Dolor Novels & Stories

"I-Itigil mo na 'to, Diego. P-Please... maawa ka sa 'kin. Please..." Pero parang walang naririnig na nagpatuloy ang lalaki sa ginagawa nito. Dorothea sobbed as she felt her wrist burning of pain dahil sa higpit ng kapit ng lalaki roon. And when she heard the loud sound of her uniform ripping, parang doon lang siya natauhan.

Dorryn’s Point of View Di ko alam kung makakalakad pa ba ako nito o baka tuluyan na lang akong matumba kapag pinilit ko. Jusko, parang dinurog ang buong katawan ko. Ang bawat kalamnan ko ay sumisigaw ng sakit at hapdi, at ang ibabang parte ko ay tila binaha ng pamamanhid. Parang wala na akong pakiramdam sa kalahati ng katawan ko, at kung susubukan kong tumayo, baka magmistula akong basahan na bumagsak sa sahig.

pagkasabi niya ay tila bigla naman akong nabingi sa aking narinig. "A-ano pong sinabi niyo?" nananangis kong tanong sa kaniya. Saglit niyang tinanggal ang eye glasses niya at inilapag sa lamesa. "Ang mga sintomas na nararanasan o nararamdaman mo ngayon sa iyong katawan ay signs ng Oligospermia, o pagkakaroon ng mababang bilang ng sperm cell. Mas maigi kung magpa-physical examination ka na ngayon at magpa-sperm analysis, upang makatiyak ka sa lagay ng iyong katawan," marami pa siyang ilang detalye na sinasabi sa akin pero parang lumalabas lang din sa kabilang tenga ko, ang mga salita na dapat kong itindihin at tandaan. Subalit, tulala lang ako at nakatingin sa sahig.

nahihirapang anas nito na napapahinga ng malalim. Napabitaw ako sa pagkakakagat at napaawang na ikinaungol nitong inabot ang mga labi ko ng isang masuyo at malalim na halik! "I'm tired. I feel dizzy" reklamong ungol kong ikinatawa nitong napakagat ng labi. "I'm sorry baby. Does still hurt?" malambing tanong nitong hinaplos ako sa ulo na may ngiti sa labi at matiim na nakatitig sa aking mga mata..

Ang paghinga ay naging mas mahirap; ang low oxygen pressure ay nagbigay ng banayad na dizziness—ang tinatawag na soroche, o altitude sickness. "Papa, Mama, parang masyadong malapit tayo sa ulap," bulong ni Damian, na ngayon ay mas mataas na, habang hinahawakan ang kanyang dibdib, na tila nagkukulang siya sa hangin. Sa walong taong gulang, siya ang pinakamatapang na Architectural Apprentice na nakita ng mundo, ngunit ang katawan niya ay nag-a-adjust pa rin.

Yumuko s'ya para itali ng maayos ang sintas ng kan'yang sapatos ng may isang bato ang tumama sa kan'yang noo. "Ouch! What the fvck!" mariing mura n'ya ng maramdaman ang pagsigid ng hapdi sa kan'yang noo. Nang kapain n'ya ito ay nakapa n'ya na basa at naaamoy n'ya ang dugo mula sa kan'yang sugat. "Damn!" mariing mura n'ya dahil sa sakit.

Tumilapon siya pabalik, tumama sa matigas na pinto. Napaupo siya sa sahig, dumausdos pababa na parang lantang gulay. Her hands were shaking as she held her belly tightly. The pain was sharp, like something stabbing her over and over again. It wasn’t just an ordinary cramp—it was deep, unbearable pain that spread from her stomach down to her legs. Parang may pumupunit sa loob niya. Her whole body felt weak, her chest tight, and her breath short. Halos hindi na siya makakilos. Nanginginig ang buong katawan niya, at para siyang sinasakal ng takot at kirot.

dagdag nya at may tinignan sa notes. "Nagtatagalog ka pala?" "Ha, oo bakit?" Napatampal ako sa noo. "Doc, pinahirapan nyoko, bobo ako mag-english tas marunong ka pala magtagalog haha" "Ows, pasensya na hihi" tawa nya. "It's okay" "Umm I recommend applying a warm compress to the area for comfort. Over-the-counter pain relievers like ummm...ibuprofen can also help manage the discomfort" dagdag nito

Naramdaman ko namang paramg naninikip ang dibdib ko kaya agad akong umalis sa lugar nayun SHY DELA TORRE Walang gana naman akong nahiga sa kama ko tinitigan ko naman ang kisame habang inaalala parin ang nangyari Hmm Why i feel pain?ipinilig ko naman ang ulo ko at ipinikit na ang mga mata hindi alintana ang dress na suot ko pati narin ang make-up sa mukha ko

Ang matulis na dulo ng kanyang high heel ay tumama nang eksakto sa ilong ni Lorien. “Ah—!” Napaatras si Lorien, hawak ang kanyang mukha habang nangungulubot sa sakit at tumutulo ang luha. Isang mainit na likido ang lumalabas sa pagitan ng kanyang mga daliri. Nang alisin niya ang kanyang kamay, puno na ito ng matingkad na pulang dugo.