Carefree In Tagalog Novels & Stories

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.

Kaya sayang talaga, para sa halagang 4k bawat order. "Is she really your best friend who is like a sister to you or are you actually dating her in the Philippines?" tanong ng babae na talagang nangingilatis pa. So bestfriend ang pakilala ni Teehan rito sa kaniya at parang kapatid.

Pakiramdam ko tuloy parang ako lang ang hindi nakakakilala sa kumag na yun, kasi yung mukha ni bakla mukhang kilalang kilala niya yung mga hudas na yun. “Ma at Pa ko sa kanila.” Sagot ko dito (Ma at Pa, means malay at pakealam). “Bakit sino ba sila?” tanong ko nalang din, thought wala din naman akong plano na kilalanin pa sila at hindi ko narin hinihiling na makita pa sila, naku, panigurado mangangati ang kamay ko na sapakin ang walanghiyang lalaki nay un.

Kaya nagulat na lang si Valer nang bigla siyang yakapin ng bata. "H'wag po kayong mag-alala, friends ka naman po ng mama ko so friends na rin po tayo para hindi ka na maging lonely," sagot nito. Hindi maipaliwanag ni Valer ang nararamdaman sa ginagawa ng bata sa kaniya. Ngayon lang siya nakaramdam ng ganito mula sa isang bata.

Sabit nito saka ako hinalikan sa ulo. Sa ganoong posisyon naming dalawa ay nakaramdam ako ng kaligtasan at kaginhawaan. Kaligtasan dahil wala ng pweding manakit sakin dahil may magtatanggol na, at Kaginhawaan dahil wala nang mga katanungan sa isip ko kung ano ba talaga kaming dalawa. Nililigawan niya na ako. Mahirap paniwalaan pero ito at nangyayari na talaga. Di lang isang panaginip, kondi isang realidad.

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

"You can't do this to me! You can't just throw me away, Alastair! You can't---" "I can, Tiara. I am telling you, I can." And with his sharp stare, he looked up and stare at the the woman's eyes, and said, "Huwag mong hintayin na maubos ang pasensiya ko, Tiara." May pagbabanta sa kanyang boses at tila nakuha naman iyon ni Tiara dahil nakita niya kung paano ito lumunok nang dahil sa kaba at takot.

Tanong niya. Tumingin ako sa side view mirror. Halos wala talagang nagbago sa bayang ito. "Just drive. Malapit na tayo." I said as I read the town's name on my mind. 'Welcome to San Rafael' "I will be a good boy, pero ibili mo ako ng ganitong kotse. It’s so cool!” Biglang sabi niya. "Turn eighteen, get a license and I will buy you a vios car. Don't dream of owning a sports car while studying. You'll get distracted." Sagot ko.

natatawang sabi ko sakanya, kaya tinawanan niya lang ako at nagtype na sa google translate. Tinype niya ang te quiero, at natulala nalang ako sa lumabas na resulta. "Hala ang galing ni Aera ah? Alam niya magspanish?" namamanghang sabi ni Rafael pero di ko siya pinansin at natuon ang pansin ko sa resultang lumabas na ibig sabihin ng te quiero. Mahal kita Ayan ang ibig sabihin ng salitang yun? Mahal din ako ni Aera? Mahal din niya ako.

What was he thinking? "Excuse me? Ako, mag-assume? Never!" wala talaga siyang maaasahan kay Marcus. Ang kapal naman ng apog nitong sabihin sa kanya na baka mag-assume raw siya. Hah! Ang kapal talaga ng mukha! “Gwapong-gwapo ka rin sa sarili mo, Marcus.”