Novel & Cerita Disobedient

Nagdesisyon silang magpakita ng hindi simpleng mga di-pagkakasundo, kundi maging mas hayagan sa kanilang mga desisyon at saloobin. Sa isang hapunan, nagpakita sila ng mas malaking rebelde. Si Liam ay nagdesisyon na buksan ang usapan tungkol sa kanyang plano sa pagbiyahe sa ibang bansa para sa trabaho, isang bagay na alam niyang hindi magugustuhan ng kanilang mga magulang. "Kailangan ko talagang lumipad patungong New York para sa trabaho ko," anunsyo ni Liam sa hapag-kainan. "May malaking oportunidad doon at baka magtagal ako nang ilang buwan."

'' oo ,diba hindi ka naman magpapalibre kung walang kapalit '' hindi naman basta mang lilibre ng ganitong kaganda at kamahal ang tulad nitong mayaman kung walang kapalit ,dahil sa mga kakilala nitong mayaman siguradong may kapalit ito . '' I'm not like that '' hindi siya yung taong sasamantalahin ang kahirapan para lang makuha ang gusto .Para sa kanya ang tumulong ay kagustuhan niya ng walang kapalit .Ito ang namana niyang ugali ng kanyang ina ang tumulong sa mga taong deserve matulungan . Iniwas niya ang tingin kay Faith dahil medyo nainis siya sa sinabi nito .

Hindi pala umiinom, huh? "They are always telling me what I need to do. Say this, say that. Do this, do that. Eat this, eat that. Lahat na lang ng utos nila sinusunod ko, and I'm so sick of it!" he hissed. "Kaya nga sinubukan ko na rin maging rebelde kahit minsan, but unluckily it did not turn out well. Pinagsisihan ko na ginawa ko pa iyon. Dahil doon ay mas lalong naging miserable ang buhay ko. Mas lalong humigpit. Mas lalo akong hindi makagalaw at makahinga ng panatag."

Nanatili lang silang nakayuko at nakinig sa sinabi ko kay pinagpatuloy ko ang aking salita. “Huwag niyong isisi sa akin… sa amin ang nangyari. Akala niyo ginusto kong hindi ako magtagumpay? Ginusto naming hindi magtagumpay? That deal isn’t just for my disobedience. Do you think it is because of me? Do you think it was because of my stubbornness? Think more. Damn, your little brain!” Malakas kong itinusok sa lamesa ang matalim na dagger dahil sa galit.

Wala na akong choice ang mga tauhan ko ay hindi loyal sakin, kay Daddy sila mas sumusunod kailangan ko buwagin ang lumang organization pero bubuho ako ng bago. Yung masasabi ko na sa akin lang magiging loyal ang mga tao ko. Kaya ito ang dahilan bakit ko kailangan gawin, kung kailangan ko lumuhod gagawin ko huwag lang madamay si Vespere dito. Siya na lang pinaka inosenteng tao sa buhay ko na meron ako. Ayoko masira ‘yun dahil lang sa mga maling desisyon at sa pride ko.

Mukhang uminom ito kasi nalalasahan niya pa ang lasa ng wine. Nagpumiglas siya at pilit itong tinutulak pero hinuli lang nito ang magkabila niyang kamay at itinaas iyon kasabay ng mas agrisibo pa nitong halik sa kan'ya. Nagpumiglas pa siya at nanlaban pero sa huli ay sumuko na siya at nagpaubaya nalang kasi kahit anong laban niya rito ay hindi siya mananalo sa lakas nito. "Ried let her be, let Yessa go!"

And for his own sake and freedom, gagawin ko ngayon ang isang bagay na alam kong ikamamatay ko pero ikabubuti naman niya. I saw how Dad narrowed his eyes when I composed myself to look at him again. “Disobey me now and I’ll make sure na hindi makaka-graduate ng high school ang hampas-lupang iyon! Hindi siya kailanman makakapag-kolehiyo because he will be blacklisted at all universities kahit gaano pa siya katalino. When that happens, paano pa siya makakakuha nang maayos na trabaho? Paano na ang pamilya niya? His future will be ruined in just a snap of my fingers… but I will give you the power to change it, Athena. Para naman hindi mo masabing masama talaga akong ama. Disobey or follow my rul

Napaka-unfair naman ata n’on! Dahan-dahan siyang huminga nang malalim at sunod-sunod na napakurap. “M-Madam Cleo, bakit naman po?” tanong niya. “Maayos naman po akong magtrabaho sa inyo! Minsan lang naman po ako makalimot sa kape ninyo kapag umaga at minsan lang din po akong ma-late sa pagpasok ko. Actually, simula po no’ng maging secretary ninyo ako, tatlong beses pa lang naman po akong na-late ng five minutes. At kung dahil po sa pagsusuot ko ng orange blouse kanina kaya po tatanggalin n’yo na ako sa trabaho ko, pasensiya na po. Hindi ko naman po sinasadyang makalimutan ang isa sa important rules ninyo. Sadyang... Sadyang nagmamadali lang po talaga ako kanina kaya hindi ko na po napansin.

Kahit isang kalat ay wala kang makikita kaya kung sino mang papasok doon ay tiyak na mapapamangha. He's Gavin anyway. Hindi nya kailangan ng tulong ng iba para mapanatiling maayos at malinis ang mga gamit nya. He don't like it when he saw any of his things in a mess. Napaka responsable nyang tao at isa iyon sa dahilan kung ba't nagustuhan ko sya.

sambit ko at umayos sa aking pagkakaupo bago magbasa upang hindi ako makaramdam ng boredom. Ang tagal ko na kayang gustong tapusin itong libro na ito, although it is not totally a novel but more likely a classic informative book of Aristotle entitled “The Art of Rhetoric”. Pero parang ako ata ang tatapusin nito sa sobrang hirap intindihin at i-comprehend sa lalim ng mga ingles, talaga namang mapapahawak ka ng dictionary eh.