Classmate Lyrics Novels & Stories

Tsaka partida rin na hindi masyadong tinatawag ng teacher ang mga nasa gitna madalas ay iyong mga nasa likuran banda. May mga classmates na din naman akong nandito na siguro mga nasa 20 na ang bilang. Sabagay medyo maaga pa naman kasi talaga. Kinuha ko na lang sa aking bag ang headphone sabay pa tugtog ng mga songs ng blackpink. Ang galing kasi nila tapos ang gaganda pa. Lalo na yung model ng Celine na si Lisa. Tapos ang galing pa sumayaw nakakabilib. Ako kasi hindi na nga kagandahan ang boses tapos pareho pang kaliwa ang paa.

Akmang magpi-play na ako ng music nang may lumapit sa aking lalaki—my classmate. “H-Hi, Crizel.” Tila ba ay nahihiya ito. He placed some chocolates and rose on my table earning the attention of everyone. “For you.” Tinitigan ko ang chocolates. Bigla akon may naalala. Mariin kong kinuyom ang aking kamay ay pilit na ngumiti. Hindi ako mahilig magpahiya ng kaklase kaya't sa halip at sabihing ayoko 'tong tanggapin ay ngumiti lang ako at sinabing, “Kindly give this to me after class.”

kwento nito. Awtomatiko namang nagsalubong ang dalawang kilay ko sa sinabi niya. May usapan kaming dalawa na hindi namin sasabihin na magpinsan kami o ano. Malakas talaga ang kutob ko na hindi natupad ang babaeng ‘yon sa usapan. “Ano ka niya?” Diretso ang tingin ko sa kanya. “Nothing, a classmate. We also a classmate dude,” natatawa niyang saad. Hindi ko naman matandaan na kaklase ko siya, hindi ko na lang ‘yon binigyang pansin.

Nakita kung umiyak na pala siya dahil pinunasan niya ang kaniyang mata gamit ang kamay. "And to all my teacher, naging mahusay kayong teacher hindi lang saakin kundi saamin narin kaya nakamtan namin ito. Hindi ko man masabi lahat ng nasa loob ko pero I can say that this school, the teacher, and my classmates is part of my heart. In our new journey, pag iigihan pa namin ang aming pag aaral para ang mga expectation niyo saamin ay aming matupad. Once again, good morning and thank you" nagpalak pakan sila pagkatapos kung mag speech. Pagkatapos non ay kinanta na namin ang farewell song namin na Huling sayaw. Na miss kona tuloy ang mga group work na ginagawa namin dahil sa lyrics ng song.

Kaya din niyang i-rap ang lyrics nito with matching kumpas ng kamay na parang may hawak siyang imaginary mic. Talo pa niyang mag-rap ang mga classmates naming lalake, kaya naman naiin-love sila kay Ms. Lexy every time na magra-rap ito. Imaginine niyo ha, ang ganda at sexy ng nagra-rap at hanep walang sablay sa lyrics. Yung dila niya gamay na gamay ang pagkakakulot ng bawat salita. Sabay sabing - " break it down."

Rinig kong sabi ng mga katabi ko kaya napatingin ako sa kanila. “Excuse me, anong mayroon sa kanilang dalawa?” tanong ko Tumingin sila saakin at pinanliitan ako ng mata ng mga ito. “Isaiah is your classmate, right? You’re so swerte naman pala!” Sabi ng conyo na babae.

"'Di tayo classmate. Kita nalang tayo sa room natin—ano ba next class mo? " Saglit akong nag isip. "Kay Ms. Jane. Ikaw—"nagil ang pag-uusap namin ng may marinig kaming sumitsit. Naabutan namin si Uno na naka sunod saamin. "Uno..." sabay na usal namin ni leora pero mas malakas lang ang kaniya. "Where are you going? Doon ang klase natin." After that, he rolled his eyes at us. "We're classmates, lior."

I just looked away. "Pulang-pula ka. Akala ko na-allergy ka na naman," he murmured. I just shook my head and focused on checking my phone. Mukhang hindi pa naman magsisimula ang klase. Marami pang wala. "Ay kainis naunahan ako ngayon," I heard Clarisse say. Sa tabi na siya ni Lio naupo. "Himala maaga ka ngayon." "Ganoon talaga. Minsan ang buhay ay weather-weather lang," Lio replied. I laughed at what he said. Medyo napalakas pa nga ata 'yon because some of my classmates turned to look at me. I had to say sorry.

Sabi niya at ngitian ako. "Ano pa bang magagawa ko?" Sabi ko at walang kabuhay-buhay na niligpit ang mga gamit ko. We’re not that close but we're good to each other. She's nice pero may pagkakataon na mahihintulad siya kay Claire dahil hindi ko mabasa kung ano ang takbo ng utak niya. "Bye, classmates." Paalam niya saka lumabas ng classroom. Naramdaman ko naman na nag-vibrate ang cellphone ko kaya kinuha ko ito sa bulsa ko.

Naku… “Classmates, ngayon ay isang napakahalagang araw para sa akin. Bilang karagdagan sa pasasalamat sa lahat ng aking mga kaklase para sa mabuting pangangalaga at pagprotekta sa akin, gusto ko ring pasalamatan si Brother Ordinary Man na tumulong sa akin na makarating sa puntong ito. Kahit na hindi siya pumunta dito ngayon dahil ayaw niyang ilantad ang kanyang pagkatao, malinaw kong masasabi na walang Felicity kung wala siya!" "Iinom ako ng tatlong baso!"