Emotional Stress Quotes 소설 & 이야기

I don't know if he really loves me because of what I saw, because I already know the answer. I reached the parking lot and quickly opened the car door and that's when my anger came out even more. They said it's better to shed all the tears than to hold back because it will hurt the pregnant woman more if we stop crying, trying to calm down so I can leave and drive properly I stayed for an few minutes and looked in the car mirror and smiled, alam kung kakayanin kuto siguro kailangan ko munang magbakasyon para mabawasan ang stress ko sa buhay hindi kuna rin kasi nakaka sama sina momy at dady kaya kailangan talaga namin yun.

“Mayabang.” “Hindi mayabang, honey, magaling lang talaga.” Kumindat siya sabay hawak ulit sa kamay ko. “At huwag kang mag-alala. Kasama mo ako sa lahat ng laban. Pati na rin sa emotional support kung sakali.” Tumawa ako ng mahina. “Emotional support? Eh mas nakakastress ka pa nga sa totoo lang.” “Ganun ba?” Lumapit siya at nilagay ang mga kamay sa balikat ko. “Kung nakakastress ako, paano pa kaya kung wala ako dito? Kakayanin mo ba ‘yon?”

tanong ni Mama Franceska habang tinitingnan ako habang abala siya sa mga bagong bulaklak sa farm niya. Hindi ko alam kung paano ako sasagot nang maayos. Pumupunta ako sa flower farm para kahit pa paano ay malibang ako sa mga magagandang bulaklak dito. “I’m just stressed with work. There’s too much of it, sunod-sunod po kasi, ngayon lang wala.” “Then don’t accept everything. You’re stressing yourself out.” Napabuntong-hininga ako.

Better later than never. "You are mine." Umangat ang gilid ng aking labi. Nakita ko ang pagsimangot niya at bahagyang hinimas ang bilugang tiyan. Anim na buwan ang lumipas. We're married. Pinipilit ko siyang intindihin sa kanyang paglilihi. Ganito pala kahirap ang pagbubuntis. Pabago-bago ang mood. A line from a quote flew into my head, something about how all human emotion becomes a commodity about the error mankind makes when you imagines that happiness depends on the realization of material desire.

I want to thank God for giving me another life that he almost took, but luckily I'm still alive. I hope everything will be okay, I hope that my life won't be a mess anymore. This month was so stressful for me. Ack, I need to take a rest na err. I wouldn't blame anyone, because this is my choice, I won’t regret it. -The Other Day-

Niyakap ko ang aking sarili at tinunga ang alak na nasa wine glass. Puno ng kung ano-anong negativity ang utak ko. Kahit na sobrang relaxing ng paligid ay hindi ko maiwasang mabahala. Lalo na ngayong sobrang misteryoso na sa ‘kin ni Amanda. “Is it really hard to let go of what stresses you out?”

si Jace na ang sumagot para sa akin, halatang hindi mapakali habang nakatayò sa gilid ng higaan ko. Tumingin sa amin ang doktor, pagkatapos ay sa hawak nitong chart. "Kasalukuyan po ba kayong nakaranas ng matinding emosyon o stress nitong mga nakaraang araw? May nakain ba kayong kakaiba?" "Sobrang stress po," mabilis na namang sagot ni Jace. "Suntukan, pamilyang magulo, takasan... package deal po ngayong araw, Doc."

Sana nga. Mas naglakad ako palapit sa kaniya. “At, Sir dapat po hindi po kayo nagpapaapekto sa stress. Stress is everywhere kaya. Kaya ka nga nandito sa club para mag-relax di po ba? E ‘di dapat po hindi niyo hinahayaang ma-stress ang sarili ninyo. Hala, tingnan mo tuloy nagka-wrinkles ka ng very very light lang naman. Pero no worries gwapo ka pa rin naman po kaya nga dapat po ay hindi tayo nagagalit kasi pumapangit tayo kapag ganoon. Pero mukhang sa iyo ay very very light lang naman ang effect. Pero hindi ibig sabihin noon ay dapat palagi kang galit kasi gwapo ka pa rin naman. Unfair ng life natin, Sir, ‘no? Pero, teka naiintindihan niyo po ba ang mga pinagsasabi ko?” tanong ko. Aba! Ako ng

"Hindi naman. Kailangan mo lang matutunang kontrolin ang emosyon mo. Huwag kang magpapadala sa stress mamaya sa party mo, ah? I love you, bilyonaryo ko na, isa nang human torch, hahahaha." ​"I love you too, alchemist ko," sagot ko bago ibaba ang telepono nang may mabigat na buntong-hininga. ‘Huminga nang malalim, Alexander. Huwag ma-stress, para hindi masunog ang BGC. At hindi ka maging ala human torch mamaya,' MARK'S POV (THE SECRETARY)

“Iba ngayon kasi kasama niya tayo. Baka isipin niya magkaaway tayo at magdulot ng emotional stress sa kanya.” “Ang dami mong alam, may nalalaman ka pang emotional stress. Bakit hindi mo sabihing gusto mo lang akong katabi?” “Alam mo naman pala eh.” “Ipapaalala ko lang ang kamay mo. Huwag malikot.” “Sure ka? Ayaw mo?” pilyo itong ngumiti.