Fallen Movie Novels & Stories

Maagang gumising si Vernice. Mabigat pa rin ang dibdib niya, tila hindi pa rin matanggap ng isip na nagising siyang isang kasal na babae. Sa unang pagkakataon, hindi na siya nag-iisa sa mundong matagal niyang iningatan—ngayon ay may kahati na siya. At ang kahati niya ay si Chaos Montallano, ang lalaking alam ng lahat na imposibleng lapitan at lalong imposibleng mahalin.

Itinikom ni Eys ang kanyang labi ng mariin at isang banayad na kirot ang hindi maipaliwanag na sumiksik sa kanyang dibdib. Mabilis na umalis ang sasakyan ni Masom. Pagbalik nila sa BGC, naabutan niyang nakaupo si Cassie sa wheelchair nito. "How bad was your fall? Let me see." Agad na nilapitan ni Mason ang babae, puno ng kaba ang boses. "Why are you back this instant? I asked Ate Shay not to tell you..." Itinaas ni Mason ang kanyang palda. May mga sugat nga sa mga tuhod at braso nito. Malamig niyang sinabi na, "why don't you apply medicine?"

Habang papaakyat kami ay bigla nalang pumasok ang tanong na iyon sa aking isipan. “Syempre naman sino ba ang makalilimot sa araw na iyon? Iyong ang araw na nalaman natin ang kwento behind Haven’s Lair.” Sumilay ang ngiti sa labi ko at inalala ang kwento ni Haven isang dalaga na nawalan ng pag-asa sa buhay hanggang sa makilala si Lance na naging dahilan para muli itong magkaroon ng pag-asa. I heard from other people that Haven was diagnosed with VSD huli na para masalba pa ang buhay nito at itong lugar na ito ang nagsilbi niyang pahingahan at huling hantungan.

Kulang na lang ng itim na shades at kamukha na nila ang mga men in a black suit sa mga movies na napanood ko na. Ngayon ko lang napagmasdan ng maigi ang itsura ng dalawa. Army cut ang gupit ng buhok nila at halos magkasing tangkad lang sila. Medyo hapit ang suot nila kaya kita ang matikas nilang pangangatawan. Mukhang kahit busy sila sa pagbabantay saamin ay may oras parin sila para mag ehersisyo. Ang kulay abo nilang mga mata ay napaka seryosong tumingin na nagbibigay ng impresyon na isnabero sila. "You will ride in my car. Diego and Alwar will tail us." Nawala ang atensiyon ko sa dalawa ng magsalita si Alexander.

Kalmadong salita niya gamit ang hinungo. "There's no one here, boss." The man answered him. Umalis sila matapos nilang paslangin ang aking ama. Wala akong ibang nagawa kundi ang tapangan ang aking sarili. As long as Ninong Saint by my side—I'm safe. YEAR 2010—10 YEAR OLD, LADY EVE YAMASHITA I deeply sighed when I saw Ninong Saint lay down on sofa with another woman. Again. Lumapit ako sabay kuhit sa babaeng nakapatong sa ibabaw ng katawan ng Uncle Lucas ko.

I watched him as he went inside his black Rolls Royce Cullinan; his male staff member was the last to enter after closing the passenger door. ​I sighed more deeply than usual after his car disappeared from my sight, feeling the crushing weight of the loneliness now that I was alone. Yakap-yakap ko ang sarili ko nang bumalik sa loob. The mansion, which usually felt like a palace, now felt like a gilded cage where the walls were slowly closing in. A single beep from my phone stopped me midway. ​Adamon: Don't be sad, darling. I'll be home before you notice, so cook my favorite.

"Nakausap ko siya, Rafe. Hinawakan ko ang susi na inabot niya!" Kinuha ko ang lumang susi sa bulsa ng aking coat at ibinagsak ito sa mesa. Ang tunog ng metal ay umalingawngaw sa kwarto. "Totoo ang susing 'to. Hindi ako nababaliw." "Naniniwala ako sa inyo, Sir," mabilis na sagot ni Rafe. "Posibleng na-hack ang system natin. Someone looped the footage to remove him from the frame. Ibig sabihin, ang taong kalaban natin ay may access sa loob mismo ng security mainframe ng Alvero Grand."

"Of course, you can always trust me." Malalim na huminga ang dalaga at saka walang sabi-sabing tinawid ang gahiblang distansya niya rito. Ginawaran niya ng mas malalim na halik ang binata, at kapagdaka'y buo ang loob na nagsalita. "I... I think I'm falling for you, Vince." There, she told him already! "Elisabeth," halinhinan ang tuwa at pagkabigla sa gwapong mukha ng asawa.

Aniya. Umiling ako at tumawa nang nakita ko ang bigo niyang ekspresyon. Tinitigan ko siya at hindi ko mapigilang mapailing. "I'm falling for you, Lance. I'm really falling for you Inamin ko iyon sa kanya at sa sarili ko. Dahil ngayon, sa wakas, ay hindi ko na pipigilan ang sarili ko. Hahayaan ko na ang sarili kong mahulog. Hindi na ako magkukunwari. I love him now. Bahala na ang bukas. "Oh shit..." Aniya at tinitigan ako.

Sa wari ay palipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa ng piloto. "Mom..." Zion said. Pero tila nanggagaling sa malayo ang tinig nito sa pandinig niya. "Mom, are you all right?" "I-I am... all right..."Her arms flailing. Naghahanap ng maha-hawakan. A feeling of deja vu awashed her. Something flashed her mind. She was falling. Falling into the abyss. Pero hindi nakatagal ang malabong imahe. Pinangibabawan iyon ng takot... ng matinding takot. There had been pain. And terror. And she was petrified.