Novel & Cerita Fearlessly

Hindi ko alam. Mas hinigpitan ni Fox ang pagkakayakap sa ‘kin kaya naman mas lalo kong ipinikit ang aking mga mata. Sa ganoong posisyon lamang kami at unti-unti ay dahan-dahang nawawala ang kaba at takot sa aking dibdib. Slowly, I’m starting to feel safe and secure in his arms.

Final war. Huminga ako nang malalim bago ko inayos ang baril sa tagiliran ko. Then I looked at him. At kahit chaos na ang buong mundo— Naging tahimik lahat sa pagitan naming dalawa. No fear. No hesitation. Just instinct. Trust. Connection. Deadly and absolute. “Ready?” tanong niya. Huminga ako nang mabigat. Then finally— “Let them fear us.”

bulong ni Adrian, habang hawak ang braso niya, “Focus. Don’t let fear control you.” Parang tumigil ang oras sa katawan ni Lena. Ang takot, adrenaline, at init ng presensya ni Adrian ay naghalo sa dibdib niya. Ngunit alam niya ang isang bagay: Hindi siya takot. Dahil ramdam niya si Adrian. At sa mundo ng madilim na lihim, panganib, at kapangyarihan, ang tanging paraan upang makaligtas ay magkasama silang dalawa.

"They manage to get to the top!" Umusbong ang malakas na bulong bulungan dito. Get to the top? Wala pa namang academic test. " Ms. Tarranza had seven fears while Ms. Galilea had four. Imagine? They are powerless, but they manage to conquer and control their own fears. " Mahina siyang tumawa, "So strong for someone who's powerless." I don’t know if what he said is sarcastic or hot.

“I’ve been on my own for so long that I’ve forgotten what it feels like to trust someone.” There was a pause, and Kairah felt the weight of his gaze on her, but it wasn’t heavy. It was patient. Caring. Understanding. “It’s okay to be scared,” Liam said softly, his voice barely above a whisper. “But don’t let fear hold you back from what could be something real.”

Hindi bilang perpekto, hindi bilang fearless—pero bilang babae na mahal ang isang lalaking handang ibigay ang lahat para sa kanya. ---

“You shirk your responsibilities and find a nice sounding excuse for them. Who was it before that kept repeating that they guaranteed success, I’ll definitely make her get out of that house!” Hinalo ni Faye ang kapeng na sa lamesa at marahan itong tinikman, “Miss Sofia, have you ever heard the saying, you’re not afraid of the opponent’s power but you’re afraid that your teammate’s uselessness.” Kalmadong sambit ni Faye. “What are you trying to say?”

Hindi niya inaasahan na ganoon siya kakausapin ng babae. Oo at kamukhang-kamukha ng babae iyon si Yvonne, ngunit sa pananalita at kilos ay ibang-iba ito. This woman is fearless. She's cold and straight forward. She isn't afraid of anything. She's not afraid of me. Isip niya. Kung si Yvonne, alam niyang hindi siya pagsasalitaan ng ganoon ni Yvonne. Hindi siya nito sisigawan at tahasang pagbabantaan.

hinayaan niya ako. "Natatakot ako... Adrian... sobrang natatakot ako na baka bukas... magising na naman ako na wala na ang lahat. Ang 'Fear Returns' na nararamdaman ko ay tila ba isang sumpa na nakadikit na sa balat ko," bulong niya habang nanginginig ang kanyang buong katawan.

sabi niya sa mababang boses. Huminga nang malalim si Calestine. “Meron pa rin,” sagot niya. “Pero hindi na ako natatakot.” Ngumiti si Adrian, bahagya. Hindi yung ngiting malambing—kundi yung ngiting alam mong may plano. “Good,” sabi niya. “Fear keeps you alive. But control keeps you powerful.” Hinawakan ni Calestine ang kamay niya sa salamin, pinagtagpo ang mga daliri nila. Ramdam niya ang init. Ang tibok. Ang presensya.