Dark Reunion Novels & Stories

"What? What are you talking about? Hindi kita maintindihan, anong pinagsasabi mo? Ginawa ko naman ang lahat para maging masaya ka diba? Kaya, paano mo 'yan nasasabi ngayon? Ipinaglaban pa kita sa Auntie and Uncle mo. But in the end pinili mo pa rin sila, right? Inintindi ko ang mga disisyon mo noon. Hinintay kita nang ilang taon para bumalik sa 'kin. Tapos, ito lang ang madadatnan ko? Bakit????" "Dahil kayo ang dahilan kung bakit namatay sina Mom and Dad! Remember that day? Sa airport, kung saan may ginawa kayong kaguluhan! Yes, nando'n kami sa mga oras na 'yon! Dahil 'yon ang pagbabalik ko dito sa bansang 'to! Pero ano? I thought susunduin mo ako, because you messaged me, right? Pero ano na

"That's impossible, Dad. Baka nga ayaw na niyang bumalik pa and maybe... maybe she's having her best life now with someone. Tatlong taon na siyang walang paramdam kay nila Tito Francis, sa loob ng ilang taon na 'yon, gagawin ko lang tanga ang sarili ko kung pipilitin kong papaniwalain ang utak kong wala pa siyang bagong kasama sa buhay." I hate to think about it, but I know how reality works. Sino ba naman ang babalik pa sa dati niyang buhay? Kaya nga siya nagpakalayo layo para mahanap ang sarili niya, parte rin no'n ang panibagong buhay kasama ang panibagong mga tao. Hindi na dapat ako mag-expect. It's over for her forgiveness. Sandali pa kaming nag-usap nila Lolo. Kung saan saan dumaan ang

"Piliin mong magung masaya araw-araw, dahil maikli lang ang buhay natin na mga tao. It's good to see you after all this year. Thank you very much for making me stronger than before. Ikaw ang lalaking nagparamdam sa akin kung paano magmahal ng totoo." "Marami akong gustong sabihin, pero ito lang ang natatangi kong salita na pwede kong sabihin sa iyo ngayon; My only wish is that if you are reborn again and again, you will still be the Renata I knew, and when that happens, I will find you anywhere in the world and let you know that; I love you, please love me like you loved me before. Please? Be my wife again." "Under parallel world, maybe, but in this world, I don't think so, Abaddon. Thank yo

Sabay na nagngiwian ang mga uto at tumawa. "Mga baliw! Hinding-hindi mangyayari 'yon." TANGHALIAN nang matapos ang morning program. Ang susunod naman na venue ay bukas ng alas-singko ng hapon para sa bonfire ng resort ng pagmamay-ari ng kanilang classmate na malapit sa Ilijan Port, ang Sunuen Resort, na paglilipasan nila ng apat na araw para sa reunion. Nakibahagi na din ang ibang classmate nila sa pagsabay ng pag-lunch pagkatapos nang parade. Ang circle of friends na iyon ay barkada ng crush niya noong fourth year highschool na si Billy. Nalaman niyang hindi daw ito nakadalo dahil nagka-urgent emergency sa hospital na pinagtratrabahuan nito. Yes, the ever gentleman Billy Fontanilla, her for

Hindi pa ito nakuntento at hinawakan pa ng mariin ang magkabilaan kong braso saka marahas akong niyugyog. "You're mine, Diana! No one can take you away from me even your ex!" Nanlilisik ang mga mata nito sa galit. Dumako ang mga labi nito sa bibig ko saka mapusok akong hinalikan. It was a harsh kiss and I know it will leave a bruise on my lips. His hands were already touching and exploring my body. It's not my first time, but it disgusts me always. "Mom, Dad!"

He didn't want to beat around the bush, so he said, "She's your bloody mate, lad. Mates, like werewolves and Lycans, have. You're the only one who doesn't know. You should be thankful to me. I guess you're free of your curse!" "Bakit naman ako maniniwala sayo?" bumalik siya sa pag-aayos ng mga papel na nagsilipad nang magdrama si Lucifer kanina. "Because I don't lie?" Lucifer stands up and continues, "I guess I'll see you later when you find the asshole. I bet right now, he's being friendly with your mortal mate," he flicked his fingers, and a portal to Hell opened. He waved goodbye to the Reaper, showing his angelic smile. "Hasta luego, mi segador favorito (See you later, my favorite reaper

Third Person’s POV Ngayon na gaganapin ang Charity ball at abala ang lahat para rito. Tinawag nila itong “The Veil of Dawn Charity Ball.” Si Marnella na rin ang nag isip ng pangalan nito at hango na rin sa buhay ng kanyang beshy. Isang gabing isinilang mula sa dalawang yugto ng buhay ni Amanda Hale ang Dawn ng bagong simula at ang Veil ng lihim na kapangyarihan bilang hindi pa hayagang CEO ng Equinox Global Corporation. Ang pangalang iyon mismo ang naging tulay sa pagitan ng katahimikan ng isang bagong yugto ng buhay ni Amanda at ng responsibilidad na nakatago sa likod ng isang maskara.

Dahil sa alak natagpuan nila ang kanilang sarili sa gitna ng mapusok na halikan ng dalawa . Walang maririnig sa kwarto kundi ungol nilang dalawa na para bang nageengjoy sila sa kanilang ginagawa habang sa kabilang banda ay nasasaktan ang isang tao . '' go on Richard fu** me '' tila nagustuhan naman ni Melanie ang nangyayari sa kanila ni Richard . Ito ang kauna unahan na makipagtalik siya at walang pagsisi lalo't magiging asawa naman na niya ito . Pinagpatuloy nila ang kanilang mainit na gabi hanggang sa napagod silang dalawa .

Para bang ang bawat haplos nito ay nagdudulot ng kakaibang init sa buong sistema niya. Maya-maya lang ay naramdaman na lang niya ang mga labi nito sa mga labi niya, kusang gumalaw ang mga labi niya upang salubungin ang mga halik nito. Mainit, mapusok, mapaghanap at puno ng pagnanasa. Di mapigilan ni Alexa ang mapaungol, nadadarang na siya sa init na dala ng mga halik at haplos ni Lucas. Hanggang sa tuluyang kumawala ang emosyon na matagal na niyang kinikimkim, buong puso siyang nagpaubaya kay Lucas hanggang sa sabay nilang narating ang rurok ng kaligayahan. Kapwa sila hingal at habol ang hininga matapos ang isang maiinit na pagniniig. Kinabukasan, hindi mapigilan ni Alexa ang mapangiti nang

"I want you back, Jullie.." Napatulala siya pagkatapos marinig ang sinabi nito. Tama ba talaga ang narinig niya ngayon-ngayon lang? Didrey want her back? Pero bakit? Bakit ngayon lang pagkatapos ng maraming taon? Ano ba talaga ang dahilan nito kaya lumalapit ulit ito sa kanya? Para lang saktan ulit siya? Hindi pa din pala kuntento ang lalaking ito sa nakitang paghihirap niya.