like how we can't teach it to choose who to fall in love with. "I will check the teddy bear later. For now, let me calm you down.." he murmured and I couldn't even say a thing.

“Please stop—” “No, Liz. Hindi mo pwedeng hilingin iyan sa akin. Hayaan mo akong gustuhin kita kahit alam kong hindi mo ako magugustuhan. This feeling will fade, I just need time. You can’t force me to stop this feeling because I already tried so hard.” Bumaba ang tingin nito sa kanyang tiyan. Lumambong ang mga mata nito na parang maiiyak ngunit tumango rin sa huli.

Hinayaan ko na lang patuloy na aagos ang mga luha ko. Para mabawasan ang bigat na nararamdaman ko. Ano ba ang dapat kong gawin? Lalo na lang akong napaiiyak. Gulong gulo na ang isip ko. Would I need to stop? But how? I don't want to see na maghihirap sila. If I stop. I know, Dad would also stop to help them. Which I definitely can't! Hilam ang mga luha kong tumingala sa langit. Patuloy pa rin akong umiiyak. Kapag 'di ko ilabas ang bigat na nararamdaman ko sisikip na nanaman ang dibdib ko.

Dun pa lang, dehado na ako. At sa tuwing iniisip ko yon, hindi ko mapigilang hindi maluha. Ah shet! Ano tong nangyayari sa akin? Jewel, stop yourself habang kaya mo pa! Hindi ka pinanganak para magpakatanga Jewel. Matapang ka, madiskarte ka, kaya mo yan. Mahahanapan mo ng paraan kung paano mo mapipigilan ang nararamdaman mo sa kanya. STOP YOUR HEART NOW OR ELSE IKAW ANG MAGIGING KAWAWA SA HULI.

I was already drown. "You know that this is also new to me. I have never been possessed by that fvcking thing called love. Ngayon lang ito nangyare sa'kin, so I don't know how to handle this shit. I want to stop what I'm feeling because it's making me look stupid, but I don't know how. I hate what I am feeling right now, but I also love the feeling when I am fvcking seeing her. When I'm on her side." I laughed, but still irritated.

Hindi ko na kaya ito mag-isa. Kung noon ay may lakas pa ako ng loob na kimkimin ito, ngayon ay hindi ko na kaya. Punong puno na ng galit at sakit ang puso ko. Ang bigat-bigat na. Ramdam kong durog na durog na ang puso ko sa paulit-ulit na dahilan at hindi man lang ako makahanap ng paraan para matigil na ito. The desire of just giving up is slowly eating my whole being. I suddenly want to become numb again just like before. I suddenly want to tear my chest and take my heart out just to not feel anything at all. I am so fucking lonely and I feel like I'm going crazy.

“Kung alam mong mali, tigilan mo.” “I can’t,” sagot niya. “I don’t want to.” --- Ang mga kamay niya, umakyat sa pisngi ko, pababa sa leeg, pero hindi nakakasakit. Mainit, marahan — parang bawat galaw ay paghingi ng pahintulot. “Tell me to stop,” sabi niya ulit. Pero gaya ng dati… hindi ko magawa. “Please,” bulong ko, pero hindi ko na alam kung please stop ba o please don’t stop.

Nangalahati na ang k*****a nito sa loob nya. "How can I not feel you?... your so big ang thick! Please stop... di ko ata kaya." "No!.. I cant stop anymore.. Sorry V pero di ko na talaga kaya..." wika nito saka bigla nitong tinusok ng mabilisan..

Na kahit anong punas niya ay patuloy pa rin ito sa pagbagsak. I know this kind of feeling. The feeling that you can’t do anything but let it happen. The feeling of knowing what will happen but not having the power to stop it or to rewrite it. I know Leora. I know. Ang pakiramdam na gustong takbuhan ang problema, ang pakiramdam ng takot sa mangyayari. I know Leora. Lumapit ako sa kaniya at niyakap siya ng mahigpit.