Death Penalty Tagalog Novels & Stories

How’s your day? Sweetie: kumain ka na ba ng dinner? Sweetie: Huwag ka pong magpapagutom ha. Sweetie: I miss you, mommy. Sweetie: I love you, mom. Habang binabasa ko ang chat sa akin ni Reighn ay hindi ko mapigilan na hindi ngumiti. Siya pa rin talaga ang sweetie ko na sobrang lambing. Ang bait at ang buti ng puso niya dahil pinatawad niya ako.

“Serene, kailangan mong harapin ang resulta ng ginawa mong pagtatago ng mga apo ko sa kanila. Kung ako rin ang nasa katayuan nila ay syempre natural lang na magalit ako at sumama ang loob sayo. Noon ka pa kasi namin na pinipilit na sabihin sa amin kung sino ang ama ng dalawa at nitong huli lamang namin nalaman, tapos ngayon ay ganito na.” Napakagat- labi siya. Napakabilis ng pangyayari at sa isang iglap lamang ay nalaman na kaagad nila ang totoo. Bakit ba kasi niya pinangahasan ang magtayo ng shop sa kabilang bayan. Bakit ba kasi hindi sumagi man lang sa isip niya na baka nga mag- krus ang mga landas nila ng mga Del Fuego.

"Sino ang lalaking nakabuntis sa iyo? Alam niya bang buntis ka?" Napalunok si Roxanne. "S-Si R-Rain po. Rain Tyler Montenegro." Nanlaki ang mata ni Aling Rose. "Ano?! Sigurado ka ba sa sinasabi mo? Kilala mo ba ang taong 'yan." "Opo. L-Lasing po kasi kami no'n. Hindi po namin alam ang nagawa namin." "Jusmiyo." Nasapo ni Aling Rose ang kaniyang noo.

Hindi magkandaugaga siyang tumakbo at halos ilang beses siyang bumagsak sa sahig sa sobrang pagmamadali makarating lamang sa kanilang silid. Akal niya ay wala ng mas isasakit pa ang mga pinagdaanan niya sa buhay. Ang pagtorture sa kanya, ang pagkawala ng karapatan niyang magkaroon ng sariling anak at ang halos pagkawala niya sa sarili. Ngunit ang lahat ng iyon ay gatuldok lamang sa nakakamatay na takot na bumalot sa kanyang sistema nang makarating sa silid at nakitang leeg ni Richell na nakatali ng kumot at nakasabit ang katawan sa may balkonahe. "Richell," nanginig ang buong kalamnan niya nang lumapit dito at namumutla na ang buong mukha. Nakapikit ito. "Please Lord, help me," usal niya.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Hindi ninoman nanaisin na ialis ang paningin roon. Ang pangalan ng lugar ay Isla de Valmora. Hindi ni Amanda alam kung ano ang kahulugan niyon, subalit batid niya ay nagmula ang pangalan na iyon sa Spanish na lengguwahe. Wala ring mga katutubo ang sinabing sila ang nagmamay-ari ng Isla upang angkinin. It was open for all vacationers na gustong makaranas nang kakaibang klase ng aktibidad. May iilang namamahala naman sa Isla.

Pagpupumiglas niya. "Sige, kung kaya mong makaalis d'yan sa kinalalagyan mo. At hindi magtatagal ay magiging katulad ka nila." Tukoy ni Fackly sa mga nakalibing sa Seven Victim Cemetery. Natigilan siya sa sinabi ni Fackly saka niya muling sinamaan ng tingin habang nagsisimula nang mangilid ang kanyang mga luha. "Itinuring kang pulis pero kung umasta ka, kapatid ka pala ng kriminal!" Mariin niyang untag.

Joke lang 'yon. Nasaan ang putang inang Glock-17 ko? "Sinong patay, huh?! Sino?! 'Tang ina!" Yinakap ako ng mahigpit ni Daddy para pigilan akong makapanakit ng tao. Hindi lang pananakit magagawa ko ngayon... Gusto kong pumatay. "Baby, remember what I taught you. If you feel like killing, just think about Tanduay, Bacardi, Johnnie Walker, Royal Stag—"

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.