Dread Mga Nobela at Kwento

Ani ni Dawn na iniharap kay Grae ang screen ng cellphone niya. " I'm not interested" Ani ni Grae na focus ang tingin sa Screen ng Tv. " Dude, why don't you try again? You know your fear won't go away if that's the case" Ani nito. " I'm not scared, I'm just not interested right now" Ani ni Grae. Hindi naman umimik si Dawn at bumuntong hininga na lang, mukhang mahihirapan siyang hanapan ng katapat ang kaibigan niya.

Napa-ubo siya, umatras. Nanginginig ang council. Si Damian… iba. Tinitingnan niya ako na parang may nakikita siyang bagay na siya lang ang nakakaintindi. Pride. Fear. And something darker. Muling umatake si Varyn, this time may kasamang sigaw ng takot. Kumalabit ang espada niya sa balikat ko—gasgas lang, pero may dugo. Tumulo ang dugo ko sa sahig.

Ito na ang kanyang kinatatakutan kaya pala siyang saktan dahil wala siyang pakinabang . '' tama na at baka masugatan mo pa siya Dante magtataka sila kung may sugat ito '' medyo namula ang pisngi ni Kriza kaya natatakot siya at baka makahalata sila Dreymond .Baka paaminin nila ng wala sa oras si Kriza at baka mapahamak sila .

Pareho na nangungusap ang mga mata nila ni Dreik sa isa’t-isa, at bagama’t walang mga salita na namumutawi sa kanilang labi, pareho sila na nagpapakatatag sa kabila ng mga takot na pareho na lumulukob sa kanila. Dreik is terrified about being with Kiro’s crazy mother. But despite his fear, he is trying to keep his brave stance. Ayaw niya na mas lalo na mag-alala ang mama niya sa kan’ya. And it was in this moment that he wanted to regret pushing himself to spend time with his dad, Arden, all the time. Dreik now understands his mother's reasons. Kung hindi siya namilit, wala sana sila sa sitwasyon na ito ngayon.

He wanted and he desire her so much that it hurts him deep inside his chest. Paano kung may masamang mangyari dalaga? Paano kung....fvck no! Lalong bumilis ang kabog ng kanyang dibdib at tumindi ang takot na lumukob sa kanya. Swear to god! Makakapatay siya at wala siyang sasantuhin oras na mabatid niyang may nangyaring masama sa babaeng gusto niya. Oh god! Please no!

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

Gumawa ako ng sarili kong mundo na para bang hindi ko naririnig ang kanilang mga harutan, hiyawan, kwentuhan, at bastusan. Meron pa palang mga ganito sa panahon ngayon? I mean, everything is digital now a days kaya parang outcast and rare na kung may makita man akong newspaper. I chose to solve the words under the 'across' section. There are six blank boxes and I mumbled the question, "Literary genre with an atmosphere of dread," Dread means 'to fear greatly' and is synonymous with the words anxiety, fear, panic or wait? Horror! Horror is a genre.

"Bakit parang ako lang ang stressed? Bakit parang ikaw wala man lang kaba na nadarama?" Bahagyang napatawa si Draven. Yung klase ng tawa na nakakapagpagaan ng pakiramdam. "Who told you that I'm not nervous?" Napataas ang isang kilay ko. "Really?" "To be completely honest with you, I'm absolutely terrified right now." Napakurap ako. Hindi ako agad nakasagot. Dahil sa dami ng taon naming magkasama, bihira kong marinig kay Draven ang salitang terrified.

ani Ethan sa akin gamit ang matigas na ingles. Hindi ko alam pero may kung anong takot na lumukob sa akin nang makita ko siya ngayon sa gilid ko.

Bakit hindi niya ako kinikibo? Nang hindi ko na kaya ang labis na katahimikan ay tumikhim ako. Perp nyeta, hindi pa rin ako pinapansin! Tumikhim ulit ako pero parang wala lang siyang naririnig kasi busy siya sa pagtatype ng kung ano sa laptop niya. Pero bakit parang ang bilis naman ng daliri niya sa pagtitipa? Parang hindi na nga niya binabasa.