Family Support Quotes の小説・ストーリー

“My parents aren’t coming, pero I can already imagine Tita Juna trying to dissect every piece of this story. At si Rachel? Alam ko na ‘yun, parang hindi kumpleto ang gabi nang walang matatalim na tingin.” “Basta,” putol ni Mama, “kahit ano pang sabihin, kahit ano pang tanong ang ibato sa inyo, ang pamilya natin ay pamilya pa rin. Kaya niyong lampasan ‘to nang magkasama. At kami ng papa mo, susuporta para sa inyo.”

Tama nga ang kasabihan na lahat ng hirap mo sa buhay ay matatapos rin pag pinagsikapan mo ang lahat at hindi ka naging gahaman sa mga bagay. “Congrats ate!” Her sisters hugged her. “Congrats anak!” Niyakap niya rin ang kaniyang magulang na naririto rin. Even Xion’s dad and Lloyd’s mom are here to support her. Nagpasalamat siya sa lahat ng pamilya at kaibigan niya na pumunta. Pati ang mga katrabaho niya sa restaurarnt ay pumunta pa rito para suportahan siya.

“Basta laging may respeto at pagmamahal. Kapag may hindi pagkakaunawaan o away, usap agad, wag palalain at wag patagalin.” Napangiti ako, ramdam ang warmth ng moment. Para bang ang oras ay huminto sandali, at ang tanging mahalaga lang ay ang pagmamahalan at suporta ng pamilya sa amin. Bawat kwento, bawat tawa, bawat payo—lahat ay nagdulot ng damdaming hindi matatawaran. This is so perfect, I’m with all the people I love and who are important to me, and I will never, ever forget this day.

Nagtawanan ang lahat sa kanyang sinabi. I love you mom, dad and kuya thank you for every thing and always give me strenght not to give up no matter how hard or small the hole I enter I can handle because I know that if I fall or be successful I know you are there to lift me up . and support and also my bestfriend thank you I love you.. Lahat ay nag palakpakan at ang kanyang family ay walang mapaglagyan ang saya...

"Pero, galit ang pamilya mo sa mga taong mahihirap. Kaya, paano natin magagawa ang lahat?" "Ano ka ba, sila lang ang galit. Si lolo lang, malaki nga ang suporta sa atin nina Mom, diba? Isa pa, tanggap na tanggap kita at si, Ezekiel. Kaya, huwag ka nga mag-isip nang ganyan. Alam natin, na magiging maayos din ang lahat."

sabi ko habang nararamdaman ko ang init ng pagtanggap niya sa akin. "Basta magtrabaho ka lang ng mabuti, Maricar, at siguraduhin mong alagaan mo ang iyong sarili at ang iyong pamilya. Nandito kami para sa iyo," sagot niya. Sa mga sandaling iyon, naramdaman ko ang tunay na kahulugan ng pag-asa at suporta. Hindi ko akalain na sa gitna ng mga pagsubok at paghihirap, makakakita ako ng mga taong handang tumulong at sumuporta sa akin nang buong puso.

“Next week. Gusto kong pagplanuhan muna nang maayos.” Tumango si Ella, parang mas lalo pang natuwa. “Good. Samahan kita,” agad niyang sabi. “Mas okay kung may kasama ka, di ba?” Napatawa ako. “Oo nga. Ikaw talaga ang support system ko ever since.” “Ganun naman talaga,” sagot niya nang parang walang malaking bagay. “Family.” Sa salitang iyon, may kung anong lumambot sa dibdib ko. Family. Hindi perpekto, hindi kumpleto sa mata ng iba—pero buo.

I wanted to see how you die slowly. Binawi nito ang mga mata sa akin at ibinalik sa kapatid nito na nakangiti habang nagsasalita. Wala itong kaalam-alam na baka ito na ang huling segundo na makikita niya ang kapatid na ngumingiti nang may katinuan. "You know that our family has been truly supportive of every possibility that will propel us to progress. I am not into politics just like how my parents and brothers are but—"

Ang mga usaping pampamilya ay laging medyo komplikado. "Inaasahan kong susuportahan nila ang aking pag-akyat sa kapangyarihan, kaya nga inimbitahan ko sila sa simula pa lang. "Syempre, malamang na hindi rin naman nila ako papansinin..." Suminghal si Harvey. "Paano kung talagang sinusuportahan ka nila?" Ngumiti si Kairi. “Syempre, sila ang aking pinakamamahal na mga kapatid.”

“Pakasalan mo si Miracle at ibinibigay ko ang buong suporta ng aming pamilya sa magiging pagsasama ninyo.” W-what the hell?