Novel & Cerita Don't Look Back In Anger Oasis

Agad namang nagsisakayan sila Paroh at ang iba pang Paeonia kasama si Zoe na takot na takot ngunit hindi natinag sa kaniyang kinatatayuan. “Noxus!” iyak nito. “Hihintayin kita!” Masaganang luha ang pumatak sa mga mata ng dalaga. Hindi man siya sinagot ni Noxus ay tumingin at tumango ito sa kaniya na may tanda ng pangangako. Napatingin naman si Aster kay Noxus at sa gilid ng mga mata nito ay tila may panibago siyang nakitang ekspresyon na hindi niya pa nakitkita sa masungit na Amarnth—pag-aalala.

THIRD PERSON'S POV Continuation of flashback from 10 years ago. Tatlong araw na ang nakalipas magmula nang dahil nina Aello at Ishtar ang duguan at walang malay na lalaki sa loob ng tribo nila. Walang nagawa ang kasalukuyang pinuno ng tribo ng Amazonians dahil na rin sa kabutihang taglay nito. Tinanggap at hinayaan nilang gamutin at alagaan ni Ishtar at Aello ang lalaki.

Its been a while since my last update and I hope y'all liked this one. Keep safe and God bless!!! Egavas_Etrom

He looks so pained when Stephen Speaks song played. I glanced at him and noticed that his jaw is clenching. His eyes were bloodshot and he kept on blinking. Titingala siya atsaka iiling. Oh and I've got all that I need Right here in the passenger seat Oh and I can't keep my eyes on the road Knowing that she's inches from me

"Ang frequency ay tumalon! Ang Queen... hindi lang siya nagising. Siya ay nag-re-reroute ng siphoning!" Sa Oman, tumayo si Ryella mula sa kanyang higaan. Ang kanyang mga mata ay hindi na asul, hindi na abo. Sila ay naging kulay lila—isang kulay na sumisimbolo sa pagsasama ng dugo ng Valente at Cruz sa ilalim ng matinding pressure. "Julian... naririnig mo ba ako?" sabi ni Ryella sa pamamagitan ng comms, na ngayon ay mas malinaw pa sa kristal.

Nakita niya ang siyudad na nasusunog dahil sa kanya. "Win, lumaban ka!" sabi ni Sarah Jane, na hinawakan ang kanyang kamay. Siya man ay nakikita ang sarili niyang mga bangungot—ang Isla Amihan na natatakpan ng langis, ang mga pawikan na namamatay. Ngunit ang kanilang pagmamahalan ang naging kanilang kalasag. Ang kanyang presensya ang nagpaalala kay Winston na ang nakaraan ay hindi na mababago, ngunit ang hinaharap ay kanila pang hinuhubog. Ang Heart of the Oasis locket sa kanyang leeg ay naglabas ng isang luntiang liwanag, na nagbibigay ng isang maliit na santuwaryo ng kapayapaan sa gitna ng sakit.

“Dahil kapag nakatingin ako sa’yo, baka hindi na ako makalingon.” Parang bumalik sa akin ang lahat ng init, lahat ng kaguluhan na pilit naming nilimot. Hindi kami nagsalita, ngunit ramdam naming pareho—ang gabing iyon ay puno ng panganib, ngunit mas lalo itong nakakaakit. Flashback — Mansion, Dalawang Buwan ang Nakalipas Sa isang maulan at malamig na gabi, nagtagpo kami sa lumang library.

Malumanay at maingat na salita ni Joaquin. "Ha' sino nasaan?" "Hey, relax don't look back!" Maagap niya itong inakbayan at pinigilan itong lumingon pa sa kanilang likuran... "I said, don't look back!" ***** By: LadyGem25 GN-04-20-23

Halos himatayin na ako nang makita ko iyon. "Are you sure?" "CUT!" Napalingon ako bigla sa direksyon kung nasaan si Clyde nang bigla kong marinig ang malakas na sigaw ng direktor. I saw Clyde looking at us with his dark intense eyes. Hindi ko na pinagtuunan ng pansin kung bakit parang galit ang tingin niya sa akin. Mas nag-focus ako sa pagkuha ng face towel sa bag ko para pamunas sa pawis niya. Ni hindi na nga rin ako nakapagpaalam pa kay Iñigo nang umalis ako sa tabi niya.

His forehead immediately bled. “Tumahimik ka na lang muna, pwede? Kung gusto mo madagdagan iyan, then go. Run your tongue like an idiot.” Aoi glared at him, and if looks could kill, Rage would be dead in front of him. “Wow,” he said, laughing. “I like those eyes. I feel like I wanted to take it out of your head.” A chill ran down Aoi’s spine. He could see the resentment and bitterness in Rage's eyes, and it was locked on Aoi as if he were the one he hated.