Deep Quotes About Self Novels & Stories

I choked out as I called her. "There are moments when it makes sense to step back. We never want people to feel valuable without us. However, we want them to relax and think about their situation. It should not be required that we do not have them in our thoughts. Every once in a while, we all require some time to disconnect from everything that's around us. Given that we are so focused on making someone else content, we sometimes fail to see that we do not love ourselves enough to satisfy ourselves," she stop for a moment looking at the ceiling to think. Nang parang may naisip na siya, tumingin siya ulit sa akin through screen, na parang nagpapahanda sa lahat ng bibigkasin niya pang salita.

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa

"Yeah, I felt that. There's always reason for things, even if we don't understand that now. We'll do eventually." "Iyan ang nakakapagturo sa atin na pahalagahan ang mga bagay na mayroon tayo. Because without the pain and challenges, we wouldn't know we already had the treasures within ourselves. We don't always need to seek anyone's validation about our own things. Kung gagawin natin ito ay dapat para sa ating sarili hindi lamang dahil inutusan ka o pinilit kang ilagay ang sarili mo sa sitwasyong hindi mo gusto." "That's right. You have a lot of wisdom. Are you speaking from experience?"

I couldn't feel the life inside me— but I know it's here. Sumikip lamang ang dibdib ko nang mapagtanto na wala akong ibang natutunan sa pag-alis ko ng San Gabriel kung hindi ang maging makasarili at unahin na lang palagi kung anong convenient para sa akin. Sinarado ko ang sarili ko sa lahat ng tao, maging sa mga malalapit sa akin. I just gave them enough space to interact with me, but never to control me. Kaya sa huli, palaging ako ang nasusunod. Nasanay ako na wala akong ibang pinapakinggan kung hindi ang sarili ko lang din. "I'm sorry," I whispered guilty. "I'm sorry if I'm a selfish person."

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

Pero dinarag ko siya sa buhay ko, without her knowing what's waiting ahead us. "Nagugulohan ako, bro. Sobrang gulo ko na ngayon, pero dinagdagan ko pa." Napapahilig ako sa kinauupoan ko, sabay tingala sa kisame. I'm hopeless. "Selfishness and being self-less. Naiintindihan kita." He said meaningfully, his voice was low and deep. "Selfishness comes when you do not want to loss anything important to you even if it's better to let them go. Self-less, when you prioritize them over yourself even if it means putting your life at risk. Everyone has that kind of persona, it only depends on how it is being handled, or being used. Mali man o sa tama."

Kahit gusto ko man maging matapang, ay hindi ko magawa kapag umatake na ang anxiety at depression ko. "Mukhang hindi ko kaya," bulong ko. "Kayanin mo. Hindi yan mahirap. At hindi sa lahat ng oras ay may kakampi ka. Kailangan mo rin tumayo sa sarili mong mha pa. Hindi ka pwedeng lagi na lang aasa sa iba. Naiintindihan mo ba ang point ko?" "Intindihin na lang.," sagot ko. "Seryoso ako, Shey!" inis na sabi nito.

"But I can't offer you anything not even myself as I'm too broken. I don't know if I can even reciprocate your feelings in a way how normal people does." "I don't need you to offer me anything, I just need you to learn and love yourself more, to appreaciate yourself more than others. And if that happens I'll be the happiest man." His words are too good to be true. Hindi niya tuloy maiwasang mapaiyak. Tuloy tuloy na umagos ang kanyang luha dahil sa tuwa sa narinig niyang saad nito ngunit kaakibat naman nito ang pait at sakit ng katotohanan na kailangan niyang harapin.

"Ito ay tungkol sa pag-unawa sa iyong sarili at kung ano talaga ang ibig sabihin ng pag-ibig. Nagsusulat ako tungkol sa sarili kong mga karanasan, kung paano ako nahirapan sa paghahanap ng aking lugar at kung ano ang ibig sabihin ng tunay na kumonekta sa isang tao." Nakinig ako, nabighani sa lalim ng mga insight niya. "That sounds really personal. I didn't realize you were sharing so much of yourself." Tumango siya. "Hindi madali. Minsan parang na-expose ko ang isang parte ng sarili ko na hindi ako lubos na kumportable."

That I should feel it first, smell the scent of it and experience what it is before I can offer it to everyone. Now I understand why all those things happened to me, because I was lacking so many things. I lack love for myself. I don't value myself. I don't trust myself. "Sige na umuwi na kayo." Sabi ko sa mga studyante ko. Sila ang last subject ko for today. They are graduating students. Mga batang punong-puno ng pangarap. Mga batang puno ng potensyal. "Patuloy mo po muna Miss. Last subject ka na po namin eh."