Emotional Stress Quotes Mga Nobela at Kwento

Di'ba wala? Nanghihina na nagtalukbong siyang muli. Parang sumama lalo ang pakiramdam niya sa sinabi nito. "Kailangan niyang magpahinga, hindi lang ang katawan, kundi pati ang kanyang isipan. Emotional stress may could lead to severe fever and illness—" Ang daming sinasabi ng doktor pero wala ro'n ang atensyon niya.

"Joke lang. Kumain ka na. Hindi ba sabi mo sa akin masama ang nalilipasan ng gutom? Bahala ka, ikaw rin. Kapag nagkasakit ka, hindi ka makakapasok tapos hindi mo ako makikita. Edi mamimiss mo 'ko? Ang lungkot ng buhay mo nun!" "Payapa nga e." "Luh! Kung makapayapa ka naman daig mo pa ang stress ah?" "Hindi ba obvious?" Nakataas kilay kong tanong. "M-medyo obvious nga, bossing. Kaya nga kumain ka na para mabawasan ang stress mo. Dali na! Gusto mo pa ata subuan e. Airplane airplane pa ba ang gusto mo?" Handa na sana itong kunin ang kutsara kaya pinigilan ko ito.

Inirapan ko ito. “Well, technically it's part of my business.” I've caught his grin out of amusement under the dim light in that portion of the bar counter. “Heartbreak is a stressful situation. It will definitely triggers your emotions and could causes you actual fatigue and physical symptoms, trust me. And when you feel like your brain sends you a fight and flight signal, you know it's always important to to know what's the best for yourself.” “Look who's talking.” “Just an ordinary Psychologist PsyD and a weirdo. Don't mind me.” His teeth are showcasing. His eyes draw in a beautiful line as he smiles. Chinito type.

Pero pinilit kong ibaba ang aking emosyon, tumingin ako sa kanya nang may patong na ngiti. "Ang North hub ay kasama sa mga na-foreclose ng bangko, Marcus," sagot ko sa isang patag na boses. "At kung tungkol sa stress ng pamilya mo ang inaalala mo, sana naisip mo 'yan bago mo ninakawan ang mga tao rito. Wala akong maitutulong sa iyo."

"Oo, maayos ang lahat sa amin." "Sana makapunta kayo para magsaya naman tayo." "Alam kong kailangan mo ang mga ganyang samahan paano ba naman buong buwan ka na yatang stress." Sinipa ko ang makintab na sahig. "Masyado mong ini-estress ang sarili mo sa mga bagay na kaya mo namang kontrolin," napatigil ako. dahil ganoon din naman ang pakiramdam ko pagdating kay Arzelle.

Nanumbalik muli ang pagiging sensitive ng emosyon nitong katulad kagabi. "Here, meron pa," alok ng lalaki. "Anytime pwede akong makakuha nyan sa restaurant so gawin mo kung anong gusto mong gawin jan, eat it or lick it, titigan mo o lamutakin mo bahala ka na basta wag mo lang iyakan. Are you stressed these days? emotional ka, what's wrong?" "I don't know , i told you baka malapit na akong reglahin. Please samahan mo ako sa kwarto."

It feels good to say that out loud. “Don’t say that. Huwag mong sabayan ang stress ko. You of all people should know what I’m going through. The guilt. The stress. The pressure. I feel like I’m going to explode.” Umupo siya sa kama at inihilamos ang palad sa mukha.

sabi niya pa kaya naman mas lalong napataas ang kilay ko. "Emot? Mukha ba akong nag-emot dito? Pwede ba Luanne. Stress na stress na ako sa Carniva. Wala akong panahon mag-emot," sabi ko s akaniya at tumatyo bafgo pumasok sa loob ng banyo. Naghilamos na ako at nagbihis.

“Sa awa ng Diyos, maayos naman ako. Nitong mga nakaraang araw lang yata ako na-stress dahil sa mga nalaman ko.” Automatic na napataas ang kilay ko dahil sa sinabi nito. Na-stress? At saan naman siya na-stress? Hindi ko pa naman nasabi sa kanya ang lahat, so para saan ang stress na sinasabi niya? “Naku, mare! Hinay-hinay sa pagiging stress. Baka tumaas ulit ang blood pressure mo...”

“Then, I guess, the only thing you can do now is to tell them directly how you feel, Jewel. Alam ko ang pakiramdam ng nagkikimkim ng totoong nararamdan. Kaya kung ako sa ‘yo, just come clean, okay? Isa pa, hindi maganda sa kalusugan ang stress. It’s the source of most diseases we have today. So, just tell the truth, Jewel. I’m sure you’ll feel better afterwards.” Jewel smiled. “Yes, dok. Pag-iisipan ko ‘yan,” sagot ng dalaga, may himig ng biro ang tinig. Nanirik naman ang mga mata ni Stacie, inubos ang laman na wine sa goblet nito bago umubo-ubo. “Hay, naku, Jewel! Kilabutan ka! I don’t even think I can make it through this sem at med school. Makakuha pa kaya ng lisensya.”