Death Penalty Tagalog Novels & Stories

Nagsitayo ang lahat nang magsimulang magsalita ang pari. " Ikaw, Janine Mhae Santos, tinatanggap mo ba si Rigor Esguerra na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?." "Opo, padre." "Ikaw naman Rigor Esguerra, tinatanggap mo ba si Janine Mhae Santos na maging kabiyak nang iyong puso at magsasama sa hirap at ginhawa?.”

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

BE AWARE! READ AT YOUR OWN RISK! Ang mga susunod na eksena'y may bulgar na mga salita, hindi kaaya-aya. Kaya nagpapaalala na ko... BIGLA ang pagbaling ng malilikot na mga mata ni Dhalia sa kaharap. "Pagkatapos ng ginawa mo, wala ka bang ibang naramdaman? H-Hindi ka ba man lang nakaramdam ng awa sa ginawa mo sa kanya? H-Hindi mo ba siya minahal?"sunod na tanong nito.

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

Dali-dali namang kinuha ng isang lalaki ang inuutos ng kanyang boss at ibinigay ito rito. "Ang bagal mo! Kapag makatakas iyon sinasabi ko sa'yo Ikaw ang papatayin ko!" Banta nito sa kasamahan at panghahambalos ng baseball bat ang pintuan hanggang sa malapit ng masira ang doorknob. Pati ang katawan ng pintuan ay malapit ng mabutas.

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.

Sandaling naputol ang hininga ko kasabay ng mabilis kong pagbagsak sa magaspang na semento ng covered court. Mainit at mahapdi kaagad ang naramdaman ko. May mga sumigaw at napatili sa gulat. "Kaia, sorry! Hindi ko sinasadya!" Anang lalaki sa natatarantang tinig, na siyang paniguradong nakatama sa akin. Dinaluhan ako ng iba at tinulungang tumayo. "Hindi ka ba marunong tumingin, huh, Raul?" Inis na sermon ni Charie.

CHAPTER #08 SIENNA POV It's already six o'clock, nagbyahe pa ako papunta sa restaurant. One of the most expensive and beautiful fine dining sa buong bansa, ang Valencia-Lee Prime. Pag-aari ng pamilya Lee, kilala hindi lang sa bansa kundi maging sa iba’t ibang panig ng mundo dahil sa chain of luxury restaurants nila. Alam ko ang lugar na ito. Naririnig ko sa mga gala at sa usapan ng mga sosyal, pero ngayon lang ako makakapasok dito. At to be honest, hindi naman talaga ako interesado.

Itinaas niya sa ere ang isang maliit na punyal gamit ang pwersa mula sa pulang liwanag. "...ay itututok sa inyong mga puso. Sa oras na kayo ay may intensyon na traydorin ang aming lahi, tatarak itong kusa sa inyo , tatlong beses hanggang sa kayo ay mapaslang at maging abo. Kayo ay maglalaho sa hangin na walang iiwanang bakas. Ang punyal ay nababalot ng itim na mahika laban sa mga pagt-traydor at intensyong pagpatay sa kahit sinumang itim na bampira." Saad ng Supremo na naghatid ng matinding takot sa bawat isa.

Sasagot palang sana ako ng mabilis niya akong sinakal gamit ang tila kubg anong invisible na tali at pinalutang ako sa ere. I cried in pain, I can't breath. "Hindi ka pwedeng mahalin ng pinakabatang archer! Hindi mo siya dapat mahalin! Hindi siya pwedeng maging malaya! Papatayin kita bago pa mangyari ang lahat!" "A-ahhh!"