Empty Space Furniture Mga Nobela at Kwento

May hangganan. Ang sala ay minimalist—isang gray na couch, maliit na coffee table, at flat-screen TV na nakakabit sa pader. Sa gilid nito ang compact kitchen, may stainless steel appliances na bagong-bago. Sa kwarto naman ay may queen-sized bed, simpleng wooden desk, at isang aparador na kasalukuyang wala pang laman.

Normal lamang itong opisina ngunit dahil wala gaanong gamit ay nagmukhang maaliwalas ang paligid. May desk at swivel chair sa gitna, tatlong organizer box sa likod, at dalawang drawer na pakiwari niya’y para sa mga personal na gamit ni Evony. Higit sa lahat, mayroon din itong mini couch na good for two person. The wall was painted with ash grey color but some of the furniture was painted crimson red—like the color of the blood. “It’s… nice,” Gabriel commented, placing Evony’s coffee on her desk as he sat on the couch nearby. “I didn’t know you have your own office.”

With that in mind, I slowly opened the door. Una kong napansin ang buong floor na window glass ng opisina niya. Bagaman may kurtina ay bukas ang gitnang parte no'n ay kitang-kita ang mga building mula rito. Sumalubong din sa paningin ko ang couch set niya na isang tingin pa lang ay alam mo ng mamahalin. Of course, their company itself is a furniture and designing company. Kapuna-puna naman kung low quality ang magiging couch set niya rito sa opisina niya.

"Gusto ko sana ng neutral colors. 'Yung hindi masyadong pambabae o panlalaki. Siguro light gray, beige, o kaya soft green. Ayaw ko ng masyadong matingkad, masakit sa mata." "Soft green sounds nice. Parang nature," pagsang-ayon niya, habang ginagamit ang kaniyang tinidor para mag-drawing ng imaginary room sa hangin. "Tapos pwedeng maglagay ng mga stickers ng puno o maliliit na hayop sa pader. 'Yung mga cute na giraffe at elepante. Tapos 'yung crib, gusto ko gawa sa solid na kahoy, 'yung matibay talaga para kahit magtatatalon siya doon kapag lumaki-laki na, hindi masisira."

panimula ni Tori, at saka muling ibinaling paharap kay Xander ang screen ng tablet. “Dito, almost same lang ng konti, but medyo dagdag ng materials such as steels or pipes. And then bare lang ang magiging wall. No paint. Rustic look. Pwede ring combination ng rustic and cool Scandinavian look. We can also try minimizing the pieces of furniture, with this one, we will compress them a little bit. Like this one.” Itinuro ng daliri ni Tori sa screen ang gusto niyang i-point out na design kay Xander.

I uttered softly. We make our way toward the table furniture section, stopping at each interesting piece of furniture along the way. A glossy rectangle white marble coffee table caught my attention. Naglakad ako papunta sa kinalalagyan noon at sinuring mabuti. I looked at the tag and bobbed my head when I read that this table is extendable with storage. "Do you like that, wife?" I turned my head only to meet Reeve's amber eyes. I didn't even felt him walking beside me.

He clicked the penthouse floor which is located at the top of the hotel and went inside. His room suite is spacious enough because of its emptiness. He doesn’t want an interior designer so he ordered the management of the hotel to remove all stuffs, except for the long settee and a small glass table. Other than that, wala ng makikitang furniture. Sa kusina, he has only one stool for him when he likes drinking wine.

“Umupo ka.” Tahimik akong sumunod, pero hindi ko maiwasang suriin ang opisina niya. Malawak ito, modern at minimalistic, pero may isang bagay na kapansin-pansin—walang personal na gamit sa paligid. Walang litrato, walang sentimental na dekorasyon. Para bang ang buong lugar ay extension lang ng isang lalaking hindi nagpapakita ng kahit anong damdamin.

"Fine..." He let out a heavy sigh and then walked to a path on the left side of his room. What should I do now? Iginala ko ang tingin ko sa bawat espasyo ng kwarto ni Reid. Malinis at amoy panglalaking pabango... Ang mga pader ay purong puti na may mga palamuting frames at painting. Ang mga furnitures ay magkahalong antigo at woodwork. Sa gitna ay may sarili siyang sala. Sa kanan naman ay may katamtamang laki ng bookshelf kung saan maraming libro ang nakadisplay. Bukod don ay may simpleng table sa gilid kung saan nakaset up ang kanyang Macbook at iba pang mga papeles at kung anu-anong gamit na dapat ay hindi na niya dinadala dito galing pa ng trabaho. Napailing ako. Napakahard working naman

Sa coffee table ay may bluetooth speaker, may drawer for things at may power bank din. Sobrang cool niya na talaga namang pinakielaman ko lahat ng buttons. Ang ganda rin ng pagkakaplace ng mga disenyo at light sa loob. Mimimalistic ang pagkakadisenyo. While my eyes are roaming around the living room, Napansin ko ang isang malaking frame na walang picture. Grey notice it and answered me immediately. "That's for our family picture. I already scheduled our photoshoot" Nakangiti ko naman siyang binalingan. "Pinaghandaan mo ng sobra ah?"