Dealing With Stress Quotes Novels & Stories

seryosong tanong ni Garret, nainigurado. “Actually, mataas ang stress level ni Mrs. Thompson. Isa rin iyon sa rason kung bakit siya nahimatay. Stress at over faitigue. Kailangang umiwas si Mrs. Thompson sa mga bagay na nakakapagstress sa kaniya. Mukhang hindi seryoso pakinggan ang “Stress” pero may malaking epekto ito sa araw-araw na buhay ng isang tao. You need to manage your stress, Mrs. Thompson. You can do some exercises and make sure you have enough sleep. Iwasan mo rin muna ang pagkakape. And kapag hindi mo na kayang ihandle ang stress mo, much better to talk to a professional.”

Sabi pa nito. "Huwag mo ng isipin pa yun ha. Sige ka mag kaka wrinkles ka nyan kakaisip mo doon." Sabi ko naman dito. "Kung ganyan ba naman kasi ang kasama mo at nakikita mo araw araw ay hindi ka ma stress?" Sagot nito.

Sana nga. Mas naglakad ako palapit sa kaniya. “At, Sir dapat po hindi po kayo nagpapaapekto sa stress. Stress is everywhere kaya. Kaya ka nga nandito sa club para mag-relax di po ba? E ‘di dapat po hindi niyo hinahayaang ma-stress ang sarili ninyo. Hala, tingnan mo tuloy nagka-wrinkles ka ng very very light lang naman. Pero no worries gwapo ka pa rin naman po kaya nga dapat po ay hindi tayo nagagalit kasi pumapangit tayo kapag ganoon. Pero mukhang sa iyo ay very very light lang naman ang effect. Pero hindi ibig sabihin noon ay dapat palagi kang galit kasi gwapo ka pa rin naman. Unfair ng life natin, Sir, ‘no? Pero, teka naiintindihan niyo po ba ang mga pinagsasabi ko?” tanong ko. Aba! Ako ng

“Akala ko pa naman concern ka sa ‘kin na baka pagnagkasakitan kami ay mapatay niya ‘ko, takot ka lang palang madamay at mamatay.” “Sira! Syempre, kasama ka na ro’n! Haaays, first time ko kasing makakita ng businessman na nag-uusap at nagbabatuhan ng mga maaanghang na salita.” “Huwag mo nang isipin ‘yon. Sasakit lang ang ulo mo riyan at baka ma-stress ka pa. May pupuntahan tayo ngayon at siguradong magugustuhan mo roon.”

pananakot at biro kay Crystal. “I donʼt care with your jokes, Clifford! Itʼs not funny!” Inakbayan na lamang niya si Crystal, saka kumindat-kindat ng ilang beses. “Huwag mong ibababad ang iyong sarili sa stress dahil baka maglaho ang pinakaiingatan mong mukha. Baka hindi ka na mapansin ng iniirog mo.”

“Ganoon ba, submit your resignation now or I’ll make sure that you’ll never have another job in the future.” “Wow, tinatakot mo ba ako?” “Hindi. I’m just stating a fact. At huwag mo akong guguluhin. Mahal ang peace of mind ng isang bilyonarya.” “Ang yabang mo ah!” “Depende lang sa kausap. Dapat sa’yo sinasampal ng katotohanan. Nanahimik ako pagkatapos nanggugulo ka.” Bawal sa kanya ang ma-stress. Napahawak siya sa kanyang tiyan. Baka makasama sa baby kapag na-stress siya.

protesta ko sa sinabi niya. "You need to take lahat ng vitamins na ibibigay namin sa iyo," ani niya di man lang sinagot ang tanong ko. "Doc, pakisagot ako puwede?" Inis kong sabi. Langya wala akong paki if feeling close or what naiinis na kasi ako, hindi ko na mawari kung anong mga palabas ito pshh! "Calm down, bawal kang ma-stress," langya sagad. Masasapak ko 'to eh.

Natatawang sabi ni Jake na ikinatawa nilang lahat. Sira tong tukmol na 'to, ah! Pati tuloy ako natawa na lang sa mga kalukohan nila. Haysstt. Nakakawala ng stress. "Basta, always remember, don't let your problem change your smile, Let your smile change your problem." Nakangiting sabi ni Shane. Ayiieeee saan niya napulot 'yon? Hahaha!! "Saan mo na research 'yan, nget?" natatawang sabi ko.

"Mas maigi nga talaga iyan. 'Di ba ang sabi lumayo tayo sa mga toxic na tao para hindi tayo nai-stress ng husto? Kaya tama lang ang ginagawa mong iyan." "Sana kayanin ko. Bahala na, mag-focus na lang muna talaga ako sa sarili ko. Hindi na ako magpapakampante pa. Iiwas na rin ako sa mga walang kabuluhang gawain sa buhay," dagdag pang sabi ni Carla.

"Saka, hindi ko maiiwasang isipin na kailangan kitang makita." Ngumiti si Maureen, "Mabuti naman at nandito ka na. Sabi mo, wala kang oras para sa sarili mo nitong mga nakaraang araw. Kailangan mong alagaan ang sarili mo." "Alam ko," tumango siya. "Gusto kong makasama ka, kaya ako labis na naging abala." "Well, nandito ka na ngayon," sabik na tugon ni Maureen. "Basta't wag ka ng magpapa-stress."