Dealing With Stress Quotes Novels & Stories

Napangiti ako nang mapait sa naisip ko. "Ganun ba? Mabuti kung ganun. At mabuti na rin siguro 'yon para may iba kang mapaglilibangan. Mabuti nang ma-stress ka sa trabaho kaysa sa ma-stress ka rito sa mga hindi magandang nangyayari rito sa bahay. At para na rin makalanghap ka ulit nang preskong at mabuting hangin, hindi na puro kamalasan at kasakitan na hangin ang nalalanghap mo rito sa loob ng bahay."

Ang isip ko ay puno ng takot at pangamba, pero pilit kong hinawakan ang sarili ko, pinipilit manatiling matatag. Tumawa siya muli, mas mataas at mas malupit ang tawa, halatang tuwang-tuwa sa pang-aalipusta at galit na nadarama ko. “Good luck, Kiara. Tingnan natin kung gaano ka katatag. Panahon na para maranasan mo ang tunay na stress, frustration, at pang-aalipusta.”

Ngumisi ako at umiling sa tanong ni Katty sakin. "Bihirang tamaan ng stress ang bruhang yan. Tuwang tuwa pag halos di na siya makahinga sa sobranh daming gagawin." Tumango tango si Katty sa sinabi ni Vanessa. I chuckled. Of course nakakaramdam din ako ng stress. Gusto ko rin mag-rant pero kapag kasi alam kong tapos na, hindi na ako makapag rant. Masaya na ako dahil natapos na. Besides, alam ko naman talagang mahirap na kapag nasa Junior year ka na, mas lalo na kapav graduating na kami. Mas maraming gagawin.

"I was tired, okay? Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako." "I know bra, iba iyong kagabi sa ngayon. Ang masasabi ko lang istey ma-i-advice ko sa inyo as a friend, confront niyo ang isa't-isa. Kung ayaw niyo pang magka-label, sabihin niyo sa isa't-isa na ganito ganyan, like may karapatan ka para ganito ganyan, para less stress. Nang magkaintidihan kayo. Kaka-stress iyan sa bangs eh." As if namang may bangs 'to.

Hindi ko nga lang sigurado. "Hindi ko alam, bakit?" "Aayain sana kita." Ngumiti naman siya sa'kin sabay kamot sa batok niya. "You seem problematic these past few days, gusto lang kitang igala. Para naman mabawasan yang stress mo. Kung ayaw mong mag sabi, ayos lang. Basta hayaan mo akong pagaanin ang nararamdaman mo." Sounds a very great idea.

biglang sabi ni Greg. "Uh, hindi pa, e." "Gusto mong subukan?" Matagal bago ako nakasagot dahil nahihiya rin ako. Baka makaabala pa ako. "Pampawala lang ng stress,"suhestiyon nito. "A-Ayos lang ba?" Gusto ko rin at baka tama rin siya. Baka sa ganoong paraan ay mabawasan ang stress ko. Baka sa ganoong paraan ay saglit kong makalimutan ang mga karahasang naranasan ko.

Sagot niyang hindi parin makapaniwala sa mga natuklasan “Kung iyan ang makakapag pagaan ng loob mo susuportahan kita basta't tandaan mo nandito lang ako palagi sa tabi mo.” Sagot nito habang gagap ang kanyang kamay “Tama si Jaycee nandito lang kami palagi para sayo kaya wag kanang mag alala pa. Sa ngayon mag pahinga ka muna alam kong stress ka nitong mga nag daang araw kaya mas mabuting ipahinga mo muna ang isip mo.” Payo nito sa kaibigan

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

"Oo, maayos ang lahat sa amin." "Sana makapunta kayo para magsaya naman tayo." "Alam kong kailangan mo ang mga ganyang samahan paano ba naman buong buwan ka na yatang stress." Sinipa ko ang makintab na sahig. "Masyado mong ini-estress ang sarili mo sa mga bagay na kaya mo namang kontrolin," napatigil ako. dahil ganoon din naman ang pakiramdam ko pagdating kay Arzelle.