Novel & Cerita Dealing With Stress Quotes

"Saka, hindi ko maiiwasang isipin na kailangan kitang makita." Ngumiti si Maureen, "Mabuti naman at nandito ka na. Sabi mo, wala kang oras para sa sarili mo nitong mga nakaraang araw. Kailangan mong alagaan ang sarili mo." "Alam ko," tumango siya. "Gusto kong makasama ka, kaya ako labis na naging abala." "Well, nandito ka na ngayon," sabik na tugon ni Maureen. "Basta't wag ka ng magpapa-stress."

“Oo, at lagi niyang sinasabi na trabaho iyon. At dapat nga, alam kong nakaka-stress ang trabaho niya.” Ngumiti sa akin si Jackie. “Basta. Patuloy na mag-ingat, magmasid, kung magpapatuloy siya ng ganito, o kung magsisimula siyang kumilos ng mas kakaiba, binibigyan mo siya ng pressure.” Nakarating kami sa palapag ni Jackie at naghihintay si Isabelle sa elevator.

Nakakalungkot nga, eh! "Nakakamiss din 'yong ganito natin dati, ano? Iyong tamang punta lang sa cloud 9 kapag stress sa prof at sa system." pagkukwento ni lucas. "Atsaka kapag trip lang natin, 'di ba? Kahit hindi naman talaga tayo stress." ani niccolo. "Ang sarap bumalik sa panahon na wala pa tayong propesyon, ano? Iyong wala pa tayong trabaho. Iyong hindi pa tayo ganito kaseryoso sa buhay." sambit ni jaq.

Nakalagay doon, “Best intern ever. Sorry, bawal ang stress dito. Kapag stressed ka, may parusa: Kailangan mo akong bilhan ng milk tea.” Napailing ako, napatawa rin. “Ang kapal ng mukha mo, ha. Ako na nga ‘tong stressed, ako pa magpapalibre!” Nagkibit-balikat siya, pilit na seryoso, “Sabi sa rules, eh. Pero, pwede mo naman i-reverse ‘yung parusa kung matalo mo ako sa quiz.” Napataas ang kilay ko. “Quiz? Anong quiz?”

wika naman niya. “O, e bakit hindi mo na lang tanggalin para mawalan ka ng stress? Alam mo babe hindi ka dapat nagha-hired ng mga ganiyang empleyado. Tuloy medyo kumukulubot na ang noo mo dahil sa isiping iyan. Gusto mo bang lumabas tayo? Minsan lang ako makahingi ng break kay Dad. Alam mo naman na medyo busy sa work this fast few days kaya madalas hindi na kita natatawagan or napupuntahan.”

“Sabi ng iba, sweet daw siya sa ‘yo.” Napangiti ako nang kaunti. “Minsan.” “Grabe, Amara. Parang kilig goals na kayo,” sabay tili niya. Umiling lang ako at ngumiti ulit. Kung alam lang niya na kahit may mga kilig na moments, mas madalas ang mga tahimik na araw. Mas marami pa rin ang usap sa gitna ng stress, kape, at power naps.

“Sa awa ng Diyos, maayos naman ako. Nitong mga nakaraang araw lang yata ako na-stress dahil sa mga nalaman ko.” Automatic na napataas ang kilay ko dahil sa sinabi nito. Na-stress? At saan naman siya na-stress? Hindi ko pa naman nasabi sa kanya ang lahat, so para saan ang stress na sinasabi niya? “Naku, mare! Hinay-hinay sa pagiging stress. Baka tumaas ulit ang blood pressure mo...”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Then, I guess, the only thing you can do now is to tell them directly how you feel, Jewel. Alam ko ang pakiramdam ng nagkikimkim ng totoong nararamdan. Kaya kung ako sa ‘yo, just come clean, okay? Isa pa, hindi maganda sa kalusugan ang stress. It’s the source of most diseases we have today. So, just tell the truth, Jewel. I’m sure you’ll feel better afterwards.” Jewel smiled. “Yes, dok. Pag-iisipan ko ‘yan,” sagot ng dalaga, may himig ng biro ang tinig. Nanirik naman ang mga mata ni Stacie, inubos ang laman na wine sa goblet nito bago umubo-ubo. “Hay, naku, Jewel! Kilabutan ka! I don’t even think I can make it through this sem at med school. Makakuha pa kaya ng lisensya.”

"Medyo nalulungkot lang… at natatakot." “Hay ano ka bang babae ka, wag ka nga masyado magpaka stress. Baka mapano ang inaanak ko. Kaya nga kita nilayo para hindi ka ma-stress tapos ikaw dinadala mo naman yung negative awra sa utak mo! Paano pa kaya kung bumalik na alaala mo? Edi double stress ka girl!” aniya na nasa maliit at patiling tono. Kinuha naman niya ang orange juice na gawa niya at ipinainom sakin. “ Uminom ka muna ng juice, para naman may bitamina sa katawan mo. Iba na yung puti mo, parang papunta na sa bangkay.”