Easy Poem About Philippines Country นิยาย & เรื่องราว

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

May unting bahid na ng pagkainis sa boses ko dahil paulit ulit na lang. "Yeah, manggo——" "Na galing sa pinas." Kaagad kong dugtong. "Freaking Philippines?!" Hindi makapaniwalang tanong niya. Nakangiti akong tumango. "Any problem?" "Yes!" Hilamos niya sa kaniyang mukha. "Fayra, did you hear yourself? You want a manggo but you want it to come from the Philippines? Is this for real?" "Oo nga, bakit ba paulit ulit ka?" Inis ko nang tanong.

Zephryne: Hello, honey. How are you? I miss you a lot. Anyway, I sent you a message to let you know that I'm back in the Philippines. I hope you have time to meet me and so we can talk. After all, may pinagsamahan pa rin naman tayo. See you soon, honey! I love you!

Napalingon naman siya kay George na kumakain ng tinapay. “Oo, maganda don and I bet living there would be so great dahil araw araw refreshing ‘yong view mo.” Napatango tango naman ako sa sinabi ni George. Totoo naman napaka refreshing at sarap umpisahan ‘yong umaga lalo na ang dagat ng Siargao ang una mong matatanaw. “Masaya manirahan sa isla, simple lang. Totoo napaka refreshing nga. Mahirap man ay masaya pa rin.” Sagot ko naman sa kanilang dalawa.

KAGAYA ng inaasahan, laking tuwa ni Hedeon ng sabihin ko sa kanya na pupunta kami sa probinsya ng ate Nosgel niya at sa mansion ng lolo't lola niya. “I can't wait, mommy. I'm so excited to go there. I want to explore the Philippines and meet new people there. Ate Nosgel said that Filipinos are known for being hospitable and always doing the bayanihan!” Kulang na lang kuminang ang mga mata ng anak ko habang nagsasalita. Ganoon siya ka-excited.

At nang magsimula siyang magsalita, parang huminto ang mundo. “For me, a good citizen of the Philippines is someone who is honest, responsible and kind.” Simple, pero diretso agad sa punto. Tuloy-tuloy siya at walang sabit. “It is not enough to love our country in words only. We must show it in our actions—by helping others even in small ways, by following the rules and by respecting everyone regardless of who they are.” Napatingala ako. Ang galing. Lalo pa niyang ginalingan sa sagot niyang iyon.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

Nakangiting aniya sabay bigay sa akin ng isang palumpon ng pulang rosas na nakita kong itinago niya sa kaniyang likuran bago ibinigay sa akin. Sa isang iglap, naramdaman ko na umaapoy ang aking mga pisngi at paniguradong namumula ito. Nakasisiguro din ako na malapad akong nakangiti ngayon na parang isang tanga. Huminga ako ng malalim at tumingin saglit sa kawalan para pakalmahin ang sarili, pagkatapos ay pigil hininga kong tinanggap ang dala niyang bulaklak at nagpasalamat. "Bakit ba ang galing mong salita ng Filipino? Unang beses mo pa lang naman pumunta rito?" Biglaang tanong ko sa Ginoo sa kalagitnaan ng paglalakad naming dalawa papalabas ng Hardin.

Sa madaling salita, mula ako sa mayamang angkan. But to be honest, sa edad na dalawampot lima'y hindi pa ako nakarating sa ibang lugar, maliban sa probinsya namin at sa ibang bansa. Pero ang libutin ang buong Pilipinas, ni sa panaginip ay hindi ko pa nagawa. Kaya ngayong narito ako sa Manila, dinaig ko pa ang mulalang pusa na nakawala sa lungga!

It was fortunate actually that he didn't end up with Jerome. Aiofe was sleeping soundly when I came. I kissed her forehead before heading to kitchen. We ate dinner when she woke up and told me what happened through out her day. "Mmy, Cholo said that Philippines is a nice place. Is it, Mmy?" I was caught off guard with her question that I almost slipped the glass from my hand. "He told that to you?" I tried to make my voice calm. "Yes, Mmy. Can we visit there? I want to see the animals and the land he's been telling me po."