Novel & Cerita Cherry Blossoms After Winter Cast

Hindi rin ako nakipagtalo at tinitigan ko ito pabalik. Umihip ang malamig na hangin, the orange color of the sunset, vibrated their skin like it's burning, blusing, and glowing. Walang nagbitaw ng titig. When my brown eyes met those dominant hazel green cores. I noticed how Darius clenched his jaw again and looked at me with too much intensity this time. Darius lenghty hair was ruffled when the wind blew wildly. Napapikit na lang ako dahil napakaperpekto ng mukhang kaharap niya ngayon.

sigaw ni tito Limuel sa 'di kalayuan nang samahan ko siya sa flower plantation. Crimson Chrysanthemums at mga pula ring rosas ang tanim nila ngayon. Gustong-gusto ko itong titigan araw-araw kaya ngayong nasa ikapitong buwan na ng aking pagbubuntis ay ipininta ko ito. I posted it on social media anonymously at hindi ko aakalaing marami ang maeengganyo sa mga ipininta ko.

Makaraan ang ilang araw, magsisimula na ang winter vacation ng mga estudyante, kaya halos isasara na niya ang bookstore at maghihintay na lang ng Bagong Taon. “Ate Alex.” Isang pamilyar na boses ang tumunog sa likod niya. Lumiko si Alex at nakita ang malaking bouquet ng maliwanag na rosas. Ang may hawak ng bouquet ay si Clark. Matagal na silang hindi nagkita, kaya medyo mukhang pagod si Clark sa mata ni Alex. Hindi na siya malinis na ahas na parang batang masayahin noon.

In short my outfit is for winter kasi winter season dito sa Korea. Ang lamig kaya nakasuot ako ng pang winter attires. Umuusok pa naman ang bibig ko dahil sa lamig kundi dahil sa hot ako. Ts. Ang lamig talaga. Nakasakay ako sa bike ko while I'm riding through the cherry blossom trees. The snow raining down slowly. Halos puti ang makikita sa kapaligiran dahil sa inuulan ng mga snow particles. Sa hindi ko namalayan may isa palang babae sa unahan ko.

Kaming dalawa sana iyon, pero dahil winter season that time, ay nagkasakit ako kaya nagpahinga na lamang ako sa hotel. Mabilis akong nakasakay sa sasakyan at hindi na hinintay pa si Hari na pagbuksan ako. Napatawa naman siya sa ginawa ko, habang ako ay napahagikgik na lang sa loob. It’s almost May, and it’s cherry blossom’s month! Excited akong makakita no’n dahil hindi pa ako nakakakita no’n sa totoong buhay. Gusto din kasi sanang gumala ni Mavie nang Japan para makita ang cherry blossom, lalo na’t birthday malapit na ang birthday niya ng panahong iyon, pero hindi kami pinayagang mag-leave dahil kukulangin ng staffs. Pero sadyang may favoritism lang ang head nurse namin at hindi kami iyon.

A wonderful thing happened! It was late in autumn and all the trees had shed their leaves, but no sooner did the ashes touch their branches than the cherry trees, the plum trees, and all other blossoming shrubs burst into bloom, so that the old man's garden was suddenly transformed into a beautiful picture of spring. The old man's delight knew no bounds, and he carefully preserved the remaining ashes. The story of the old man's garden spread far and wide, and people from far and near came to see the wonderful sight.

“Junior agad ang nasa isip mo…” “Oo nga naman, Sir Onse, patingin muna kayo…” sabi ni Anna. Tumayo si Onse, at inalalayan si Daisy na tumayo. “Tara na, hon, pa check up tayo…” Kumaway na lang si Cherry sa kanila. Maya maya ay isa-isa na ring lumabas ang lahat. Babalik na lang daw sila bukas dahil kailangan pa ng pahinga si Cherry.

Humihip ang hangin, at marahang tumutunog ang mga wind chime sa puno, tila tumutugtog ng isang sinaunang himig. Iniunat ni Vicento ang kamay niya upang haplusin ang matandang puno, at niyakap ko siya mula sa likod. Maraming taon na ang nakalipas, may isang napakasakit na kuwento: sa panahon ng pamumulaklak ng cherry blossoms, may isang babaeng nakapulang kasuotan na nakasandal sa bisig ng isang matipunong lalaki. Sinabi nito, “Kapag namulaklak muli ang mga bulaklak sa susunod na taon, babalik ako upang pakasalan ka.”

"Nabanggit nga sa'kin ni Zeus iyan, Bev. Hindi niya nagustuhan ang desisyon mo lalo at tapos nang na-proseso ang isang buwan ninyong bakasyon dito. Tita Betty expected you to enjoy. Well, you must enjoy. Huwag mo nalang pansinin ang dalawang pares na nasa front porch at nag-aagahan rin." Bumaling si Beverly sa tiningnan ng pinsan niya. Xander and Cherry were having a morning breakfast sa mismong front porch ng villa nito. Unlike the last 3 years, wala nang mataas na bakod ang pumapagitna sa villa ni Xander. Naging plain house na hindi out of style ang tahanan nito. Kaya kitang-kita ni Beverly ang masasayang mga ngiti nina Xander at Cherry habang nagsusubuan. Nawalan yata siya ng gana kung ka

garalgal ang boses na sabi ng matanda. Napatingin siya sa paligid. Hanggang sa mapako ang kanyang tingin sa isang puno. Cherry blossom. Doon mismo sa punong iyon nalagutan ng hininga ang kanyang ina matapos nitong tumalon mula sa itaas. Bahagya siyang napapikit. Napakalupit. Alam nilang galit ang kanyang ina sa cherry blossoms. Ngunit doon pa talaga sila nagtanim.