Conclusion Of Story 소설 & 이야기

The End! Hello, everyone.... I'm sorry for finishing my story very late. I hope everyone would understand. I'm an OFw for 2 years so updating is not my priority anymore. I'm so exhausted from my work, also dealing with stress which a factor that my mind can't think well. I lost focus on everything. I'm sorry once again... Now I'm not earning any money from this story but I finished it coz I read all your comments.... Salamat sa ulit. God bless you all...

sagot ko, calm, steady, “but don’t expect me to wait either.” Silence. Final. Clear. At sa pagkakataong iyon… hindi kami nagkabalikan. Hindi rin kami tuluyang nagkalayo. Pero sa wakas natapos ang isang bahagi ng kwento namin. At nagsimula ang panibagong kabanata…kung saan ako naman ang pipili.

“I almost missed it, Matthias. Mabuti at may kuha pala si Mr. Aragorn ng story telling mo. I am so proud of you.” “Thank you, Mom. I love you!” Lumapit si Matthias sa ina at niyakap siya ng mahigpit. “Bakit hindi mo alam ang ending ng kuwento?” “Huh! Why Mr.Aragorn? Does my mommy really know the ending?” tanong ni Thea. “Was it not the end?” tanong naman ni Matthias. Napatapik ito sa kanyang noo. “Oh my, gracious!” Umiling pa siya. ”I’m dead,” duda na ang bata kung mananalo pa siya.

But be assured that I have done this so that I can continue the story and to deliver to you the best ending and reveal what is the supreme nature. Thank you very much for your understanding! Yours sincerely, UnknownPN93

Octav Bibi, Nakita ko na, ang ikapito sa magkakapatid si Heidi, ngayon ko lang sya na alala. Ibig sabihin hindi ko pa pwedeng ilagay ang ending. Hahahaha thank you sa pagremind sa akin. Guy’s okay lang ba kung idagdag ko na dito ang story ni Heidi? Naisip ko lang na baka boring na para sa inyo ang takbo ng kwento.

Mukhang malapit na ang pagtatapos ng ating kwento. Perhaps this marks the conclusion of our journey, Diovanni. It seems our shared narrative is drawing to a close. END.

ilang chapter na lang at matatapos na ang kwento nina Gianna at Francis...happy ending kaya?

sabi ko ngumiti naman ang kapatid ko, tumawa ako nang makitang may chocolate pa siya sa ngipin, at madungis na ang pisngi pinunasan naman iyon ni mama. Nagkukwento ang kapatid ko ng kung ano-ano, mga naririnig niyang kwentong kalye ng mga kalaro niya, kaya naman panay ang tawa naming mag-anak. Sinasabayan pa ni papa at dinudutungan ang mga kwento ni Daryll kaya naman hindi na kami natigil ni mama sa pagtawa. Inilibot ko ang paningin sa amusement park, at nagliwanag ang mga mata ko nang makita ang Ferriss wheel.

Kilala ko na rin naman ang tinutukoy niya. Ilang sandali lang ang lumipas nang may kumatok sa pinto ng opisina ni Papa. Nasa labas palang si Jacob ay nakita ko na ito kaagad. Mabilis akong nag-isip ng kung anong reaksiyon ang dapat kong ipakita. Pero sa kalagitnaan ng pag-iisip, napili kong huwag na lamang mag-react. Kunwari ay nabigla ako at hindi ko alam kung ano ang aking gagawin. At siyempre, ang ending scene ay magwa-walk out ako. Dahil doon, alam kong makakaramdam ng sense of fulfillment si Sabrina without her knowing that it was I who actually won today’s game.

Gusto n'yo bang maging manunulat sa storya na 'to? Go to chapter 1 if you want to see next. Go to chapter 50 if you want to resolve the climax. Go to the last chapter if you want to remake the ending. Now, the story is all yours.