E'dawn Novels & Stories

Maaliwas ang loob ng bahay nila, hindi halatang maliit. "Oh, Snow, narito na pala ang bisita mo?" Humarap ang Mama ni Snow na may hawak na platong may lamang sunny side up. Halos malaglag ang panga ko ng makilala kung sino siya. Hindi ako makapaniwala. "Satsuto Fuentes?" "Nurse Euna?"

He stare at my hand, medyo nangangawit na rin ang kamay ko at kung hindi pa siya sisikuhin ni Lonch ay hindi niya pa ata tatanggapin ang kamay ko. "Dawn Magen," he introduced using his husky and super manly voice. Dawn where a daylight first begin. Parang nag palakpakan ang mga ulap dahil sa kaunting pagsilay ng ngiti sa akin. I giggled, I didn't allowed myself to release his hand. When he notice it ay nakasalubong na ang kilay niya. Inangat ko pa ang isang kamay para mapigilan ang pagkawala ng kamay niya.

puna niya, napapailing sa bilis magpalit ng babae ng kaibigan ng asawa. Dahan-dahang kumunot ang noo ni Darius, tila may malalim na iniisip o pilit na inaalala. "Dawn? Who’s Dawn?" Akala ni Scarlett ay nagbibiro lang ito o sadyang itinatanggi ang kalokohan ng kaibigan, kaya umirap siya nang dramatic. Itinuro niya ang pwesto ni Dawn na noon ay komportableng nakaakbay sa isang babae habang humahalakhak.

" Pakiusap, ibaba mo na 'yan. Mag-usap tayo dito! " " Hindi ako bababa hangga't hindi lumalapit saakin si Wax! " lalong inilapit ni Dawn ang patalim sa leeg niya dahilan nang matinding takot ng kaniyang ina at ama. " Mas gugustuhin ko pang mamatay na lang kung hindi rin siya saakin mapupunta! " " Then do it! " Gulat akong napatingin kay Joaquin sa naging sagot niya. " Sige, Dawn, gawin mo! "

“Goodbye, Dawn!” Isang putok ang umalingawngaw sa parking lot kasunod ng labis na sakit na naramdaman ni Dawn sa katawan. Unti-unting nanghina ang kaniyang katawan hanggang maramdaman niya ang matigas at malamig na semento. “Dawn!” malakas na sigaw ng kaniyang Ina ang huli niyang narinig bago dumilim ang kaniyang paningin.

The storm had passed, leaving behind a new dawn, a dawn filled with the promise of a love that was real, a love that was true. The morning sun painted the bedroom in hues of gold, a stark contrast to the storm that had raged within their hearts just weeks ago. Soirye stretched, a contented sigh escaping her lips. The sheets, crisp and cool against her skin, held the lingering warmth of Damon's body, a reminder of the night they'd spent nestled together, their anxieties finally quelled.

Kina-ingos ni Insoo sa kina-hihiga at tinignan ang orasan at matinis siyang napa-mura na makita na alas dyes na pala nang umaga. Wala pa siyang maayos na tulog at kailangan niyang bumawi lalo't alas sais na siya ng umaga natulog kanina dahil tinapos ang mahalagang report sa kompaniya na dapat niyang i submit. "Papunta na diyan." Sigaw ni Insoo kong sino man umistorbo sa kanyang pag-papahingga. Tumayo na si Insoo at hindi na naisipan mag palit ng simpleng damit na black tshirt at black pajama.

Baka kasi isang araw ay biglang magbago ang takbo ng isip nun. "Makakaasa ka bro. At maghihintay ako sa kwento mo. Mag- iingat ka." Turan nito. "Cole? Sweetheart?" Agad kong binaba ang tawag nang marinig ang pagtawag ni Dawn. Pumasok ulit ako sa kwarto. Pupungas pungas pa ito ng mga mata niya kaya agad akong sumampa sa kama para bigyan ito ng isang 'goodmorning kiss'.

Pagkakita niya kay Marga na nakakulob sa kama at tila mahimbing na natutulog, binagalan ni Dawn ang kanyang hakbang dahil sa awa at pinagmasdan siya mula sa ulunan ng kama. Sa panahon ng kanyang pagkasugat, labis na naghirap ang bata at kitang-kitang pumayat ito nang husto. Bagamat natutulog, nakakunot pa rin ang kanyang kilay, at hindi maganda ang kulay ng kanyang mukha. Pagkakita sa itsura ni Marga, mas lalong nadagdagan ang pagkahabag ni Dawn, at napakalambot ng kanyang boses, "Iha, narito na ako."

Napansin kong nag-paalam si Jenna kay Aliane na lumabas kaya sinundan ko siya hindi lang nag-tagal. “Hey.” Bati ko pero hindi niya ako pinansin. Kaya pala nandito siya, she’s addicted to sunrise. Pinapili ko siya noon kung saan mas maganda, dusk o dawn, mas pinili niya yung dawn kasi sabi niya mas maganda yung scenery kaysa sa dusk. Ewan ko, pero para sa ‘kin pareho lang naman sila, basta may sun! JENNA’S POV