Excuse In Tagalog Novels & Stories

Parang kahapon lang na umiiyak ako sa gitna ng park habang pinagmamasdan siyang maglakad palayo at nagbabakasakaling babalikan niya 'ko at yayakapin. Parang kailan lang noong paulit-ulit kong sinasaktan ang sarili ko at sinisisi ang sarili dahil sa nangyari. Napaka hina ko, naiinis ako sa sarili ko dahil doon. “Look, I’m sorry. Please forgive me, Beth. I didn’t mean to hurt you but believe me, hindi ko ginusto ‘yon—” “Liar!” sigaw ko. “It’s because of your father—” I cut his words again.

Baka kasi hindi ako makapagpigil at bigla na lang akong maiyak sa harapan niya. "Ma, excuse po muna, magsi-CR lang po ako." pabulong kong wika kay Mama Amor. Kaagad din naman siyang tumango "Kaya mo ba? Sasamahan na kita, anak." wika niya pa nga. Kaagad din naman akong umiling "Kaya ko po, huwag po kayong mag-alala." sagot ko din naman kaagad. Kaagad din namang tumango si Mama kaya pasimple na akong nag excuse sa kanilang lahat at tumalilis paalis

"Kaya nga ako nagkaroon ng mga gasgas, Ate, e." "Bakit? You got disgrace in the motor?" "Ate!" Natawa ako. Alam kong mali iyong nasabi ko dahil nagtatawanan sila kanina. "Ano ba ang nadisgrasya sa English, Ate?" "Accident," sagot naman niya. Napatapik ako ng aking noo. "Eh, ano'ng tagalog ng disgrace?" "Kahihiyan." Nakakahiya! Kailangan ko talagang matuto. Gusto kong maging matalino din, kahit hindi ako nakapagtapos.

To my surprise, it was a short note. I will end everything. I will entrust our son’s future to you. Always . . . Always love him because he really loves you. I love you. I love you both. I am hoping that someday, you’ll forgive me for everything I caused you. I can’t tell you this loudly because I know you won’t listen. I don’t know if you will be able to read this . . . but if ever you read this, I will be very glad to leave this world because I know I never missed saying and making you know how much I love you and how much you mean to me. Sumusuko na ako, Katherine. Those were his three Tagalog words. Minsan na nga lang siya nag-Tagalog, bakit ang sakit pa?

Galit niyang tanong. Agad naman nag-iwas ng tingin ang driver at kabadong sumagot. "S-sorry, Ma'am. K-kanina pa po kasi kayo tahimik. M-mukha pong hindi maganda ang umaga niyo. Nag-aalala lang po ako." Nagtaas siya ng kilay at mas lalo lamang nairita. This nosy driver is making an excuse pa ha? Nagtagis na naman ang kaniyang bagang.

“E-Excuse me po...” I looked in the rear view mirror again. Paige was staring back at me, her eyes brimming with tears. “Sina Mama po...” she whispered, her voice trembling. “... babalikan po ba nila ako?” Hindi ako nakasagot.

sigaw ni Trisha sa matandang babaeng biglang pumasok sa silid niya. “Ay I’m sorry po, so very very so many very sorry. me nabigla me I'm shocking shocking ” hinging paumanhin ni Trisha ng mahimasmasan sa pagkagulat. “Oh, you're shocked. Is that how to say shocked in Filipino?” Tumawa ito.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Agad namang napatakbo nang mabilis ang dalaga papunta sa kanyang classroom. "Ay ano ba ‘yan may klase pa ako!" inis niyang sabi habang tumatakbo at habol ang kanyang paghinga. Takbo-lakad iyon ang kanyang ginawa hanggang sa makita niya na ang pinto ng kanyang classroom at walang ano-ano’y agad niya itong binuksan at sabay yuko at sabing, "Ma'am, sorry I'm late!" nakayuko niyang paghingi ng dispensa.

"Why are you laughing?" ["I’ve been calling you three times and you weren’t responding. Are you okay?"] "Sorry... May naisip lang. Bakit ka nga tumatawa?" ["In-screenshot o lang hitsura mo kanina. By the way, aren’t you hungry?"] "Hindi naman. Tatapusin ko na lang ’to tapos matutulog na ako. Sumasakit na rin ulo ko, eh."