Carefree In Tagalog Novels & Stories

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.

Kaya sayang talaga, para sa halagang 4k bawat order. "Is she really your best friend who is like a sister to you or are you actually dating her in the Philippines?" tanong ng babae na talagang nangingilatis pa. So bestfriend ang pakilala ni Teehan rito sa kaniya at parang kapatid.

Pakiramdam ko tuloy parang ako lang ang hindi nakakakilala sa kumag na yun, kasi yung mukha ni bakla mukhang kilalang kilala niya yung mga hudas na yun. “Ma at Pa ko sa kanila.” Sagot ko dito (Ma at Pa, means malay at pakealam). “Bakit sino ba sila?” tanong ko nalang din, thought wala din naman akong plano na kilalanin pa sila at hindi ko narin hinihiling na makita pa sila, naku, panigurado mangangati ang kamay ko na sapakin ang walanghiyang lalaki nay un.

Kaya nagulat na lang si Valer nang bigla siyang yakapin ng bata. "H'wag po kayong mag-alala, friends ka naman po ng mama ko so friends na rin po tayo para hindi ka na maging lonely," sagot nito. Hindi maipaliwanag ni Valer ang nararamdaman sa ginagawa ng bata sa kaniya. Ngayon lang siya nakaramdam ng ganito mula sa isang bata.

Mas lalo lang akong pag iinitan nong babaeng yun. "Ah sige po. Pwedi na po kayong lumabas. Uwi po kayo nang deritso sir. Mag ingat po kayo sa pagmamaneho mahirap na baka may mangyaring masama ako po ang malalagot." Bilin nito samin bago binuksan ang malaking kulay blue na gate nang Academy. "Sige po manong una na po kami salamat." Sabi ko bago kami tuluyang umalis.

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

Tanong niya. Tumingin ako sa side view mirror. Halos wala talagang nagbago sa bayang ito. "Just drive. Malapit na tayo." I said as I read the town's name on my mind. 'Welcome to San Rafael' "I will be a good boy, pero ibili mo ako ng ganitong kotse. It’s so cool!” Biglang sabi niya. "Turn eighteen, get a license and I will buy you a vios car. Don't dream of owning a sports car while studying. You'll get distracted." Sagot ko.

Pagtingin ko ay si Aira pala. From: Aira Kuya, nandito na kami ni Angge sa Ilog Paraiso. Napakaganda pala rito, btw kuya bili mo kami ni Angge ng Milktea bilang kapalit na rin ng pagtulong namin HAHAHA i love you kuya!

What was he thinking? "Excuse me? Ako, mag-assume? Never!" wala talaga siyang maaasahan kay Marcus. Ang kapal naman ng apog nitong sabihin sa kanya na baka mag-assume raw siya. Hah! Ang kapal talaga ng mukha! “Gwapong-gwapo ka rin sa sarili mo, Marcus.”