Cherry Blossom Quotes Novels & Stories

Hindi niya sinagot ang tanong nito bagkus bumaba na lang siya at sumunod naman ito. Tumingala siya sa napakagandang puno at napakagandang bulaklak niyon na parang sa isang cherry blossoms sa Japan. "When you see something interesting like this tree with its beautiful flowers. Pick some of them and take a bouquet to the woman you want to give, especially Eoise. Tiyak magugustuhan niya iyan." mahabang sabi niya but deep inside of her was hurt. Nangunot noo ito. "Why spoil a tree?"

Nilabas ko ang cellphone ko at tinignan kung may mga notif ba. "Kingina wala man lang yata nagmamahal sa akin..." sambit ko no'ng wala man lang kahit isang notif akong natanggap. Pambihira! Lance Sebastian Jimenez: The 5 centimeters per second comes from the speed at which cherry blossoms petals fall. Lucas Pagal: Petals being a metaphorical representation of humans, reminiscent of the slowness of life and how people often start together but slowly drift into their separate ways.

sabay hagikhik sa sinabi niya. "The rose petals are lacy and delicate. Their beauty never lasts it stays hangga't hindi nalalanta but their thorns remain. Mahihirapan ka munang makamtam ang kagandahan ng bukaklak ng rosas hanggang ang mga tinik nito ay naroroon pa rin. You're just like that rose darling. Your thirteen now at lalo ka pang gumaganda anak how I wish I still be there to witness your graduation." ngumiti siya sa sinabi nito.

May mga punong animo’y cherry blossom na hindi pa ganap na namumukadkad, pero ang ilang talulot ay kusang bumibitaw kapag humahampas ang hangin. Sa gitna, may maliit na koi pond na napapalibutan ng makinis na bato at halos banal ang dating. Japanese-inspired. Very minimal at well-thought ang bawat detalye sa paligid. Kaya kahit gusto ko nang umuwi, hindi ko maikakailang nakakapagpahinga ako ng maayos sa lugar.

Nararamdaman ko na din ang panlalamig ng kan’yang mga kamay pero hindi ang mga mata niyang sa akin lamang nakatuon. Isa iyon sa mga nagustuhan ko sa kan’ya. Sa tuwing dadapo sa akin ang kan’yang mga mata, pinaparamdam niya na parang kami lang ang tao sa mundo. “That bouquet of roses comes in a range of colors, each of which symbolizes something special. Kai, you’re the roses in that bouquet. You brighten up my world, and you, like the rose, have given my life meanings I didn’t realize I needed.”

Her eyes were just like her father’s—deep, expressive, and captivating. "Your grace? Can I have her name to write on the clip, your grace?" tanong ng nurse na nasa tabi ko, ang tono niya’y magalang ngunit puno ng pananabik. Nagkatinginan kami ni Rome, at parehong napatingin sa labas ng bintana. Ang mga bulaklak ng cherry blossom sa labas ay marahang sumasayaw sa hangin. It's spring season—a season of renewal and new beginnings.

A wonderful thing happened! It was late in autumn and all the trees had shed their leaves, but no sooner did the ashes touch their branches than the cherry trees, the plum trees, and all other blossoming shrubs burst into bloom, so that the old man's garden was suddenly transformed into a beautiful picture of spring. The old man's delight knew no bounds, and he carefully preserved the remaining ashes. The story of the old man's garden spread far and wide, and people from far and near came to see the wonderful sight.

The leaves of the sakura tree had begun to fall, and the petals were just starting to bloom. Ang ganda na ng paligid, pero mas lalo pa itong pinatingkad ng mga cherry blossom na kasisimula pa lang mamukadkad. Spring never failed to make Tashi’s heart flutter. Bawat taon, ito ang pinakahinihintay niya. Noong mga unang taon niya sa Japan, ang mga Sakura, at ang kagandahan ng paligid, ang naging sandalan niya laban sa lungkot, sakit, at kalungkutan.

"Nasaan daw sila?" Parang nailang pa itong tumingin sa kaniya. "Nasa cherry blossoms." Hindi niya alam kung saan yun pero sumunod lang siya rito kung saan man siya nito dadalhin. Maya-maya narating nila ang kalsada at kaliwa kanan mga kahoy na puro pink ang mga dahon. "Luh, totoo yan?" Napadahan-dahan ang lakad nito na hinintay siya. "Ganda no?"

tawag ko rito habang busy itong kumakain. "Why hon?" tanong nito. " Pwede ba akong mag request hon?" balik na tanong ko. "Of course hon. Ano ba 'yo?" tanong niya. "Gusto ko sana pumunta sa Cherry blossom kung okay lang naman at hindi ka pa pagod." saad ko. "Sure hon, maaga pa naman kaya sige." sagot niya. "Thank you," wika ko.