Disobedient Mga Nobela at Kwento

tanong ko hindi naman po , mga 15minutes po base dito sa waze ko. pwede ba wag ka nang mag PO sakin, mukang magkaedad lang naman tayo. natatawa kong sabi. mejo humina na ang ulan sa parteng ito kaya mabilis na ang pagpapatakbo ni kira na tahimik na nagmamaneho. KIRA'S POV

Hindi dahil gusto kong rebelde sa lahat ng oras, kundi dahil may part ako na hayagang nakikipagtipan sa sarili: paano pag ma-exprove na kaya mo juxta – obey and rebel, without breaking the cords of families? Pero sa oras na iyon, kailangan kong maging responsable sa mga batayang rules—pag-uuwi ng maaga, pagtakbo ng bahay, pag-ayos ng gitara at track. But behind the scenes, tumutugtog pa rin yung aking sariling music—echo ng idea na kaya kong paitin at pakiyawin ang chord ng freedom kahit pasila-silak sa liwanag ng obedience.

Alam kong hindi siya titigil. Men like Adrian Blackwood — hindi sila marunong tumanggap ng no. Pero kailangan niyang matutunan. Kung obedience ang hanap niya, he’ll have to look somewhere else. Kasi hindi ako pipirma. Hindi ako magpapa-control. Hindi para sa kanya. Hindi para kanino man.

paliwanag ko. Tumango siya. “Forgiven. Sorry rin kung... nakulitan ka sa 'kin kanina. Paulit-ulit mo nang sinabi na huwag kang intindihin sa tuwing may hindi magandang nangyayari pero hindi ko pa rin mapigilan ang sarili ko... ayaw kong inilalagay mo ang sarili mo sa kapahamakan para lang maligtas kami. I want to be selfish but I know better than to disobey your rules again.”

Nanatili lang silang nakayuko at nakinig sa sinabi ko kay pinagpatuloy ko ang aking salita. “Huwag niyong isisi sa akin… sa amin ang nangyari. Akala niyo ginusto kong hindi ako magtagumpay? Ginusto naming hindi magtagumpay? That deal isn’t just for my disobedience. Do you think it is because of me? Do you think it was because of my stubbornness? Think more. Damn, your little brain!” Malakas kong itinusok sa lamesa ang matalim na dagger dahil sa galit.

Wala na akong choice ang mga tauhan ko ay hindi loyal sakin, kay Daddy sila mas sumusunod kailangan ko buwagin ang lumang organization pero bubuho ako ng bago. Yung masasabi ko na sa akin lang magiging loyal ang mga tao ko. Kaya ito ang dahilan bakit ko kailangan gawin, kung kailangan ko lumuhod gagawin ko huwag lang madamay si Vespere dito. Siya na lang pinaka inosenteng tao sa buhay ko na meron ako. Ayoko masira ‘yun dahil lang sa mga maling desisyon at sa pride ko.

Naghihintay akong sapakin or pagalitan ako nito. Iniangat niya ang mukha ko. Sumalubong sa akin ang malalim na titig niya. Para akong malulunod. "I don't understand. Even right now, your still the same who choose to disobey." Parang may ibang ibig sabihin ang mga salita niya. "Please learn to obey so it will not be hard for me to tell everything."

Lalo na ngayon na masyadong delekado na. "I'm sorry, Mommy for disobeying you. I thought I can help you and Daddy, I didn't know that you were hurting, I'm really sorry, Mommy, I won't do that again, Mommy." "Talagang hindi na mauulit, Vandish. You're still young, baby. Malalaki ang mga kalaban, you can't win against them so let Mommy do this okay?"

Mukhang uminom ito kasi nalalasahan niya pa ang lasa ng wine. Nagpumiglas siya at pilit itong tinutulak pero hinuli lang nito ang magkabila niyang kamay at itinaas iyon kasabay ng mas agrisibo pa nitong halik sa kan'ya. Nagpumiglas pa siya at nanlaban pero sa huli ay sumuko na siya at nagpaubaya nalang kasi kahit anong laban niya rito ay hindi siya mananalo sa lakas nito. "Ried let her be, let Yessa go!"

Napaka-unfair naman ata n’on! Dahan-dahan siyang huminga nang malalim at sunod-sunod na napakurap. “M-Madam Cleo, bakit naman po?” tanong niya. “Maayos naman po akong magtrabaho sa inyo! Minsan lang naman po ako makalimot sa kape ninyo kapag umaga at minsan lang din po akong ma-late sa pagpasok ko. Actually, simula po no’ng maging secretary ninyo ako, tatlong beses pa lang naman po akong na-late ng five minutes. At kung dahil po sa pagsusuot ko ng orange blouse kanina kaya po tatanggalin n’yo na ako sa trabaho ko, pasensiya na po. Hindi ko naman po sinasadyang makalimutan ang isa sa important rules ninyo. Sadyang... Sadyang nagmamadali lang po talaga ako kanina kaya hindi ko na po napansin.