Dark Reader Novels & Stories

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

Akala nila ay nabunyag na ang pinakamadilim na sikreto ngunit hindi pa pala. Tila nawalan ng kulay si Max Rothus Villaron habang nakatitig sa screen ng lumang laptop ng kanyang ama. Hindi siya makapaniwala sa nadiskubreng draft message sa email ng kanyang ama. Rothus, anak.

Dark Series 1 - Jeopardy Chapter 11 “Babae, anong balak mo? Bakit ba gusto mong buksan ang case na 'yan? Matagal na panahon na yan. Sarado na ang case na yan. Hindi mo pa rin ba maintindihan? Wala na pakialam ang pamilya ng mga biktima. Pero ikaw?" bumuga ng hangin ito. Inis at hindi niya maintindihan at maisip kung bakit ang makulit niyang partner nais pang buksan ang case na matagal ng sarado at natapos.

si Cha. "Of course. I am Reisha Moran kaya!" Maarte niyang sagot bago hawiin ang kaniyang buhok. Sa huli, napapayag naman namin si Rei na 1k lang ang maximum amount ng dapat na gagastusin sa exchange gift namin. Aba! Kailangan kong magtipid dahil hindi pa ako nakakapasok sa trabaho ulit.

Marry Playing a game he loves me, he loves me not by picking one petal off flowers is just like secretly loving someone in the dark. All you can do as the days go by is wait until you get the answer whether he loves you or not. Hindi inaalintana ng mala porselanang kutis ko ang pag dampi ng mainit na sikat ng araw dahil mas pinagtutuunan ng pansin ko ang hugis araw na bulaklak.

Ang mga baril na halatang hindi pa common dito sa Pilipinas. Bakit mayroon siyang mga ganito? Kinabahan ako lalo. Kahit ako na isang pulis ay hindi pa nakakahawak ng ganitong uri ng mga baril. Where did he get these? Dahan-dahan akong lumapit sa isang drawer sa gilid ng kama. I saw an envelope. Napakunot ang noo ko nang makita ang isang pangalan sa itaas. "Xavier Jan," pagbabasa ko sa nakasulat.

Nasa gilid lang namin si Nadivar, abala sa harap ng kaniyang laptop. Kanina pa nakakunot ang kaniyang noo. Sa itsura niya ngayon, para siyang pinagbagsakan ng langit at lupa. Malakas siyang napabuntong-hininga bago niya tiniklop ang kaniyang laptop. Hindi niya napansin na kanina pa ako nakatingin sa kaniya. "May problema ba, Nadivar?" "It's nothing serious. Nasabotahe kasi ang ilang transactions namin sa underground."

anito sa mababang boses. "Dahil ba kay Avira?" Mahina niyang tanong. Isang iling ang isinagot ni Rain. "This isn't just about Avira, Nahara. I...I have DID. This fúvking disorder has no cure. Habang buhay na akong ganito. And it wasn't just Avira. There are more personas inside me. There's a devil inside me, Nahara. I am not a normal human who could do as I pleased. Masyadong kumplikado ang lahat."