Fear Not I Am With You Mga Nobela at Kwento

Napailing na lamang ako sa aking isipin hanggang sa tumigil ako sa harapan ng elevator, makakaya ko kaya kung papasok ulit ako rito? Nagdadalawang isip pa ako kung papasok ba o hindi ngunit ilang sandali lang ay natagpuan ko nalang ang sarili kong nandito na sa loob. Pinindot ko ang floor kung saan ako tutungo at agad na napakapit ng mahigpit sa railings. 'Overcome your fear, you are safe with me. Close your eyes Calia.' Naalala ko ang sinabi niya sa akin.

Yung urgency, yung fear na pilit niyang tinatago. Hindi ko namalayan nakayuko na pala ako, hawak ulo ko, at umiiyak ako nang hindi ko mapigilan. No walls, no control, just pure fear. Umiiyak ako para kay Helga, para kay Mattheus, para sa future na bigla na lang parang mawawala. Ramdam ko ang kamay ni Lolo Gerardo sa balikat ko, pero walang salita. Kasi wala naman talagang words sa ganitong oras.

sabi ko sa mahinang boses. Nagdaan ang katahimikan. Kung hindi lang sa mainit na katawan nito na nakalapat pa rin sa akin ay hindi ko iisping may kasama pa ako sa silid na ito. Maya-maya pa ay inabot niya ako at niyakap. "It's okay. Don't be afraid. I got you. Always. I'll be here for you no matter what happens. Hinding-hindi kita pababayaan."

Higit nangibabaw ang takot at pag alala ko sa kaibigan ko. Halos paliparin ko na si batman marating lamang ang police station kung nasaan ngayon si Iana. God i bet she's trembling with so much fear right now. Knowing Iana, she's too fragile and weak for such situations. Damn it, i couldn't help but to drive faster marating ko lamang agad at madaluhan ang kaibigan ko.

Tinignan ang camera, taas-noo. “Then be afraid. Because I’m not hopeless anymore.”

matigas kong sabi without breaking my eye contact to him. Hindi ako takot sa kaniya. Hindi dapat siya kinatatakutan. Mas magmukha pa akong tanga at mahina kapag natatakot ako sa kaniya. I. am. not. scared. in. anyone. Kahit si kamatayan pa ang makaharap ko, 'di ako takot.

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

Nakahawak ito sa manibela habang nakatingin sa malayo na halatang mayroong iniisip. Pumiyok ito matapos niyang tawagin ang pangalan. Bahagya itong umayos ng upo upang harapin siya. Deretso siya nitong tinitigan sa mga mata. "Oh, God. This woman is fearless!" ,hiyaw ni Dion sa sarili pero tinaggap naman ang hamon na salubungin ang titig ng dalaga. "What do you think will happen if hindi ako pumayag? Mauulit kayang ikulong ako ng Daddy ko sa basement o di-kaya ay dis-own niya ako bilang anak?"

Sa lahat naman talaga ng laban ay andyan si Kuya para sa akin, pero hindi sa ganitong laban na buhay na ang kapalit. "You can barely stand." "Still standing and I will stand with you hanggang dulo," sagot niya agad na may konting pilit na ngiti. Napahinga ako nang malalim, pilit pinipigil ang emosyon ko. "Kuya… I’m scared," amin ko nang mahina. Tumango siya, parang naiintindihan niya agad. "Me too. But fear doesn’t decide what happens next."

bulong ni Alexus, malapit na siyang magdampi sa aking mga labi. Nanatili kaming ganoon, malapit sa isa’t isa, ang puso ko na parang magbabalik na sa dati. Ngunit bago ko pa man makapagsalita, dahan-dahan niyang inilapat ang kanyang mga labi sa aking noo. “Don’t be afraid,” aniya, isang pangako sa akin na hindi ko kayang ipaliwanag. “We’re in this together.”