Excuse In Tagalog Novels & Stories

Pero imposible naman na may malaman siya. Maliban na lang kung... "Obvious naman sa mga excuse mo. Lagi ka na lang nagsasabi na 'I'll gonna talk Daxon first.' Saka halata rin naman sa mga titig mo rito na mahal na mahal mo siya. At noong nasa dagat tayo, alam kong nagseselos ka. Sinabi mo lang na huwag abalahin si Daxon dahil may sariling business. Pero alam ko naman na hindi mo kaya ang nakikita mo. Mahal mo nga ako pero mas mahal mo ang taong iniisip mo ngayon. Tama ako hindi ba?"

Mira’s POV Buong gabi ko inulit-ulit basahin ang acceptance email, kalahating kumbinsido na baka nagkamali lang sila o isa itong malaking prank, pero totoo nga at magsisimula na agad ako bukas. Ayos, thank you lord.

What was he thinking? "Excuse me? Ako, mag-assume? Never!" wala talaga siyang maaasahan kay Marcus. Ang kapal naman ng apog nitong sabihin sa kanya na baka mag-assume raw siya. Hah! Ang kapal talaga ng mukha! “Gwapong-gwapo ka rin sa sarili mo, Marcus.”

anito sa wikang tagalog. “Why you didn't tell me? para naman hindi ako nagkaroon ng utang na loob sa ‘yo.” panisisi niya sa lalaki. Walang paalam na umibis siya ng kotse at basta-basta na lamang tumalikod. “It is polite to say thank you?” sabi ng lalaki binuksan ang windshield nasa driver set banda. Bahagya nakalabas ang ulo ng lalaki.

"Wait—what?" "No more excuses this time best, thats your punishment dahil hindi ka nagpaalam sa 'kin," ngising saad niya at alam kong mamumulubi ako sa kanya. "Per—" "No more excuses," putol niya sa sasabihin ko.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

At malandi siyang tumawa "Excuse me" Nagulat ako kaya napakilos ako agad. Nakatayo pa din ako at hindi ko alam kung bakit ayaw humakbang ng mga paa ko. Maya maya may tumikhim sa likod ko "Thats Ashly my girlfriend" Lumingon ako at tiningnan siya ng masama.

Walang kagatol-gatol na tanong niya. “B-Babe… I’m sorry, ok? Nahihiya ako kasi selosa ako, kung ano-ano lumalabas sa bibig kong walang preno. I have no excuse. Minsan iniisip ko na baka mapagod ka sa akin, kaya mas mabuti pa na—“

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

So, sinasabi niya bang pabigat ako? "Kesyo lalaki ka at babae ako!, sa tingin mo ba gawaen din yan ng taong may asawa na?, kesyo gusto mo sakin or hindi, sa tingin mo magandang tignan?. Nakikita mo ang mali ko but you didn't see what's wrong with you !"- hindi ito nakaimik. "If you dont mind, please excuse me"- naglakad naku papaakyat ng hagdan, habang nag pupunas ng luha.